Τα έξι βήματα της Εσωτερικής Σύνδεσης:

1. Γίνετε πρόθυμοι να αισθάνεστε τον πόνο και να αναλαμβάνετε την ευθύνη των συναισθημάτων σας.

Όλα τα συναισθήματα αποτελούν πηγή πληροφοριών και μας δείχνουν αν αγαπάμε τον εαυτό μας ή αν τον έχουμε εγκαταλείψει, ή αν οι άλλοι μας δίνουν αγάπη ή μας ασκούν έλεγχο.
Το πρώτο βήμα είναι να παρατηρήσετε συνειδητά την αναπνοή σας ώστε να είστε παρόντες στο σώμα σας και να αγκαλιάσετε με συμπόνοια όλα τα συναισθήματα. Πρόκειται για μια μετακίνηση προς τα συναισθήματά σας και όχι μακριά από αυτά με διάφορες μορφές αυτο-εγκατάλειψης, όπως είναι η επίκριση του ευατού, η στροφή στους εθισμούς ή η μη ανάληψη της ευθύνης σας.

2. Προχωρήστε στην πρόθεση να μάθετε.

Στην εσωτερική σύνδεση, υπάρχουν μόνο δύο πιθανές προθέσεις κάθε δεδομένη χρονική στιγμή:

• Να προστατεύεστε από τον πόνο, αποφεύγοντας την ανάληψη ευθύνης, μέσω διαφόρων μορφών εθιστικής ή ελεγκτικής συμπεριφοράς

• Να ενδιαφέρεστε να μάθετε τι είναι αυτό που προκαλεί τον πόνο. Για να μετουσιώσετε τον πόνο σε αγάπη, θα πρέπει να κατανοήσετε την αιτία του ίδιου του πόνου.

Προσκαλέστε στην καρδιά σας την παρουσία της αγάπης του εσώτερου εαυτού σας και συνειδητά ανοίξτε στο να μάθετε να αγαπάτε τον εαυτό σας.

3. Μάθετε για τις ψευδείς πεποιθήσεις σας.

Το τρίτο βήμα είναι μια βαθιά και ευσπλαχνική διαδικασία εξερεύνησης – να μάθετε σχετικά με τις πεποιθήσεις και τις συμπεριφορές σας και για το τι συμβαίνει με ένα άτομο ή κατάσταση που μπορεί να σας προκαλεί πόνο.

Ρωτήστε τον εαυτό σας – το εσωτερικό παιδί – «Τι σκέφτομαι ή κάνω που προκαλεί τα οδυνηρά συναισθήματα της αδημονίας, της κατάθλιψης, της ενοχής, της ντροπής, της ζήλιας, του θυμού της μοναξιάς ή της κενότητας;» Αφήστε την απάντηση να έρθει από μέσα σας – από τα συναισθήματά σας.

Μόλις κατανοήσετε τι σκέφτεστε ή κάνετε που προκαλεί αυτά τα συναισθήματα, τότε εξερευνήστε τα με τον πληγωμένο εαυτό σας ώστε να κατανοήσετε τους φόβους και τις ψευδείς πεποιθήσεις που οδηγούν στις σκέψεις ή πράξεις αυτο-εγκατάλειψης. Αν νιώθετε μόνοι, πληγωμένοι ή αβοήθητοι από κάποιον, ρωτήστε τον εαυτό σας τι συμβαίνει ανάμεσα σε εσάς και το άλλο άτομο που προκαλεί αυτά τα συναισθήματα.

4. Κάντε διάλογο με τον εσώτερο εαυτό σας.

Δεν είναι τόσο δύσκολο όσο πιστεύετε να συνδεθείτε με τον εσώτερο καθοδήγητή σας. Το κλειδί είναι να είστε ανοικτοί να μάθετε σχετικά με το να αγαπάτε τον εαυτό σας. Οι απαντήσεις μπορεί να έρθουν άμεσα ή με την πάροδο του χρόνου. Μπορεί να έρθουν με λόγια ή εικόνες ή σε όνειρα. Όταν η καρδιά σας είναι ανοικτή στη μάθηση, οι απαντήσεις θα έρθουν.

5. Κάντε πράξη τις δράσεις αγάπης που μάθατε στο βήμα 4.

Έχετε ανοίξει στον πόνο, προχωρήσατε στην μάθηση, ξεκινήσατε διάλογο με τα συναισθήματά σας και συνδεθήκατε με τον εσώτερο εαυτό σας. Στο βήμα πέντε, αναλαμβάνετε τις δράσεις αγάπης που, με την πάροδο του χρόνου, θεραπεύουν την ντροπή, την αδημονία και την κατάθλιψη που είναι το αποτέλεσμα της αυτο-εγκατάλειψής σας.

Μερικές φορές οι άνθρωποι σκέφτονται την «αγάπη προς τον εαυτό» ως ένα συναίσθημα που πρέπει να το επικαλεστούν. Ένας καλός τρόπος να εφαρμόσετε την «αγάπη προς τον εαυτό» είναι δίνοντας έμφαση στις πράξεις, «τι μπορώ να ΚΑΝΩ ώστε να αγαπώ τον εαυτό μου;» αντί για «Πως μπορώ να ΑΙΣΘΑΝΘΩ την αγάπη για τον εαυτό μου;»

6. Αξιολογήστε τις πράξεις σας.

Αφού κάνετε τις πράξεις αγάπης, σταχαστείτε ώστε να δείτε αν ο πόνος σας, ο θυμός ή η ντροπή θεραπέυονται. Αν όχι, επιστρέψτε στα προηγούμενα βήματα μέχρι να ανακαλύψετε την αλήθεια και τις πράξεις αγάπης που σας φέρνουν γαλήνη, χαρά και μια βαθιά αίσθηση εσωτερικής αξίας.

Με την πάροδο του χρόνου, θα ανακαλύψετε ότι η αγάπη προς τον εαυτό σας βελτιώνει τα πάντα στη ζωή σας – τις σχέσεις σας, την υγεία και την ευεξία σας, την ικανότητα να υλοποιείτε τα όνειρά σας και την αυτοεκτίμησή σας. Το να αγαπάτε και να συνδέεστε με τον εαυτό σας είναι το κλειδί ώστε να είστε ικανοί να αγαπάτε και να συνδέεστε με άλλους και να δημιουργείτε σχέσεις αγάπης. Η αγάπη προς τον εαυτό σας είναι αυτή που σας καθιστά ικανούς να αυξήσετε τις δονήσεις σας και να γίνετε συνδημιουργοί. Η αγάπη προς τον εαυτό είναι το κλειδί προς την δημιουργία μιας παθιασμένης, πλήρους και χαρούμενης ζωής.