Του Παναγιώτη Τσαχουρίδη
Συνταξιούχου ΔΕΗ
Εμείς οι Έλληνες αρεσκόμαστε να κάνουμε αναφορές στην Αρχαία Ιστορία μας, και να νομίζουμε ότι είμαστε περιούσιος λαός, προικισμένος και όλα τα συναφή και να μη κάνουμε δυστυχώς τίποτε για το παρόν.
Πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι όλα εκείνα έχουν να κάνουν με την ιστορία και μόνο και ότι αυτό που έγινε τότε οφείλετε σε διάφορες συγκυριακές παραμέτρους οι οποίες δεν υφίστανται τώρα πλέον.
Σήμερα στην εποχή που ζούμε οφείλουμε να δεχθούμε την παγκόσμια πραγματικότητα και την θέση της Ελλάδας μέσα σε αυτήν.
Τα πράγματα είναι απλά, ζούμε σε έναν κόσμο διεθνοποιημένο με έντονο το στοιχείο του ανταγωνισμού, αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε από τον πρώτο ως τον τελευταίο Έλληνα πολίτη είναι ότι πρέπει να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα και να δούμε πως θα μπορέσουμε να επιβιώσουμε ως κράτος και ως έθνος μέσα στο συγκεκριμένο περιβάλλον.
Η αντίστροφη μέτρηση για την Ελλάδα άρχισε από την πτώση του βυζαντίου και εντεύθεν, τα 400 χρόνια που μεσολάβησαν σε συνδυασμό με τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο και τον εμφύλιο που ακολούθησε με όλα τα αρνητικά συνεπακόλουθά του, μας καθήλωσαν στην ανυπαρξία, χάσαμε έτσι το τρένο της βιομηχανικής επανάστασης και ανάπτυξης όταν αυτό σάρωνε τότε όλη την ελεύθερη Ευρώπη και την Βόρια Αμερική.
Η Ελλάδα τότε χαιρετούσε μέσα από τα χωράφια το τρένο της βιομηχανικής επανάστασης και αργότερα όταν απελευθερώθηκε με τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ήταν πολύ αργά για να ανέβει επάνω στο τρένο.
Το έκανε (ανέβηκε στο τρένο) πολύ αργότερα την 10ετια του 60 και αυτό για να πάει ο λαός της ως μετανάστης στη Γερμανία, Βέλγιο, Αμερική και Αυστραλία…για να βοηθηθούν αυτά τα κράτη να πάνε ακόμη πιο μπροστά και το χάσμα να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο…
Το ερώτημα είναι τι κάνουμε σήμερα.
Σήμερα πρέπει να βρούμε τα ισχυρά μας σημεία στο διεθνές περιβάλλον που ζούμε.
Μπορούμε σήμερα να ανταγωνιστούμε όλες αυτές τις χώρες στον βιομηχανικό τομέα; στις νέες τεχνολογίες; στις τηλεπικοινωνίες; σαφώς όχι, κάθε προσπάθεια είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Άλλωστε σε πολλούς από αυτούς τους τομείς επήλθε κορεσμός και οι ίδιες οι προηγμένες χώρες άρχισαν να αντιμετωπίζουν προβλήματα.
Μπορούμε όμως να αξιοποιήσουμε (ως ισχυρό μας σημείο) το θειο δώρο και την προίκα που μας έτυχε, έχουμε το καλύτερο κλίμα και φυσικές ομορφιές από τις υπόλοιπες προηγμένες χώρες στη Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως.
Μπορούμε να ασχοληθούμε πιο συστηματικά και οργανωμένα:
– Με την Ναυτιλία,
– Με την εξειδικευμένη Αγροτική παραγωγή,
– Με την παραγωγή Ηλεκτρικής Ενέργειας με συστήματα ήπιας μορφής και το σημαντικότερο όλων:
– Με τον Τουρισμό!!!.
Ναι, να γίνουμε «τα γκαρσόνια της Ευρώπης», αλλά και όλων των άλλων προηγμένων χωρών και να πάψουμε να το θεωρούμε υποτιμητικό, όποιοι το απορρίπτουν και κατηγορούν έναν τέτοιο προσανατολισμό ζουν μια εικονική πραγματικότητα, έχοντας ενδεχομένως στο μυαλό τους τον «Χρυσό Αιώνα του Περικλέους»…
Όμως ακόμη και αυτή η πρόταση από μόνη της δεν είναι πανάκεια, προϋποθέτει σοβαρή προσέγγιση και προσεκτικά βήματα και πάντα έχοντας υπόψη τον ανταγωνισμό και τα ισχυρά κάθε φορά σημεία μας για να πετύχει.
Πως δηλαδή θα δώσουμε κίνητρο στον υποψήφιο τουρίστα να επιλέξει την Ελλάδα κι όχι την διπλανή Τουρκία η Ιταλία ή αλλού.
Πρέπει εκτός από το κλίμα και τις φυσικές ομορφιές, να παρέχονται υπηρεσίες υψηλού επιπέδου και το πιο σημαντικό, οικονομικό κίνητρο, όχι δηλαδή ακριβότερες υπηρεσίες από την Τουρκία αλλά δραματικά φθηνότερες τουλάχιστον (50%), ακόμη και με ζημιά τα πρώτα χρόνια και αυτό να εμπεδωθεί στο παγκόσμιο τουριστικό κοινό, αργότερα και πάντα λαμβάνοντας υπόψη το τι συμβαίνει γύρω μας να γίνονται ήπιες προσαρμογές τιμών.
Οι πρώτοι τουρίστες θα γίνουν οι καλύτεροι πρεσβευτές και διαφημιστές της Ελλάδας στις χώρες τους και στον περίγυρο τους, ο κάθε ένας από αυτούς θα φέρει άλλους 5 τουλάχιστον την επόμενη χρονιά.
Πέρασαν τα χρόνια της «πονηράδας και εξυπνάδας» που νομίζαμε ότι μπορούμε να γίνουμε απότομα πλούσιοι και πως οι βορειότεροι είναι πιο βλάκες από εμάς.
Στο διεθνές περιβάλλον που ζούμε, η μόνη περίπτωση για να εξασφαλίσουμε ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο για το λαό μας, είναι να ποντάρουμε στα ισχυρά μας σημεία (κλίμα, περιβάλλον, φυσικές ομορφιές, ανταγωνιστικές τιμές), και με σοβαρότητα, μεθοδικότητα και αποτελεσματικότητα να τα προωθήσουμε, αλλιώς δεν έχουμε μέλλον…
Όλα τα άλλα, επιδοτήσεις, χρηματοδοτήσεις, δανειοδοτήσεις κλπ, από μόνα τους όπως απεδείχθη σήμερα μόνο πρόσκαιρη πλασματική ευημερία παρέχουν και μετά έρχεται η ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα με όλα τα δυσμενή συνεπακόλουθα…
Αυτό δηλαδή που ζούμε σήμερα…
Φεβρουάριος 2012
