Της Μαριάννας Παυλίδου*
Ποιό να είναι αλήθεια το προφίλ του σημερινού μέσου Έλληνα;
Έξυπνος ή πονηρός; Τεμπελάκος ή εργατικός; Τζάμπα μάγκας ή ευφυής;
Ευρηματικός ή αφελής; Θερμοκέφαλος και αυτοκαταστροφικός ή νηφάλιος; Χαοτικός ή δημιουργικός; Αλτρουιστής ή εγωιστής; Ειλικρινής ή ανέντιμος; Φιλόξενος με τους ξένους ή ρατσιστής; Δημοκρατικός ή φασίστας; Επιφανειακός ή βαθύνους; Συναισθηματικός ή αναίσθητος εαυτούλης; Απλά φωνακλάς και εξωστρεφής όπως όλοι οι μεσογειακοί λαοί; Ευγενικός ή αγενής;
Μπορούμε να συγκροτήσουμε μια σαφή εικόνα για το προφίλ μας;
Τι είναι αυτό που καθορίζει άραγε την συμπεριφορά μας; Το κλίμα, η Οικονομία, η Πολιτική ή η Παιδεία μας; Ή όλα αυτά μαζί;
Ποιά να είναι η αλήθεια; Και ποιά η αιτία των δεινών που υφίσταται σήμερα η Ελληνική κοινωνία; Φταίει η κατάσταση στην Παγκόσμια Οικονομία, η κρίση του Καπιταλισμού ή η αδυναμία του Πολιτικού μας συστήματος, να αναδείξει άτομα που μπορούν να υλοποιήσουν αξίες και ιδανικά με στόχο το κοινό καλό, αντί για το προσωπικό τους συμφέρον;
Γιατί βεβαίως αν ο Έλληνας αντιπρόσωπός μας στο εξωτερικό δεν είναι σε θέση να αντιπροσωπεύσει ορθά τα Ελληνικά συμφέροντα, τι μας φταίει ο Γερμανός;
Γιατί η πολιτική του να είναι φιλελληνική; Όταν η δική μας είναι φιλογερμανική, φιλοαγγλική ή φιλογαλλική;
Το πρώτο που θα πρέπει να εμπνεύσουν οι συμπατριώτες αντιπρόσωποί μας στο εξωτερικό, είναι ο σεβασμός για την Ελλάδα. Γιατί αντιπροσωπεύουν μια σημαντική γλώσσα και πολιτισμό. Γι΄ αυτό, πρέπει να διαθέτουν ηθικό ανάστημα, και να εμπνέουν κύρος και εθνική αξιοπρέπεια.
Και αφού αναφέραμε τον Γερμανό, μέσα στη συζήτηση που γίνεται για τον ρόλο της σημερινής Γερμανίας, ας δούμε το προφίλ του σύγχρονου Γερμανού.
Θεωρείται από πολλούς ψυχρός και απόμακρος, που δουλεύει σαν ρομπότ και δεν ξέρει να ζει, άχρωμος και άγευστος, κατά βάθος φασίστας και ρατσιστής.
Προσωπικά, ο Γερμανός που γνώρισα είναι αυτός που σέβεται, που πιστεύει στους νόμους και τους τηρεί. Που η ποιότητα της εργασίας του είναι το νόημα της ζωής και η προσφορά του στο κράτος και το κοινωνικό σύνολο.
Μαζί του νιώθεις απόλυτη ασφάλεια. Δεν πρόκειται να σου πει ψέματα. Σκέφτεται και για σένα και προγραμματίζει τον χρόνο του έτσι ώστε να εξασφαλίζει μακροπρόθεσμη ασφάλεια και ευχαρίστηση στον εαυτό του και στα άτομα που αγαπά. Το κράτος του παρέχει επίσης το αίσθημα της ασφάλειας.
Είναι αυτός που σέβεται τη φύση και την απολαμβάνει μέσα στην πόλη, με περιπάτους στους κήπους, τα δάση και τα γύρω βουνά.
Που το Σαββατοκύριακο είναι ευκαιρία για δράση, και μέσα από αυτή ξεκουράζεται.
Είναι αυτός που λατρεύει την Ελλάδα, και με θρησκευτική ευλάβεια και ανοιχτό τον ταξιδιωτικό οδηγό, μελετά τους αρχαιολογικούς χώρους που επισκέπτεται.
Είναι αυτός που θα σε καλημερίσει οπωσδήποτε αν βρεθείς στο δρόμο του στη Βαυαρία.
Είναι αυτός που σε κοιτάζει ίσα στα μάτια. Αυτός που εμπιστεύεσαι για την εντιμότητά του. Δεν θα σε κλέψει. Είναι αυτός που θα ντραπείς να κλέψεις όταν σου δοθεί η ευκαιρία.
Γερμανός είναι αυτός που γίνεται φίλος σου για πάντα. Είναι ο ουσιαστικός, όχι επιφανειακός άνθρωπος. Είναι οργανωτικός, ορθολογιστής, και λειτουργεί καλά στην ομάδα. Ξέρει να χαίρεται τη ζωή με τον τρόπο του, και θέλει να έρχεται στην Ελλάδα.
Στον τόπο του, τρώει φαγητά από όλα τα μέρη της γης. Και στη Γερμανία ζουν και δουλεύουν άνθρωποι από όλα τα μέρη της γης. Η Γερμανία έχει ένα δυνατό ακόμη Κοινωνικό κράτος, από τα πιο καλά οργανωμένα της Ευρώπης. Η ανύπανδρη μητέρα προστατεύεται και η μητρότητα στηρίζεται αδρά οικονομικά. Ο οικονομικά αδύναμος προστατεύεται, σε σπίτια με χαμηλότερο ενοίκιο. Και άλλα πολλά, που σιγά-σιγά φθίνουν, λόγω της οικονομικής κρίσης.
Όμως αυτός ο άνθρωπος, κατά τα λεγόμενα του Γερμανού φιλοσόφου και ποιητή Γκαίτε, ¨αναζητά με την καρδιά του την Ελλάδα¨, και ¨είναι κατά κάποιον τρόπο Έλληνας¨. Ο ένας συναντά κάπου τον άλλο.
Ο Γκαίτε (Goethe, 1749-1832), εμπνέει έναν ισχυρό θαυμασμό για την Ελλάδα. Έτσι, ο Λουδοβίκος ο 1ος, πατέρας του δικού μας Όθωνα, θέλησε να κάνει το Μόναχο της Βαυαρίας, ¨Αθήνα του ποταμού ΄Ιζαρ¨, χτίζοντας πολλά Ελληνοπρεπή κτίρια στην πόλη του. Μετέφερε τα Προπύλαια του Παρθενώνα στο κέντρο του Μονάχου, και χάραξε στους εσωτερικούς τοίχους με μεγάλα γράμματα, τα ονόματα των επαναστατών του ΄21, στην Ελληνική γλώσσα.
Μου φαίνεται παράξενο, αλλά ο ¨Έλληνας¨ λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο ως πρότυπο για τον Γερμανό. Ο πραγματικός Έλληνας δεν είναι κατά βάθος αυτό που περιγράψαμε για Γερμανό; Αυτό δεν είμαστε εμείς, όταν αναδεικνύουμε τον πραγματικό, καλό εαυτό μας; Με αυτό δεν μοιάζουμε; Οι άλλοι προσπαθούν να μας μοιάσουν και μας ξεπερνούν. Τι λέτε; Ριψοκίνδυνος συσχετισμός; Δείτε το κι έτσι…
(Η εικόνα που συνοδεύει το κείμενο, δείχνει μια νεαρή γερμανίδα φοιτήτρια, να μεταμορφώνεται σε Νίκη της Σαμοθράκης, μπροστά από ένα Βαυαρικό Ελληνοπρεπές κτίριο. Είναι το εξώφυλλο των πρακτικών της Ημερίδας που διοργάνωσε το Κεντρικό Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου του Μονάχου, με θέμα τις Ελληνο-βαυαρικές πολιτιστικές σχέσεις, στις 13.04.2007. Η φοιτήτρια υλοποιεί μια δράση στα πλαίσια του Α΄ Διεθνούς Εικαστικού Εργαστηρίου, που διοργανώθηκε από το Π.Τ.Δ.Ε. του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου, καλοκαίρι του 2003, στη Σαμοθράκη).
*Η Μαριάννα Παυλίδου ειναι ζωγράφος και διδάσκει Αισθητική Αγωγή στο
Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
