Το “Μακεδονικό” είναι ένα καθαρά πολιτικό ζήτημα, δημιούργημα των “Μεγάλων Δυνάμεων”. Στο παιχνίδι τους αυτό οι “Δυνάμεις” αυτές, χρησιμοποιούσαν πάντα τις μικρότερες χώρες, με σταθερό στόχο και σκοπό τον έλεγχο του γεωπολιτικού παιχνιδιού!
Η Μακεδονία ως γεωγραφικός χώρος ήταν πάντα μεγίστης γεωστρατηγικής σημασίας. Το κλειδί που θα άνοιγε την πόρτα του φρουρίου για να ενώσει την Ευρώπη με την Ασία και τις “πάνω χώρες” με τις θερμές νότιες θάλασσες.
Η έξοδος στις θερμές θάλασσες ήταν παλιό όνειρο της Τσαρικής Ρωσίας και το κλειδί σε αυτό, ήταν η Μακεδονία. Η ιστορία “μαρτυράει” τις προσπάθειες του Μ. Πέτρου και της Μ. Αικατερίνης για τον έλεγχο της Μακεδονίας. Τα “Ορλωφικά” (1770) και η “Συνθήκη Κιουτσούκ Καϊναρτζή” (1774), ήταν μέρος αυτού του παιχνιδιού. Όλα αυτά όμως προϋπέθεταν και ένα ελεγχόμενο ελληνικό κρατίδιο υπό την μητέρα Ρωσία!
Ο “Κριμαϊκός Πόλεμος” Ρωσίας-Οθωμανών δημιουργεί συνθήκες αντιρωσικές από τις άλλες “Δυνάμεις”, οι οποίες συμμαχούν με τους Οθωμανούς, για να ανακόψουν την κάθοδο των Ρώσων στις θερμές θάλασσες. Ακολουθούν η δολοφονία Καποδίστρια, η έξωση του Όθωνα και ο πλήρης έλεγχος του νεοσύστατου ελληνικού κράτους από τους Άγγλους, λόγω των δανείων του Αγώνα. Για να γίνει η Ελλάδα το τέλειο αγγλικό προτεκτοράτο!
Οι Ρώσοι τώρα αντιλαμβανόμενοι πώς χάνουν οριστικά την Ελλάδα, επιλέγουν ως πολιορκητικό κριό, για τον ίδιο σκοπό, τους ομόδοξους Βουλγάρους. Η επίθεση πλέον αποκτά σλαβικά χαρακτηριστικά και για τον σκοπό αυτό, αναλαμβάνει δράση ο Ρώσος πρέσβης κόμης Ιγνάτιεφ. Με φιρμάνι του Σουλτάνου και κατά επιθυμία των Ρώσων (1871), ανακηρύσσεται η Βουλγαρική “Εξαρχική Εκκλησία!”
Τους “Εξαρχικούς” Βαλκάνιους καταγράφουν ως Βουλγάρους και γι ’αυτό οι διωγμοί ήταν κυρίως μεταξύ δασκάλων, ιερωμένων και προεστών. Αν κατόρθωναν να εξοντώσουν τα γκεσέμια του τόπου, τότε ο Μακεδονικός Ελληνισμός θα παραδινόταν στους Σλάβους και η Μακεδονία στους Ρώσους!
Με την “Συνθήκη του Αγ.Στεφάνου”, οι Βούλγαροι ενσωμάτωσαν όλη την Μακεδονία ως τον Αλιάκμονα, εκτός Θες/νίκης και Χαλκιδικής. Αυτό όμως δημιουργεί επαναστατική έκρηξη στη Μακεδονία. Στον Όλυμπο υπό τον επίσκοπο Κίτρους Μ. Λούση, στην Άνω Μακεδονία (Πρέσπες κλπ) και στην Ελίμεια, υπό τον Κοζανίτη Ιωάννη Γκοβεδάρο!
Με το “Συνέδριο του Βερολίνου” καταργείται η “Συνθήκη του Αγ.Στεφάνου” και ο Μακεδονικός Αγώνας αρχίζει. Το 1896 οι Βούλγαροι που δεν ησυχάζουν, ιδρύουν στη Θεσ/νίκη την “Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση” (ΒΜΡΟ), η οποία τρομοκρατεί κάθε ελληνικό στοιχείο.
Αντίβαρο στην ΒΜΡΟ οργανώνεται, με πρωταγωνιστή το Πατριαρχείο, η Εθνική Άμυνα. Ο Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, ο Γρεβενών Αιμιλιανός και ο Δράμας Χρυσόστομος(ο εθνομάρτυρας της Σμύρνης το 1922), αναλαμβάνουν το συντονισμό του Αγώνα.
“Έλληνες, σώστε τη Μακεδονία και η Μακεδονία θα μας σώσει”, φωνάζει ο Γραμματέας του Ελληνικού προξενείου Μοναστηρίου, ΄Ιων Δραγούμης.
Στις 20 Ιουλίου 1903 οι Βούλγαροι, στην γιορτή του Προφήτη Ηλία (Ήλιντεν), κηρύττουν επανάσταση με σύνθημα “η Μακεδονία στους Μακεδόνες”. Στην αρχή θέλουν αυτόνομη Μακεδονία και ύστερα…Βουλγάρικη. Όπως έγινε και με την Ανατολική Ρωμυλία! Οι κομιτατζήδες αναλαμβάνουν δράση και η Ελλάδα αντιδρά, ιδρύοντας το “Μακεδονικό κομιτάτο” υπό τον δημοσιογράφο Δ.Καλαποθάκη!
Ο θάνατος του Παύλου Μελά το 1904 στη Στάτιστα, είναι το κορυφαίο γεγονός που ξυπνάει από το λήθαργο το επίσημο ελληνικό κράτος και σε 4 χρόνια, η Ελλάδα υψώνει την σημαία της στη Μακεδονία!
Οι Βαλκανικοί πόλεμοι κατοχυρώνουν την Μακεδονία στην Ελλάδα, αλλά χάνονται τα εδάφη του Πόντου. Για να ακολουθήσει αργότερα η απόφαση Τίτο και Στάλιν, επαναφοράς του “Μακεδονικού” στην επικαιρότητα. Επειδή τα έθνη αφανίζονται, όταν αφανίζεται η μνήμη τους, παρακολουθούμε την εξέλιξη του “Μακεδονικού” στην πορεία του χρόνου.
Με στόχο πάντα την έξοδό της στις θερμές θάλασσες η Ρωσία, συνεχίζει και τώρα την ίδια τακτική. Η πολιτική της τσαρικής Ρωσίας, με άλλους τρόπους. Ιδρύεται η Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία και από το 1924, θεωρείται ως διεθνιστικό καθήκον η ανεξαρτησία Μακεδονίας και Θράκης. Η λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, θέλει την Μακεδονία πλήρως προσαρτούμενη στην Γιουγκοσλαβία και για τον σκοπό αυτό, ο Τίτο ιδρύει την “Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία” της Γιουγκοσλαβίας. Η μία εκ των Ομοσπονδιών βαφτίζεται “Μακεδονία” και ο Τίτο χρησιμοποιεί τον Ελληνικό εμφύλιο (1946-49), προκειμένου να ενσωματώσει και την Ελληνική Μακεδονία.
Με την “Συμφωνία της Γιάλτας” μεταξύ Τσώρτσιλ-Στάλιν, επικυρώνεται κατά 90% η Ελλάδα στην Αγγλική επιρροή και η Γιουγκοσλαβία κατά 50-50% μεταξύ Ανατολικών και Δυτικών. Έτσι αρχές του 1946, το ΚΚΕ του Ν.Ζαχαριάδη κηρύττει αποχή και η 2η ολομέλεια ήδη έχει αποφασίσει την έναρξη του Εμφυλίου. Ο δε πρόεδρος της «Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας” Ντημήτρη Βλαχώφ, δηλώνει τον Απρίλιο του 1946: «Οι Έλληνες δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα στη Μακεδονία του Αιγαίου.»
Ο Στάλιν είναι αντίθετος με τον Ελληνικό Εμφύλιο, αλλά αυτός πραγματοποιείται με απόφαση της Τρόϊκας Ν.Ζαχαριάδη, Γιάννη Ιωαννίδη, Πέτρου Ρούσου, υπό την υψηλή εποπτεία και στήριξη του Τίτο.
Με το “Σχέδιο Λίμνες” προβλεπόταν αυτόνομο κράτος Μακεδονίας και Θράκης. Η ρήξη Τίτο-Στάλιν άφησε «ακάλυπτους» τους ηγέτες του Εμφυλίου και μη έχοντας πλέον προστασία η Τιτο-κομμουνιστική πλευρά, ηττάται. Η Ελλάδα πλέον ρημαγμένη και ο Τίτο τώρα υποδύεται τον “αδέσμευτο”, ελέω Γιάλτας (50%-50%).
Σε αυτή τη φάση ο Τίτο είναι χρήσιμος ως “αδέσμευτος” για τους “Δυτικούς” και το “Μακεδονικό” παραμένει εν υπνώσει. Ένα πρόβλημα ανοιχτό για το μέλλον. Η “ενιαία Μακεδονία” όμως διδάσκεται για χρόνια στα σχολεία τους, παρουσιάζεται ως περιοχή υπό ελληνική κατοχή και πως κάποτε πρέπει να ελευθερωθεί!
Έτσι “γυρίζει” ο χρόνος, για να φτάσουμε στην 10ετία του “90”, όπου διαλύεται η ενιαία Γιουγκοσλαβία. Τότε από τις έξι ομοσπονδίες επιβιώνει αυτή με την ψευδωνυμία “Δημοκρατία της Μακεδονίας” και τα Σκόπια (Σεπτ.1991), ανακηρύσσονται ανεξάρτητο κράτος!
Είναι τότε που στην Ελλάδα το Συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, υπό τον πρόεδρο Κ.Καραμανλή, αποφασίζει πως η Ελλάδα ουδέποτε θα αναγνώριζε κράτος με το όνομα Μακεδονία ή με παράγωγο του ονόματός του. Μόνον το ΚΚΕ πρότεινε αναγνώριση με γεωγραφικό προσδιορισμό.
Για εκείνη την περίοδο που “παίχτηκαν” πολλά, αξιοπρόσεχτες είναι οι αποκαλύψεις του προέδρου του Δημοκρατικού Κόμματος των Η.Π.Α., στην πολιτεία του New Hampshire, Κρίς Σπύρου. Αποκαλύπτει πως ενώ ο ίδιος επιστρατεύτηκε από την τότε ελληνική κυβέρνηση να βοηθήσει, βίωσε από πλευράς ελληνικών ηγεσιών τον απαράδεκτο ενδοτισμό, την υποχωρητικότητα και πολλές παραχωρήσεις!
Ενώ επίσημα η ελληνική θέση ήταν μη αναγνώριση ονομασίας με το όνομα Μακεδονία ή παράγωγό της, θέση που είχε γίνει δεκτή από το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρώπης (16/12/1992) και από τον υποψήφιο πρόεδρο των Η.Π.Α. Bill Clinton (3/10/1992), φάνηκαν στην πορεία άλλα περίεργα πράγματα.
«Ενώ εμείς είχαμε αποδοθεί σε αυτόν τον αγώνα, η Ελληνική κυβέρνηση διεξήγε μυστικές συζητήσεις με άλλες ευρωπαϊκές, για την εξεύρεση τρόπου παράκαμψης της Ε.Ε. και αναγνώρισης του κρατιδίου υπό του Ο.Η.Ε. και αυτό έγινε τελικά.
Στις 22/1/1993 η κυβέρνηση των Σκοπίων υπέβαλε αίτημα στον Ο.Η.Ε. και με τη συγκατάθεση Ελλάδος, Αγγλίας, Γαλλίας και Ισπανίας, έγινε δεκτό το νεότευκτο κράτος ως FYROM (τίτλος που περιείχε τη λέξη Μακεδονία). Το πρώτο βήμα είχε γίνει με τις ελληνικές ευλογίες!»
Η σύνθετη ονομασία επεβλήθη με τη συγκατάθεση της ελληνικές κυβέρνησης, για να δηλώσει ο Κρις Σπύρου μετά από αυτό: «Εκείνη την ημέρα είχε πεθάνει ένα κομμάτι από την ελληνικότητά μου. Αν ερωτηθείτε ποια ήταν η επίσημη θέση της Ελλάδος στο Μακεδονικό, μη διστάσετε να απαντήσετε ότι ψήφισε υπέρ της αναγνώρισης.»
Άρα, το πρώτο και μοναδικό μη ελληνικό κράτος με το όνομα Μακεδονία, “γεννήθηκε” στις 7 Απριλίου 1993 και η επίσημη Ελλάδα ψήφισε υπέρ της αναγνώρισης!!!
Για να σοκάρει και η δήλωσή του τότε προέδρου της Επιτροπής Εξωτερικών υποθέσεων Η.Π.Α. Lee Hamilton: «Συμβιβαστήκαμε αστραπιαία και δεν προλάβαμε να σας βοηθήσουμε. Γιατί μας αφήσατε σύξυλους με την υποχώρησή σας.»
Ο δρόμος “Μακεδονία” χαραγμένος από παλιά, οδηγεί στις θερμές θάλασσες και είναι η λεωφόρος που οδηγεί στην Κασπία και στην υπερκαυκασία. Στα πετρέλαια της περιοχής. Οι αγωγοί μεταφοράς πετρελαίου και Φ.Α. από Ανατολή στη Δύση, θυμίζουν τον Ρωσικό αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης και την πτώση της τότε κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή. Θυμίζει και την αμνησία όλων των μεταπολεμικών κυβερνήσεων που παριστάνουν πως πάσχουν από τη νόσο Alzheimer, ως προς την “Σύμβαση Cooper!”
Η σύγκρουση γιγάντων έχει πρωταγωνιστές τις εταιρείες Exon, Chevron και Hallibarton. Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας με γερμανική απαίτηση, τα προτεκτοράτα Βοσνίας, Ερζεγοβίνης, Μαυροβουνίου, Κοσσυφοπεδίου, Σκοπίων κλπ, δεν μας λένε τίποτα; Τα γεγονότα στην Κύπρο από την τουρκική εισβολή του ‘74’, το “σχέδιο Ανάν”, τα σημερινά γεγονότα στη Μεγαλόνησο και τα προηγηθέντα-συνεχιζόμενα μνημόνια στην Ελλάδα, πόσο τυχαία είναι;
Το γεωπολιτικό παιχνίδι στην περιοχή είναι πολύ σκληρό. Η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να παίξουν τον ρόλο του ενεργειακού προμηθευτή της Ε.Ε., αλλά οι άλλοι παίχτες είναι κολοσσιαίων διαστάσεων. Η.Π.Α.-Ρωσία-Ισραήλ και Γερμανία, κινούν τα νήματα. Το οικονομικό μέλλον της Ελλάδος, αλλά και η ίδια η υπόστασή της, εξαρτώνται από τον χειρισμό και τις συμμαχίες για την διαχείριση του πλούτου που έχει!
Ο Matthew Νimitz επανέρχεται τώρα αποφασισμένος για να επιβάλλει οπωσδήποτε ονομασία στο “Μακεδονικό” ως το καλοκαίρι και από την “αντίδραση” των ελληνικών κυβερνήσεων, εξαρτώνται πολλά. Ίσως είναι η τελευταία παρτίδα και στο βάθος, μετά την Κύπρο, η Θράκη και η Μακεδονία!
Διαμαντής Θ.Βαχτσιαβάνος
