Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι οι περισσότεροι από εμάς αντιμετωπίζουμε περιόδους πνευματικής διαταραχής και ότι πολλοί αν όχι όλοι, περνούμε τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας, κάτω από τις σκιές μικρών ή μεγάλων ενδοιασμών και ανησυχιών.
Βεβαίως, μπορεί να υπάρχουν σοβαροί λόγοι που μας έχουν προκαλέσει αυτή την κατάσταση. Όμως οφείλομε όλοι να γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούμε να αποκτήσουμε θάρρος και ψυχο-πνευματική γαλήνη.
Επιβάλλεται, προς τούτο, να αναπτύξουμε το εσωτερικό μας σθένος, το οποίο θα μας δώσει αρκετή πνευματική δύναμη και μία αίσθηση πραγματικής ανωτερότητας.
Παρ’ όλον ότι η θρησκεία μπορεί να βοηθήσει εις παρόμοιες περιπτώσεις, εν τούτοις δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι άπιστοι αυτοί που δεν την επικαλούνται.
Η ανησυχία που συχνά δημιουργείται έχει πολλές αιτίες. Μερικές ευρίσκονται εις το μυαλό. Άλλες εις το σώμα. Η μη ολοκληρωμένη πίστη εις τον Θεό, ή ακόμη και η έλλειψη φιλοσοφικής σκέψης μπορούν να κάνουν την ζωή πολλών από εμάς, να ομοιάζει με πραγματικό εφιάλτη. Επίσης δεν είναι ολίγοι αυτοί που ζουν εις κάποια αβεβαιότητα και μία αίσθηση ανασφάλειας επειδή καταναλώνουν δηλητηριώδεις ουσίες όπως είναι τα τσιγάρα, οινοπνευματώδη ποτά, καφεΐνη και κοκαΐνη. Ή απλώς διότι τους λείπει ο επαρκής ύπνος ή η κατάλληλη διατροφή.
Η στενοχώρια είναι δυνατόν να δημιουργήσει καταστάσεις φόβου εις πολλούς. Ενώ η αρρώστια ή ο εγωϊσμός μπορούν να κάνουν το ίδιο εις άλλους.
Διά τον λόγο αυτό επιβάλλεται να ακολουθούμε ένα κατάλληλο πρόγραμμα ευχάριστης και αμέριμνης ζωής: Απλή χριστιανική διαβίωση. Ευχάριστη απασχόληση. Συχνή επαφή με την φύση. Αλλά προ παντός θερμό και ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον με αγάπη και ενδιαφέρον προς όλα τα μέλη της οικογενείας μας.
Το καθήκον που πηγάζει μέσα από αυτή την πραγματική αγάπη. Και τελικά, η εκτέλεση αυτού του μεγάλου καθήκοντος προς τις οικογένειές μας, αλλά και προς όλους τους άλλους συνανθρώπους μας, είναι που θα μας γεμίσει με χαρά και ευχαρίστηση όλη μας την ζωή.
Ο Κομφούκιος συνιστά εις τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τους εαυτούς των υπέρ των οικογενειών τους. Ενώ ο Χριστός είπε χαρακτηριστικά εις τους μαθητές του: «Αυτός που θα απωλέσει τον εαυτόν του, θα τον σώσει».
Πρέπει να μάθουμε να ζούμε και να δουλεύουμε διά τους άλλους. Αυτή η ψυχική αμοιβή είναι τις περισσότερες φορές πολύ ανώτερη από οποιαδήποτε άλλη χρηματική αμοιβή.
Το περισσότερο σημαντικό πράγμα εις τον κόσμο είναι να αγαπούμε τους ανθρώπους και να προσπαθούμε να καταδικάζουμε την αμαρτία, και όχι τον αμαρτωλό.
Ας μην ξεχνούμε ότι η κατανόηση, η επιείκεια και τελικά η συγχώρεση, πάντοτε πρέπει να κατευθύνουν τις επαφές μας με τους συνανθρώπους μας.
Η ήρεμη και υπομονητική ακρόαση από μέρους μας, όλων των προβλημάτων τους, και η προθυμία να τους συμπαρασταθούμε, σίγουρα θα μας κάνουν ακόμη πιο αξιαγάπητους και επομένως περισσότερο χρήσιμους και αξιόλογους, ανθρώπους εις την κοινωνική μας ζωή.
Με μία τέτοια άποψη εις την ζωή, έχομε συλλάβει και καλλιεργήσει την «μεγάλη τέχνη» να διατηρούμε υψηλά το ηθικό μας, και να αντιμετωπίζουμε με αισιοδοξία το παρόν, αλλά και το μέλλον μας.
Η μετριοφροσύνη είναι αρετή. Εάν μπορούσαμε να την συνδυάσουμε με την εμπιστοσύνη προς τους εαυτούς μας, τότε θα έχουμε κατορθώσει να δώσουμε μία νέα όψη εις την ζωή μας. Αυτή η νέα όψη θα μας βοηθήσει να διευρύνουμε τον ορίζοντά μας, και θα μας ενθαρρύνει να ασχοληθούμε με την αναζήτηση του καλού, του δίκαιου και του ωφέλιμου διά τους εαυτούς μας, και κυρίως διά τους συνανθρώπους μας.
Γράφει:
η Χρυσάνθη Νικολαϊδου – Θραψανιωτάκη
Καθηγήτρια – Φιλόλογος
