Νέο βιβλίο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

Με ένα βιβλίο που θα συζητηθεί ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επιχειρεί για πρώτη φορά μία αναλυτική καταγραφή του έργου της κυβέρνησης της ΝΔ από τον Απρίλιο του 1990 έως τον Οκτώβριο του 1993. Υπό την εποπτεία του ίδιου του πρώην πρωθυπουργού, μία ομάδα έμπειρων στελεχών, αλλά και νεότερων συνεργατών του, ανέλαβε να μελετήσει και να καταγράψει το έργο εκείνης της κυβέρνησης σε κρίσιμους τομείς όπως η οικονομία, το ασφαλιστικό, η υγεία, η δημόσια ασφάλεια, η γεωργία, η εξωτερική πολιτική κ.λπ. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία εντός του Δεκεμβρίου και θα παρουσιαστεί στην Αθήνα τον Ιανουάριο.
Ομοιότητες με το σήμερα
Σύμφωνα με πληροφορίες για το περιεχόμενο του βιβλίου, έκπληξη προκαλούν οι ομοιότητες της σημερινής οικονομικής κρίσης με την τραγική κατάσταση που κλήθηκε να αντιμετωπίσει το 1990 η τότε κυβέρνηση. Όπως αποκαλύπτεται, η Ελλάδα έφτασε ένα βήμα πριν την χρεοκοπία, καθώς υπήρχε μεγάλη δυσκολία ακόμα και να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις ενώ και τότε οι Ευρωπαίοι εταίροι μας πίεζαν για μέτρα και μεταρρυθμίσεις ώστε να αντιμετωπιστεί ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός.
Παράλληλα απαιτούνταν να πάρει μπρος μία οικονομία η οποία την δεκαετία του ΄80 είχε καταστεί δέσμια του κομματικού κράτους και των πελατειακών σχέσεων που καλλιεργήθηκαν συνειδητά από το ΠΑΣΟΚ σε αγαστή συνεργασία με συνδικαλιστικά και άλλα συμφέροντα. Σύμφωνα με το βιβλίο, ήταν χαρακτηριστική η αποφασιστικότητα με την οποία αντιμετώπισε ο ίδιος ο Μητσοτάκης αλλά και υπουργοί του εκείνη την εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση. Δεν δίστασαν να προχωρήσουν σε νοικοκύρεμα των δημόσιων οικονομικών και σε τολμηρές μεταρρυθμίσεις και να έρθουν σε σύγκρουση με κατεστημένα συμφέροντα χωρίς να υπολογίσουν το πολιτικό κόστος.
Οι μεταρρυθμίσεις
Ως ορισμένες από τις πλέον ενδεικτικές μεταρρυθμίσεις της περιόδου που έφεραν αποτέλεσμα στην ελληνική οικονομία είναι σύμφωνα με το βιβλίο: η απελευθέρωση των αγορών και του τραπεζικού συστήματος που έφερε νέες τράπεζες στη χώρα και χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Η προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων και σε άλλους τομείς όπως οι τηλεπικοινωνίες με την δημοπράτηση δύο αδειών κινητής τηλεφωνίας. Η καινοτόμος αναμόρφωση της φορολογίας με μειώσεις συντελεστών, διασταυρώσεις και μηχανοργάνωση με το σύστημα TAXIS. Η αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος που το διέσωσε για μια 20ετία. Η μετατροπή των ΔΕΚΟ σε Ανώνυμες Εταιρείες με δικαίωμα του Κράτους να πωλεί μέχρι και το 49% του κεφαλαίου τους. Οι μηδενικές απώλειες κοινοτικών πόρων με την πλήρη απορρόφηση και αξιοποίησή τους κι η εξασφάλιση αυξημένων πόρων στο Β’ ΚΠΣ. Η εκκίνηση κατασκευής μεγάλων έργων όπως το Μετρό Αθηνών, η Αττική Οδός, το Αεροδρόμιο Σπάτων, η Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου, η Εγνατία Οδός, οι λιμνοδεξαμενές στα νησιά, τα νέα νοσοκομεία σε πολλές περιοχές της χώρας και οι βιολογικοί καθαρισμοί.
Αυτοκριτική
Ένα στοιχείο το οποίο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι ότι το βιβλίο έχει και μια διάθεση αυτοκριτικής κάτι το οποίο δεν είναι καθόλου σύνηθες σε τέτοιου είδους εκδόσεις. Αναγνωρίζονται σφάλματα και καθυστερήσεις σε τομείς του κυβερνητικού έργου που θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί και να έχει επιτευχθεί καλύτερο αποτέλεσμα. Ασκείται επίσης κριτική στις πολιτικές που ακολουθήθηκαν από τις επόμενες κυβερνήσεις, όχι μόνο του ΠΑΣΟΚ αλλά και της Νέας Δημοκρατίας την περίοδο 2004 – 2009, που δεν ακολούθησαν την ίδια πολιτική νοικοκυρέματος και απελευθέρωσης της οικονομίας αλλά που με τις επιλογές τους συνέβαλαν να φτάσουμε σήμερα στο χείλος του γκρεμού.
Όπως τόνισαν άνθρωποι που είναι σε θέση να γνωρίζουν σε βάθος το περιεχόμενο του βιβλίου «στόχος δεν είναι μόνο η αποκατάσταση της ιστορικής δικαιοσύνης για εκείνη την κυβέρνηση, αλλά κυρίως η αξιοποίηση εκείνης της εμπειρίας ως οδηγό για την έξοδο από την σημερινή κρίση. Εκείνη η κυβέρνηση δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό της μεταθέτοντας τις δύσκολες αποφάσεις για το αόριστο μέλλον. Αντιλήφθηκε νωρίς την κατάσταση, είπε την αλήθεια στο λαό, δεν έδωσε υποσχέσεις και θα μπορούσε να πει κανείς ότι εφάρμοσε ένα ελεύθερο εσωτερικό «Μνημόνιο» το οποίο δεν χρειάστηκε να μας το επιβάλλει κανένας ξένος όπως συμβαίνει σήμερα. Το τι πέτυχε, ποια παρακαταθήκη άφησε και αν τελικά δικαιώνεται για τις επιλογές της θα κριθεί από τους πολίτες. Πάντως ο αντικειμενικός αναγνώστης θα διαπιστώσει ότι εκείνη η κυβέρνηση ήταν μπροστά από την εποχή της».