Γράφει
η Χρυσάνθη Νικολαϊδου –
Θραψανιωτάκη
Όταν ομιλούμε περί ΑΟΖ στρέφοντας με υπεροψία το βλέμμα μας μόνο προ τις ελληνικές θέσεις, είναι ευνόητο ότι ή σκόπιμα εθελοτυφλούμε ή απλώς αεροβατούμε. Καθώς δεν είμεθα μόνοι σήμερα ώστε να κάνουμε είτε αυτό που οραματιζόμεθα, είτε εκείνο που μας πιέζουν άλλοι να πράξουμε αν και παράλογα ακραίο και τρομερά επικίνδυνο.
Είναι τόσα πολλά τα γεωστρατηγικά προβλήματα και ανακατατάξεις που έχουν προκύψει από τις γεωπολιτικές εξελίξεις και τα γεγονότα τον τελευταίο καιρό που επιβάλλεται οι κινήσεις μας να είναι λεπτές και με πολλή περίσκεψη.
Η συνεννόηση με τους Κούρδους και η αποκατάσταση των σχέσεων της με το Ισραήλ άνοιξαν πλέον στην Τουρκία νέους δρόμους ανάπτυξης και συνεργασίας εις όλους τους τομείς με κύριο στόχο βεβαίως το ενεργειακό ζήτημα.
Αφ’ ενός το Κουρδικό πετρέλαιο τροφοδοτεί γερά την Τούρκικη Οικονομία και αφ’ ετέρου η συνεργασία της με το Ισραήλ εις το θέμα του αγωγού διέλευσης του φυσικού αερίου, ενώ θα ανακουφίσει τις ενεργειακές ανάγκες της Τουρκίας, θα σημάνει επίσης την απεξάρτηση της από το Ιράν και την Ρωσία.
Με σκοπό να παρακάμψει κάποια εμπόδια και παρορμήσεις που εμφανίζονται, από καιρού εις καιρόν, η Τουρκία ασκεί φοβερές πιέσεις στις ΗΠΑ διαμοιρασμό των υδρογονανθράκων εις το Αιγαίο. Μάλιστα προσφάτως Αξιωματούχος του State Department εδήλωσε με έμφαση: «Υποστηρίζουμε την σταθερότητα στο Αιγαίο και στηρίζουμε επίσης την ανάπτυξη των ενεργειακών πόρων εις την Ανατολική Μεσόγειο.
Και οι δύο στόχοι είναι προς το εθνικό συμφέρον των στενών συμμάχων μας, της Ελλάδος και της Τουρκίας. Και οι δύο αυτοί στόχοι απαιτούν την εποικοδομητική δέσμευση μεταξύ των δύο αυτών χωρών διά απόλυτη κατανόηση και συνεργασία».
Ο ίδιος κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευσε να συνεχίσει: «Είναι ενθαρρυντικές οι προσπάθειες των κυβερνήσεων της Ελλάδος και της Τουρκίας να βελτιώσουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και να επιλύσουν τις εκκρεμείς διαφορές τους, όπως έδειξε η υψηλού επιπέδου συνεδρίαση του Συμβουλίου Συνεργασίας που έλαβε χώρα στην Κωνσταντινούπολη, προ ημερών. Είμαστε αντίθετοι σε προκλητικές ενέργειες και στηρίζουμε την δέσμευση και των δύο χωρών να συνεχίσουν να συμμετέχουν στον διάλογο, ο οποίος έχει αποδειχθεί αποτελεσματικός ως προς την μείωση των εντάσεων και οδηγεί σε αμοιβαίες επωφελείς πρωτοβουλίες». Υπονοώντας, βεβαίως, την εκμετάλλευση του Ανατολικού Αιγαίου, κάτω μάλλον από την αμερικανο – ισραηλινή κηδεμονία, διά την αποφυγή προφανώς ενδεχόμενων επεισοδίων, από μέρους κάποιων παρανοϊκών υπερπατριωτών.
Άλλωστε, το είχε ιδιαιτέρως τονίσει ο κ. Philip Gordon, πρώην Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ κατά την επίσκεψη του στην Αθήνα πέρυσι, προειδοποιώντας την Ελλάδα: «Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν τα δικαιώματα των χωρών να ανακηρύξουν τις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες τους, πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να αποφευχθεί η λήψη μονομερών μέτρων εις την παρούσα, επικίνδυνα ιδιόρρυθμη, περίπτωση των δύο χωρών, Ελλάδος και Τουρκίας.
