«Αηδία δηλώνει ο Μίκης Θεοδωράκης για τα προβλήματα που ταλανίζουν τον τόπο μας, κάνοντας λόγο για «πραξικόπημα με γάντια και γραβάτες», για πολιτικούς που ξεφτιλίζουν την πατρίδα, παρουσιάζοντας τους πολίτες ως τεμπέληδες και κοπρίτες.
Ανεχόμενοι βέβαια τους διάφορους Ντομινίκ (Στρος Καν) να λένε, «Οι Έλληνες βρίσκονται στα σκατά, δεν πληρώνουν φόρους, αλητεία στο έπακρον».
Μιλάει ο Μίκης για προδοσία και συνομωσία των ξενοκρατών, που «στόχο έχουν να κλέψουν τον ορυκτό μας πλούτο».
Μιλάει για προδοσία, όταν οι κυβερνώντες αποδέχονται εντολές του ΝΑΤΟ, οι οποίες «απαγορεύουν» πτήσεις της πολεμικής μας αεροπορίας πάνω από τα νησιά του Αν.Αιγαίου και αναρωτιέται, «γιατί δεν εφαρμόζεται η ΑΟΖ» (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη).
Μια πολιτική ηττοπάθειας και υποχωρήσεων, όταν δεν τολμάμε να ενεργοποιήσουμε το δικαίωμα μας για τα «12 μίλια», «γκριζάρουμε» την Γαύδο, «παίζουμε υποχώρηση» με το Καστελόριζο, όταν είναι κοινό μυστικό πως εκεί «κρύβεται» μεγάλο κοίτασμα υδρογονανθράκων και γενικότερα μεγάλος φυσικός πλούτος.(Φ.Α.-πετρέλαιο,κ.λ.π.).
Η Τουρκία μετά τις εναέριες προκλήσεις επιλέγει τώρα τις θαλάσσιες, γνωρίζοντας καλά πως με «ντε φάκτο» καταστάσεις μπορεί να βάλει χέρι στον υποθαλάσσιο ορυκτό πλούτο της Ελλάδας.
Είναι τέτοια η υποχωρητικότητα της «επίσημης» Ελλάδας, χωρίς καμιά κυβερνητική αντίδραση, όταν- αρχές Μάρτη- ο Τούρκος ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου, έκανε απόβαση με συμπεριφορά ιδιοκτήτη στην Θράκη, στο χωριό Αργινιά Ξάνθης δηλώνοντας: «Είμαι στην πατρίδα μου».
Πόσο αληθινός δεν είναι ο Μ.Θεοδωράκης όταν λέει: «Παραδώσατε την χώρα, προδώσατε τον λαό!».
ΑΝΗΚΕΙ ΤΕΛΙΚΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ;
Όταν μετά τα μέτρα του ΔΝΤ-κυβέρνησης το χρέος αυξάνει, η οικονομία βρίσκεται σε πλήρη ηφαιστειακό αδιέξοδο, οι υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα σε απόλυτο αδιέξοδο, ακόμα και ο αδερφός Ν. Παπανδρέου να αμφισβητεί την οικονομική πολιτική, τότε να μην προβληματίζουν τα σενάρια γα λεηλασία της χώρας;
Φαίνεται να οδηγούμαστε σε «ελεγχόμενη χρεοκοπία», μαζί με Ιρλανδία και Πορτογαλία και ο χρόνος πραγματοποίησης έχει σχέση αφενός με τον πλήρη έλεγχο του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και αφ’ ετέρου να προστατευθεί το τραπεζικό σύστημα του γερμανο-γαλλικού άξονα από ανεξέλεγκτες καταστάσεις!
O ECONOMIST «σαλπίζει επίθεση», «είναι χρεοκοπημένοι» και αφού με το Μνημόνιο όλα είναι υποθηκευμένα (ενέργεια, μεταφορές, αεροδρόμια, λιμάνια, νησιά, Ελληνικό, αρχαιολογικοί χώροι μαζί και η ΑΚΡΟΠΟΛΗ), μένει ο χρόνος «πώλησης-παραχώρησης» όλων αυτών!
Το παραμύθι των αγορών ότι ο δημόσιες επιχειρήσεις επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό με ελλείμματα, έχει άμεσο στόχο τα φιλέτα ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, ΝΕΡΟ, αφού την «παιδεία» την «τουφέκισαν» από χρόνια και την «υγεία» την έχουν στραγγαλισμένη με τις υπέρογκες προμήθειες!
Ειδικά για την ΔΕΗ υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο αφανισμού, με πρώτο θύμα την Δ. Μακεδονία και την χώρα γενικότερα, με τον καταναλωτή να πληρώνει πολλαπλάσια την kwh, ενώ οι θιασώτες της «(αν)ελεύθερης αγοράς» θα θησαυρίζουν με τα παιχνίδια της χρυσοφόρας ενέργειας! Λέει η πολιτ. Επιστήμονας και οικονομολόγος κα Φλώρα Παπαδέδε, ότι « «στις 17/3/2011, το Σουηδικό κοινοβούλιο ψήφισε κατά της παραπέρα απελευθέρωσης-ιδιωτικοποίησης της αντίστοιχης ΔΕΗ» και κανείς δεν τόλμησε να «μαλώσει» τους Σουηδούς βουλευτές αν αυτό ήταν αντίθετο με κάποιες ντιρεκτίβες τύπου Μάαστριχτ. Φαίνεται οι Σουηδοί κοινοβουλευτικοί να έχουν την εθνική συνείδηση πάνω από τα συμφέροντα της «ελεύθερης αγοράς» γι’ αυτό οι καμινάδες της ΔΕΗ δεν γέρνουν όπως εδώ τα υποβρύχια!
Επειδή όμως μπαίνει ο προβληματισμός για τον χρόνο της χρεοκοπίας μεταφέρουμε την άποψη του Γ.Δελάστικ (ΕΠΙΚΑΙΡΑ 7-13/4/2011), όπου αυτή «δεν βασίζεται μόνο σε οικονομικά στοιχεία, αλλά κυρίως σε πολιτικά κριτήρια. Άλλο πράγμα π.χ. να υπάρχει στην Ελλάδα μια εθελόδουλη κυβέρνηση σαν αυτή του Γ.Α.Π. που θα αποδεχτεί ασυζητητί τους όρους που καθόρισαν οι Γερμανοί για την «συντεταγμένη χρεοκοπία» της χώρας μας και εντελώς άλλο πράγμα να υπάρχει μια κυβέρνηση, η οποία θα κηρύξει στάση πληρωμών, θα αρνηθεί τους όρους της «συντεταγμένης χρεοκοπίας», θα επιβάλλει τους δικούς της όρους και θα κάνει άνω-κάτω την Ευρωζώνη, μη πληρώνοντας τίποτα και επιστρέφοντας στην δραχμή».
Πόσοι όμως πολιτικοί παρέμειναν στην θέση τους, όταν θέλησαν να συνεχίσουν να κυβερνούν με εθνικούς καθαρά όρους και κριτήρια;
Ας γυρίσουμε λίγα χρόνια πίσω, όταν οι ΗΠΑ αντιμετώπιζαν με ανησυχία τα ανοίγματα του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή προς την Ρωσία του Πούτιν. (Αγωγοί Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, Soyth Stream, αγορά ρώσικων θωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού). Ο τότε υφ. ενέργειας ΗΠΑ Μάθιου Μπράιζα έλεγε: «Πρόκειται για ολέθρια ενέργεια του πρωθυπουργού Καραμανλή», με τον (τότε) πρωθυπουργό να επιμένει πως, «η συνάντηση με τον πρόεδρο Πούτιν θα δώσει νέα ώθηση στο σύνολο των ενεργειακών σχεδίων της χώρας μας». (ΕΠΙΚΑΙΡΑ, τεύχος 77).
Μήπως όταν ο Κ. Καραμανλής αποφασίσει να μιλήσει, αυτά που θα πει (ξε)μπερδέψουν πολλά σημερινά «αυτονόητα»; Μήπως οι απόψεις του για «την άλλη πολιτική» έχουν σχέση με την «πρόωρη» λήξη της πρωθυπουργικής του θητείας; Μήπως εκείνη η «άλλη πολιτική» έχει σχέσεις με τους εμπρησμούς δασών, τους «οργισμένους» διαδηλωτές που έκαιγαν και ρήμαζαν την Αθήνα, τις «full time» απεργίες από «στρατευμένους συνδικαλιστές» που σήμερα προσκυνούν στον ναό του ΔΝΤ; Μήπως η γενικότερη απορύθμιση της χώρας τότε, είχε σχέση με το ότι ο Καραμανλής δεν ήταν όσο έπρεπε υπάκουος σε άνωθεν εντολές;
Αν κάποτε, για να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό, χρειάστηκε το αίμα του Γρ.Λαμπράκη, ίσως τώρα έφτανε απλά μια γενικότερη απορύθμιση! Από ποιούς όμως;
Η ιστορική πραγματικότητα είναι αμείλικτη, με την χώρα να οδηγείται στις εκλογές του Νοε.2009 και από τότε η ιστορία γράφεται με «δανεικό» μελάνι ΔΝΤ. Το συγγραφικό έργο έχουν αναλάβει προσωπικά ο Στρός, ο Όλι και οι εγχώριοι Μνημονιακοί Α.Ε. συνεργάτες τους!
Η πολιτική του Μνημονίου απέτυχε να σώσει την Ελλάδα. Πέτυχε όμως στο να βγει η Ελλάδα στο σφυρί και μάλλον τώρα (καθαρο) γράφονται οι τελευταίες αράδες της τραγωδίας!
Η κατά Μίκη «Ειρηνική Επανάσταση», μάλλον πρέπει να είναι η απάντηση σε όλους όσους «ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΛΑΟ ΚΑΙ ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΤΗ ΧΩΡΑ» στους ξένους τραπεζίτες της (αν)ελεύθερης αγοράς!
Τον χορό αυτό πρέπει να σύρουν ως πρωταγωνιστές οι νέοι, γιατί σ΄ αυτούς ανήκει το μέλλον. Το κλίμα διαπλοκής, συναλλαγής και συνενοχής είναι ξένο μ’ αυτούς και δεν έχουν κανένα λόγο να στηρίξουν ένα Κατεστημένο που τρώει τις σάρκες της Ελληνικής κοινωνίας, χωρίς τιμωρία. Ένα Σύστημα που, αν οι νέοι συνεχίσουν να το ανέχονται, θα είναι οι- κατά Λένιν- «χρήσιμοι ηλίθιοι» και δεν έχουν κανένα λόγο να το κάνουν.
Διαμαντής Θ. Βαχτσιαβάνος
