«Λαοί που είναι συνεχώς κάτω από πίεση μπορούν να αντέξουν τα δεινά που τους επιβάλλουν οι ισχυροί αλλά κυρίως να έχουν τον χρόνο ώστε να λάβουν τη σωστή απόφαση στη σωστή στιγμή. Τέτοια είναι η ιδιοσυγκρασία του Ελληνικού λαού »σύμφωνα με τον Νόαμ Τσόμσκι.
Αν έχει δίκαιο – που σίγουρα έχει – τότε η δημοσκοπική αντίφαση που φαίνεται να υπάρχει – ότι ενώ το 63% των ερωτηθέντων απαντάει πως η κυβέρνηση δεν θα πετύχει το σκοπό της, ταυτόχρονα το 60% λέει ότι δεν υπάρχει άλλη κυβερνητική λύση – εξηγείται με τη διαπίστωση του Τσόμσκι. Ότι δηλαδή οι Έλληνες περιμένουν τη σωστή λύση στη σωστή στιγμή και όχι πως τάχα υποτάχθηκαν στη λογική των μνημονίων και της εξαθλίωσης.
Το καλό νέο είναι ότι ο λαός δεν έπαψε να ελπίζει στο ΣΥΡΙΖΑ σαν την διάδοχη λύση που θα εφαρμόσει μια διαφορετική, μια φιλολαϊκή πολιτική. Γιατί λοιπόν αυτή η καθυστέρηση στο να αναπτυχθεί ένα πολιτικό τσουνάμι που θα εξαφανίσει τρόικα εσωτερικού και εξωτερικού;
Εδώ λοιπόν αρχίζουν τα δύσκολα. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ προς την κοινωνία πρέπει να γίνει απόλυτα κατανοητή, τουλάχιστον στο σκέλος αν πραγματικά ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει την κυβερνητική ευθύνη. Όσο και να προσπαθεί ο Αλέξης Τσίπρας να πείσει με ειλικρίνεια ότι αυτός είναι ο στόχος του κόμματος, αν δεν το ενστερνιστούν όλα τα στελέχη ώστε να μην εκπέμπουν με το λόγο και τις πράξεις τους μια διαφορετική αίσθηση, οι πολίτες δεν θα πείθονται.
Η παραπάνω διαπίστωση ισχύει και για τις τοπικές κοινωνίες. Πόσο έχουν πεισθεί όλα τα τοπικά στελέχη ότι οφείλουν να θέσουν με απόλυτη σαφήνεια το ζήτημα της διεκδίκησης των περιφερειών και των δήμων; Σε πιο βαθμό έχουν συνειδητοποιήσει ότι ανήκουν σε ένα μεγάλο κόμμα και έχουν την υποχρέωση απέναντι στους πολίτες να προτείνουν λύσεις υλοποιήσιμες, κατανοητές και απολύτως συμβατές με τα κοινωνικά μηνύματα;
Τί ωραία που είναι τα μονοψήφια ποσοστά ! Λες ότι θες χωρίς παρεξήγηση, αφήνεις εκτός συζήτησης τα σπουδαιότερα, δεν σε απασχολούν οι διαφορετικές αντιλήψεις για ουσιώδη κοινωνικά και ιδεολογικά ζητήματα που υπάρχουν μεταξύ των εταίρων σε μια συνεργασία, δεν σε απασχολεί η γνώμη της κοινωνίας και κυρίως η απήχηση των θέσεων που προκύπτει από αυτή τη συνεργασία. Μετά κάνεις και μια μάζωξη των φίλων σου όπου δοξάζει ο ένας τον άλλο και όλοι μένουν ικανοποιημένοι.
Η κοινωνία όμως όλα αυτά τα καταγράφει, τα αξιολογεί και τέλος σε κατατάσσει στην ανάλογη θέση. Γιατί ξέρει ότι η αυτοδιοίκηση σε αυτές τις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες λόγω της εφαρμοζόμενης πολιτικής, θα μπορούσε να παίξει ουσιαστικό ρόλο στην οργάνωση των πολιτών, όχι μόνο με στόχο την απόκρουση αυτής της πολιτικής, αλλά και ως ο βασικός μοχλός οργάνωσης της αλληλεγγύης και υπεράσπισης της κοινωνικής συνοχής με δράσεις που θα λειτουργήσουν ως ανάχωμα στη διάλυση του κοινωνικού κράτους. Η Τ.Α. αποτελεί τον εγγύτερο προς τους πολίτες, δημοκρατικό και συγχρόνως συμμετοχικό θεσμό διοίκησης,
Μπροστά είναι η κοινωνία και στέλνει το μήνυμα. Ο παραλήπτης θα το λάβει;
ΠΑΤΣΩΝΑΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
