Στην προσπάθεια να συμβάλλουμε στην βελτίωση του σχεδίου Νόμου που πρόκειται να υποβληθεί για ψήφιση στη Βουλή , σας παραθέτουμε τα εξής:
• Θεωρούμε ότι η διαδικασία όπως περιγράφεται είναι επίπονη και δαιδαλώδης και με μεγάλο βαθμό δυσκολίας επίτευξης του στόχου. Δεν πιστεύουμε ότι διασφαλίζεται η ομαλή πορεία προς τον διακανονισμό – συμφωνία μεταξύ οφειλέτη και τραπεζικού φορέα.
• Στο άρθρο 1 παρ. 2 αναφέρεται ο όρος “μη δόλια μόνιμη αδυναμία”. Πώς τεκμαίρεται ο όρος; Από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές; Πώς διαχωρίζεται ο οφειλέτης ο οποίος αδυνατεί να αποπληρώσει , παρά τις αγνές του προθέσεις από τον οφειλέτη ο οποίος αδιαφορεί για την αποπληρωμή των υποχρεώσεών του;
• Η κατάσταση όπως διαμορφώθηκε δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της άκριτης και ανεύθυνης συμπεριφοράς των τραπεζών. Η ουσία βρίσκεται κάπου στη μέση. Οι τραπεζικοί φορείς θα πρέπει να αναλογιστούν τις ευθύνες τους και να πιεστούν στο να διευκολύνουν εξωδικαστικούς συμβιβασμούς. Συμβιβασμοί οι οποίοι δεν θίγουν της αξιοπρέπεια του οφειλέτη. Θεωρούμε ότι δεν θα πρέπει να γίνεται καν λόγος για χρεώσεις , υψηλά επιτόκια κλπ. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές μαζί με το υπολοιπόμενο κεφάλαιο να αναχρηματοδοτούνται σε μακροχρόνια βάση αποπληρωμής.
• Αναλύοντας τα άρθρα του σχεδίου , και με την πιθανότητα να κάνουμε λάθος γιατί το κείμενο είναι νομικής φύσης , αντιλαμβανόμαστε ότι κατ’ ουσίαν δεν προστατεύεται η πρώτη κατοικία. Ενδεικτικά αναφέρουμε: Άρθρο 6 παρ 2, Άρθρο 6 παρ 3 στο οποίο αναφέρεται ότι για να μην εκπλειστηριαστεί το ακίνητο που αφορά την πρώτη κατοικία θα πρέπει ο οφειλέτης να αναλάβει την υποχρέωση μέχρι του ποσού που αντιστοιχεί στο 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου σε βάση αποπληρωμής μαχ 20 ετών. Στην εν λόγω παράγραφο προστείθεται και αυτή του Άρθρου 5 παρ 3 που αναφέρει την αποπληρωμή του 10% του συνόλου των οφειλών εντός 3 με 5 ετών. Δηλαδή συνολικά την αποπληρωμή ενός πολύ μεγάλου μέρους του δανεισμού. Τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι ένας οφειλέτης που δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί μέχρι σήμερα ,θα μπορέσει να ανταποκριθεί στο μέλλον; Kαι μάλιστα σε περίπτωση αδυναμίας εκ νέου αποπληρωμής , η πρώτη κατοικία εκπλειστηριάζεται προς ικανοποίηση των πιστωτών.
• Τέλος , θα θέλαμε να επισημάνουμε κατι ακόμη. Τι μέλλει γενέσθαι στην περίπτωση που οι επισφάλειες των τραπεζών είναι πολύ μεγάλες; Ποιος θα πληρώσει το τίμημα; Τι θα συμβεί με το rating των τραπεζών; Ποιοι οι όροι και ποιες οι δυνατότητες δανεισμού τους στην διατραπεζική αγορά; Και ας μην ξεχνάμε ότι μέσω των Ελληνικών τραπεζών πολλές φορές το Ελληνικό Δημόσιο δανείστηκε χρήματα για να χρηματοδοτήσει τις δικές του ελλείψεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι τράπεζες πρέπει να πιεστούν να βρούν λύσεις προς όφελος του καταναλωτή.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ
ΚΑΡΑΚΑΣΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
