Τώρα που η κρίση χτύπησε κόκκινο, είναι η στιγμή που οι πολίτες ζητούν άμεση λύση. Στα γκάλοπ οι ψηφοφόροι ψηφίζουν ως καταλληλότερο τον κανένα, και διαφένεται περισσότερο από ποτέ, πως η κρίση είναι πολιτική και δευτερευόντως οικονομική. Άλλωστε έλλειμμα και χρέος είχαμε από την πρώτη στιγμή που δημιουργηθήκαμε σαν κρατική οντότητα. Το ότι οι πολίτες μετακινούνται από το ένα κόμμα στο άλλο, δεν σημαίνει ότι εμπιστεύονται περισσότερο το Χ από Ψ, αλλά το ότι αγανακτούν κάθε φορά από την εκάστοτε κυβέρνηση και ψηφίζουν την αντιπολίτευση..
Δυστυχώς, οι βουλευτές μας, δεν νοιώθουν ως αυτοτελή όργανα που ασκούν νομοθετική εξουσία, αλλά ως υπηρέτες της εκτελεστικής εξουσίας. Ασκούν τα καθήκοντα τους υπό αυστηρή κομματική πειθαρχία σαν υπάλληλοι που προσδοκούν να υπουργοποιηθούν, προκειμένου να μπορούν να κάνουν τα ρουσφέτια τους πιο εύκολα, για να μπορούν να διεκδικούν τις ψήφους των προβάτων τους πιο εύκολα.
Μία λύση που είναι πιο επίκαιρη από ποτέ είναι η προεδρική δημοκρατία ή τουλάχιστον η αναβάθμιση του θεσμού του προέδρου της δημοκρατίας. Αν ο πρόεδρος ήταν η εκτελεστική εξουσία και όχι ένα διακοσμητικό όργανο, τότε και το κοινοβούλιο θα ήταν πράγματι πιο ανεξάρτητο να λειτουργεί ομαλότερα και προς το συμφέρον του κράτους. Οι βουλευτές θα ήταν νομοθετικά στελέχη και όχι μεσάζοντες των πολιτών με την κυβέρνηση.
Πράγματι, σε όλες τις παρέες ακούγεται όλο και συχνότερα το: “να βγει κάποιος μπροστά, κάποιος που να τα έχει καταφέρει στη ζωή του”. Το είχε πει ήδη ο Πλάτωνας, πολύ παλαιότερα. Οι άξιοι πρέπει να κυβερνούν με το ζόρι, όχι να θέτουν υποψηφιότητα. Κάποιοι άξιοι που τα έχουν καταφέρει στη ζωή τους είναι ενδεικτικά ο Μιχ. Σάλλας, πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, ο Σερ Βασίλειος Μαρκεζίνης, οικονομολόγος της Βρετανικής Βασιλικής Οικογένειας, ο Λουκάς Παπαδήμος, γνωστός σε όλους μας, ακόμη και ο Ανδρέας Βγενόπουλος, δικηγόρος και πρόεδρος μεγάλων οικονομικών συμφερόντων στην Ελλάδα, θα μπορούσαν να κατέχουν υψηλές δημόσιες θέσεις. Ποίοι όμως από αυτούς θα αφήσουν την εργασία τους να ασχοληθούν με τα κοινά; Τρελοί είναι; Αλήθεια, ας προσπαθήσουμε να θυμηθούμε τι δουλειά κάνουν οι υπουργοί και βουλευτές μας, ακόμη και αυτούς που έχουμε ψηφίσει. Θα απογοητευτούμε…
Για να αναδειχθούν οι νέοι πολιτικοί μας ηγέτες, πρέπει να περάσουν μέσα από ένα διεφθαρμένο κομματικό μηχανισμό, που εν τέλει και άγιοι να είναι, διαφθείρονται. Ίσως, μια κάποια λύση θα ήταν, να εκλέγεται εκτελεστικός άρχοντας απευθείας από το λαό μέσα από ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο, ίσως, δηλαδή, η λύση να είναι η προεδρική δημοκρατία.
Ηλίας Σιδέρης
Δικηγόρος Αθηνών
www.siderisilias.gr
