Ένα νέο παιδί, με ανησυχίες και πολλά ενδιαφέροντα είναι ο πρώτος των πρώτων στις πανελλαδικές εξετάσεις σε επίπεδο περιφερειακής ενότητας Κοζάνης, ο Μιχάλης Χαϊντούτης του Παναγιώτη, με καταγωγή και από την Εορδαία καθώς είναι γιος της Ελισάβετ Μιχ. Σπόντη.
Ο Μιχάλης, απόφοιτος του 1ου Γενικού Λυκείου Κοζάνης, έχοντας συγκεντρώσει 19.691 μόρια στη θεωρητική κατεύθυνση εισάγεται τέταρτος στη Νομική Αθηνών, μια σχολή που θεωρεί “σκαλοπάτι” για να υλοποιήσει τα επαγγελματικά του όνειρα, που είναι η είσοδός του στο διπλωματικό σώμα.
Πρόκειται για ένα παιδί χαμηλών τόνων, που δείχνει να πατά γερά στα πόδια του και να ψάχνει μεθοδικά οτιδήποτε αφορά τον κλάδο που τον ενδιαφέρει.
Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που το καλοκαίρι που πέρασε συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, καθώς επιλέχθηκε από την Αμερικανική Πρεσβεία στην Ελλάδα να εκπροσωπήσει φέτος την Ελλάδα ο Νομός Κοζάνης.
Για τον ίδιο λόγο το ερχόμενο φθινόπωρο θα βρεθεί στη Μολδαβία και στο Κίεβο της Ουκρανίας προκειμένου να συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα με θέμα «Οικοδόμηση Ειρήνης στην Ανατολική Ευρώπη» και να λάβει μέρος σε σεμινάρια και διαλέξεις που αφορούν την κατάσταση στην Ανατολική Ευρώπη.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον «Π» κλήθηκε να απαντήσει στο κλασσικό ερώτημα: εάν διάβαζε πολύ ενόψει των πανελληνίων και εάν στερήθηκε κάτι. Ιδού η απάντηση:
«Δε θα έλεγα ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη μέθοδος που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος για να πετύχει στις Πανελλήνιες. Εγώ για παράδειγμα δεν έκανα ποτέ πρόγραμμα του τι θα διαβάσω και για πόσες ώρες. Και όσες φορές το έκανα, δεν μπόρεσα να το τηρήσω. Επίσης, σε εμένα δε λειτουργούσε όπως θα έπρεπε το φροντιστήριο. Ξεκίνησα φροντιστήριο για πρώτη φορά στη Γ΄ Λυκείου και για όσο καιρό πήγαινα έβλεπα ότι δεν απέδιδα όπως θα ήθελα. Ήταν πολύ κουραστικό να λείπω τόσες ώρες από το σπίτι και τελικά να πρέπει να διαβάσω επιπλέον πράγματα μαζί με αυτά του σχολείου. Τελικά αποφάσισα να κάνω φροντιστήριο σε συγκεκριμένα μαθήματα και μόνο όποτε το χρειαζόμουν.
Στην ερώτηση για το αν στερήθηκα τίποτα αυτή τη χρονιά… μου φαίνεται περίεργο ότι μέχρι και πέρυσι κάθε φορά που άκουγα μαθητή που έβγαλε πολλά μόρια να λέει πως δε στερήθηκε κάτι πίστευα ότι έλεγε ψέματα και πως σίγουρα διάβαζε ασταμάτητα για να πετύχει αυτό το αποτέλεσμα. Όμως ένα χρόνο μετά θα πω κι εγώ πως όχι, δε νομίζω πως στερήθηκα κάτι. Γενικά δε θυσίασα έξοδο ούτε κάτι που μου άρεσε να κάνω. Και τις λίγες φορές που το έκανα- κυρίως με το ωδείο, το οποίο ελάττωσα σημαντικά μετά το Μάρτιο- δε με ωφέλησε σε κάτι και μετανιώνω για αυτό.
Έγραψα καλά γιατί μού άρεσαν τα μαθήματα και γιατί είχα βρει τη μέθοδο διαβάσματος που μου ταιριάζει επειδή διάβαζα από μικρός. Σε γενικές γραμμές ισχύει πως χρειάζεται να έχει ο μαθητής μια συνέχεια και μια καλή σχέση με το διάβασμα από τα παιδικά του χρόνια, αλλά αυτό δε σημαίνει πλήρη απουσία κοινωνικής ζωής ή άλλων ενδιαφερόντων.
Τι θα συμβούλευες όσους δεν τα κατάφεραν;
Δεν προτρέπω κανέναν να ακολουθήσει το παράδειγμά μου -για παράδειγμα στο θέμα του φροντιστηρίου-, προτρέπω όμως τον κάθε μαθητή Γ΄ Λυκείου να βρει τον τρόπο διαβάσματος που ταιριάζει ειδικά σε αυτόν, να έχει αυτογνωσία και αυτοπεποίθηση και να θυμάται ότι την ώρα που γράφει Πανελλήνιες μετράει καθαρά η δική του προσπάθεια κι όχι ποιόν καθηγητή είχε και πόσες ώρες φροντιστήριο έκανε. Και φυσικά, κανείς δεν πρέπει να θυσιάζει για τις Πανελλήνιες την κοινωνική του ζωή και τις δραστηριότητες που τον κάνουν να νιώθει καλά- οι οποίες μπορούν να είναι από αθλήματα και μουσική μέχρι σειρές στην τηλεόραση.
Για να κλείσουμε το θέμα “Πανελλήνιες”, αυτό που έχει σημασία είναι να περάσει κανείς τελευταίος στη σχολή που θέλει, σε όποια πόλη υπάρχει αντίστοιχο τμήμα. Τα πολύ ψηλά μόρια δεν κάνουν καμία ουσιαστική διαφορά και είναι υπερεκτιμημένα, αν σκεφτεί κανείς ότι οι Πανελλήνιες –ειδικά στη θεωρητική κατεύθυνση- επιβραβεύουν κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος την αποστήθιση και λιγότερο την ουσιαστική γνώση.
Τι αποκόμισες από το πρόγραμμα στην Αμερική;
Το Πρόγραμμα στο οποίο συμμετείχα ονομάζεται Benjamin Franklin Transatlantic Fellows Summer Institute. Διοργανώνεται από το Πανεπιστήμιο Wake Forest στη Βόρεια Καρολίνα και από το Πανεπιστήμιο Purdue στην Ιντιάνα. Σε καθένα από τα δύο προγράμματα συμμετέχουν 45 μαθητές 16-18 ετών, από 35 διαφορετικές χώρες της Ευρώπης και από 10 διαφορετικές Πολιτείες της Αμερικής. Από το 2010 η Αμερικανική Πρεσβεία στην Ελλάδα επιλέγει κάθε χρόνο ένα νομό για την ελληνική εκπροσώπηση. Φέτος επιλέχθηκε ο νομός Κοζάνης. Συμπληρώσαμε αιτήσεις με ερωτήσεις που είχαν να κάνουν περισσότερο με τα ενδιαφέροντα, τις εξωσχολικές μας δραστηριότητες και τις προσδοκίες μας από το πρόγραμμα και οι μαθητές με τις 6 καλύτερες αιτήσεις περάσαμε από προφορική συνέντευξη από το μορφωτικό ακόλουθο της πρεσβείας. Εγώ επιλέχθηκα για το πρόγραμμα στο Wake Forest. Ήταν μια εμπειρία που πραγματικά άλλαξε τον τρόπο που σκέφτομαι και βλέπω τα πράγματα. Τα μαθήματα που κάναμε στο Πανεπιστήμιο ήταν κοινωνική επιχειρηματικότητα, συγκριτική συνταγματολογία και επίλυση κοινωνικών συγκρούσεων. Επίσης επισκεφθήκαμε μουσεία και μνημεία στην Ουάσινγκτον και στη Φιλαδέλφεια, γνωρίσαμε διπλωμάτες καριέρας στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αμερικής και μείναμε για 10 ημέρες σε μια αμερικανική οικογένεια για να γνωρίσουμε τον αμερικανικό τρόπο ζωής. Το όλο θέμα του προγράμματος ήταν η πολιτική ενεργοποίηση των νέων και η συνεισφορά τους για την επίλυση προβλημάτων που αντιμετωπίζει η κοινότητά τους. Ήρθα σε επαφή με ένα πολύ διαφορετικό κόσμο όπου δεν εκτιμώνται τυπικότητες όπως βαθμοί αλλά πρακτικές δυνατότητες και στοιχεία του χαρακτήρα. Αντίστοιχες διαφορές παρατήρησα και σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου μάλιστα η συμμετοχή των νέων σε προγράμματα πολιτικής ενεργοποίησης είναι πολύ μεγαλύτερη. Δυστυχώς σαν Ελλάδα είμαστε πίσω σε πολλά θέματα. Είμαι πολύ τυχερός που φέτος επιλέχθηκε ο νομός Κοζάνης για το πρόγραμμα, είμαι πολύ τυχερός που το σχολείο μου με ενημέρωσε και με κινητοποίησε να στείλω αίτηση και φυσικά είμαι πολύ τυχερός που επιλέχθηκα μεταξύ τόσων ικανών υποψηφίων.
Και το Πρόγραμμα στη Μολδαβία;
Το πρόγραμμα αυτό έχει θέμα «Οικοδόμηση ειρήνης στην Ανατολική Ευρώπη». Διοργανώνεται στο Κισινάου της Μολδαβίας και στο Κίεβο της Ουκρανίας από μαθητές που συμμετείχαν στο ίδιο πρόγραμμα με εμένα το 2010. Περιλαμβάνει σεμινάρια και διαλέξεις για την τεταμένη κατάσταση στην Ανατολική Ευρώπη και δραστηριότητες σε μορφή προσομοίωσης πολιτικών debates. Συμμετέχουν 30 μαθητές από Ευρώπη και Αμερική.
Γιατί επέλεξες να σπουδάσεις νομική;
Επέλεξα τη Νομική γιατί είναι μια πολύ καλή αρχή προς το στόχο που έχω από πολύ μικρός, να μπω στο Διπλωματικό Σώμα. Αναγνωρίζω φυσικά πως αυτό είναι κάτι πολύ δύσκολο αλλά θα προσπαθήσω να μείνω όσο γίνεται πιο προσηλωμένος σε αυτό το στόχο. Έχοντας γνωρίσει στο πρόγραμμα στην Αμερική πολλούς συνομήλικους μου που επίσης ενδιαφέρονται για διπλωματία, σίγουρα στο μέλλον θα επιδιώξω να κάνω σπουδές και στο εξωτερικό, πάνω στο διεθνές δίκαιο και την πολιτική επιστήμη.
Η πολιτική καριέρα είναι στα σχέδιά σου;
Η αλήθεια είναι πως θα με ενδιέφερε να ασχοληθώ κάποτε με την πολιτική, αλλά σίγουρα όχι στο άμεσο μέλλον. Πιστεύω πως χρειάζεται ιδιαίτερη κατάρτιση και συγκρότηση για να γίνει κανείς πολιτικός, χρειάζεται γνώσεις κι εμπειρίες που σε καμία περίπτωση δε διαθέτω αλλά ευελπιστώ να αποκτήσω. Προς το παρόν στοχεύω στη διπλωματία, που είναι ήδη ένας ανέφικτος στόχος, όπως ήδη μου λένε οι περισσότεροι.
Ρόη ΒΑΣΒΑΤΕΚΗ
