Προ ημερών εδόθη μία παράσταση αφιερωμένη στη γένεση του Ακάθιστου ύμνου και με τίτλο «προ των Πυλών », θεατρικό χρονικό του Νίκου Μανούδη, από το σύλλογο ιεροψαλτών Βυζαντινής και παραδοσιακής μουσικής
«Οι ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΙ», σε συμπαραγωγή με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια απελευθέρωσης της Κοζάνης.
Στην παράσταση συμμετείχαν τα μέλη της χορωδίας σε ρόλους του χρονικού και ηθοποιοί του ΔΗΠΕΘΕ.
Η χορωδία έψαλλε εκκλησιαστικούς ύμνους στη διάρκεια των γεγονότων του χρονικού της παράστασης υπό τη δ/νση του μαέστρου, πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Νικολάου ,Τάσο Καγκαρά. Κατά τη διάρκεια της παράστασης ακουγόταν αφηγητής περιγράφοντας τα δρώμενα εντός της Βασιλεύουσας κατά τη διάρκεια της πολιορκίας το έτος 626 μ.Χ. από τους Αβάρους, που ήσαν προ των Πυλών και γεννήθηκε ο Ακάθιστος Ύμνος προς την Παναγία. Ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος απουσίαζε τότε σε εκστρατεία στα Ιεροσόλυμα.
Μια παράσταση με βαθύ νόημα ιστορικό και θρησκευτικό, που αποδόθηκε θαυμάσια από τους συντελεστές του συλλόγου των ψαλτών και των Ηθοποιών. Ήταν μια ανάγλυφος εικόνα της πολιορκίας και της αγωνίας των πολιορκημένων πως θα αποφύγουν την καταστροφή τους καθώς και η Κωνσταντινούπολη. Ο Πατριάρχης και ο λαός με τις προσευχές τους περίμεναν να τους προστατεύσει η Παναγιά και έγινε το θαύμα να σωθούν , αποχωρώντας απρόσμενα οι Άβαρες από τις Πύλες της Κωνσταντινούπολης . Ο Λαός αισθάνθηκε ανακούφιση που αποφεύχθηκε η καταστροφή , αποδίδοντας τη σωτηρία τους στην πλατυτέρα των Ουρανών, την Παναγία , ύψωσε τας χείρας προς τον Ουρανό και φώναζε Θαύμα, Θαύμα και συνέθεσαν τον Ακάθιστο ύμνο, ένα ποίημα λατρείας και πίστης στην Θεοτόκο. «Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια, αναγράφω σοι η Πόλις σου Θεοτόκε………..».
Ο Ακάθιστος ύμνος είναι ιδιαίτερα λαοφιλής στους Ορθοδόξους και μάλιστα στους Έλληνες και όταν ψάλλετε στέκονται όρθιοι οι πιστοί, σημείο σεβασμού και ευλάβειας προς το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Ήταν συγκλονιστική η παράσταση και μίλησε στα βάθη της ψυχής μας, η πίστη του λαού στη Θεομήτορα και του Πατριάρχη να συμπάσχουν όλοι μαζί νιώθοντας την ιστορική και θρησκευτική ώρα του γένους που διέρχονταν και πως θα αποσοβηθεί η καταστροφή της Βασιλεύουσας και η υποταγή των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης στους βαρβάρους.
Η παράσταση δόθηκε δύο φορές Κυριακή και Δευτέρα, την πρώτη μέρα είχε κόσμο και δεν είδα τους ιερείς, τους ψάλτες , τους επιτρόπους και τους ανθρώπους που ασχολούνται με τα εκκλησιαστικά καθώς και τον επίσκοπο, να παρακολουθούν την παράσταση. Αφού το θέμα ήταν καθαρά θρησκευτικό και μάλιστα πως καθιερώθηκε ο Ακάθιστος Ύμνος ,το μεγαλειώδες αυτό Ουράνιο τροπάριο, υμνώντας την Υπεραγία Θεοτόκο, που όταν ψάλλετε προκαλεί ρίγη συγκίνησης στους πιστούς. Είδα να είναι δύο ιερείς την πρώτη μέρα και έναν τη δεύτερη. Παρακολούθησα και τις δύο παραστάσεις γιατί ήθελα να το βιώσω μέσα μου και να αισθανθώ τις αγωνιώδες ώρες που πέρασαν οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης, να αποφύγουν την καταστροφή και την παράδοση της Βασιλεύουσας στους βάρβαρους Αβάρους, είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους στη σωτηρία από την Θεομήτορα Παναγία, πράγμα και που έγινε. Αυτή η λατρεία και η ευλάβεια του λαού, με τα ιστορικά παραδείγματα, προς την Παντάνασσα Παναγία , ενισχύεται έτι περισσότερο η πίστης προς την Ορθοδοξία και ο λαός προσκυνά υμνώντας. Άλλωστε στο Βυζάντιο καθιερώθηκε από το Μεγάλο Κωνσταντίνο η Ορθοδοξία της Ανατολικής εκκλησίας.
Συγχαίρουμε όλους τους συντελεστές της παράστασης με το μεγαλειώδες ιστορικό και θρησκευτικό θέμα, τον συγγραφέα του χρονικού Ν. Μανούδη, τη Βυζαντινή χορωδία που μας συγκίνησε βαθύτατα με τους ύμνους που έψαλλε, τους ηθοποιούς του ΔΕ.ΠΗ.ΘΕ, τον Ι. Καραχισαρίδη με τα οράματά του, και όλους τους τεχνικούς που οργάνωσαν την παράσταση.
Έχω τη γνώμη, η παράσταση αυτή, να δοθεί σε όλες τις πόλεις του Νομού και όπου αλλού δύναται, τονώνοντας το θρησκευτικό συναίσθημα του δοκιμαζόμενου σήμερα λαού.
Γιάννης Κορκάς
