Παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια φαινόταν ότι υπάρχει μια κινητικότητα στη διεκδίκηση επαναπόδοσης των εδαφών από τη ΔΕΗ στην τοπική κοινωνία, μετά από τις όποιες αποκαταστάσεις ή ισοπεδώσεις έχει κάνει, φαίνεται ότι τον τελευταίο καιρό αυτή η προσπάθεια να εγκαταλείπεται, διότι στην ουσία αναγνωρίζονται οι απαλλοτριωμένες εκτάσεις υπέρ της ΔΕΗ, αφού εγκρίνουν οι τοπικοί φορείς τους περιβαλλοντικούς όρους για το μεγάλο φωτοβολταϊκό πάρκο που εξαγγέλθηκε ότι θα γίνει από τη ΔΕΗ στην περιοχή των πρώην ορυχείων.
Τα παραπάνω δήλωσε ο πρώην πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων (ΤΕΔΚ) Ν. Κοζάνης αλλά και πρώην δήμαρχος Αγίας Παρασκευής (νυν δημοτική ενότητα δήμου Εορδαίας) Σάββας Ζαμανίδης, σε συνέντευξή του στον «Π»
Αυτό σημαίνει, επισήμανε ο κ. Ζαμανίδης, ότι η ΔΕΗ θα είναι εταίρος στο φωτοβολταϊκό- παραχωρώντας την έκταση- με μια εταιρεία η οποία θα επενδύσει για την κατασκευή του. «Άρα στην ουσία το έδαφος δεν διεκδικείται πλέον, χάνεται και νομιμοποιούμε επίσημα πια ως ιδιοκτήτη του τη ΔΕΗ. Αυτό για μένα σημαίνει ότι ξεπουλάμε τα απαλλοτριωμένα εδάφη στη ΔΕΗ. Υπάρχει το επιχείρημα ότι τα εδάφη που προορίζονται για το φωτοβολταϊκό είναι μονάχα 5.000 στρέμματα, ενώ οι απαλλοτριωμένες εκτάσεις αγγίζουν τα 160.000 στρέμματα. Όμως οι αποκατεστημένες ή ισοπεδωμένες εκτάσεις από τη ΔΕΗ που μπορούν να καλλιεργηθούν δεν ξεπερνούν τις 6.000 στρέμματα».
Σημείωσε ότι οι εκτάσεις αυτές βρίσκονται στον πρώην δήμο Αγίας Παρασκευής και για πολλά χρόνια δίνονταν στην κοινότητα Καρυοχωρίου και αργότερα στο δήμο Αγίας Παρασκευής, τις οποίες είτε καλλιεργούσε ο ίδιος ο δήμος είτε ενοικίαζε στους αγρότες. Μετά το 2003 όμως οι εκτάσεις αυτές ενοικιάζονται από τη ΔΕΗ στους αγρότες που ήταν ιδιοκτησία τους παλαιότερα, με ελκυστικό ενοίκιο, για να μπορεί να επιβάλλει το καθεστώς της νέας εποχής: να δηλώνεται δηλαδή ότι πλέον είναι κύριος των εκτάσεων αυτών, κι αυτό μέχρι την καλλιεργητική περίοδο 2010- 2011. Σήμερα όμως έχει δημιουργηθεί θέμα με τους αγρότες αυτούς, αφού σύμφωνα με τον κ. Ζαμανίδη, κάποιοι αγρότες πήγαν να σπείρουν και τους σταμάτησαν, με αποτέλεσμα οι αγρότες αυτοί να μην έχουν να δηλώσουν χωράφια για να πάρουν την ενιαία ενίσχυση, με συνέπεια να μένουν μετέωροι οι αγρότες της περιοχής και να αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα, αφού αρκετοί ενοικίαζαν μεγάλες εκτάσεις 200- 250 στρεμμάτων.
Το πρόβλημα όμως, πρόσθεσε, εκτός από τους αγρότες «είναι το τι κάνουμε εμείς ως περιοχή. Καθώς, αυτές οι εκτάσεις στην ουσία με αποφάσεις των φορέων της περιοχής παραχωρούνται στη ΔΕΗ. Διότι εάν διεκδικούμε τις απαλλοτριωμένες εκτάσεις και δεν απεμπολούμε τη διεκδίκησή τους δεν μπορεί από την άλλη να εγκρίνουμε τους περιβαλλοντικούς όρους για το μεγάλο φωτοβολταϊκό της ΔΕΗ, πράγμα που σημαίνει “ντε φάκτο” αναγνώριση του ιδιοκτησιακού δικαιώματος της ΔΕΗ. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι το τελευταίο έτος, από 1/1/2011 δεν ακούστηκε ούτε μία λέξη για τη διεκδίκηση αυτών των εκτάσεων από την τοπική ή την περιφερειακή αυτοδιοίκηση και κυρίως από το δήμο Εορδαίας αφού οι εκτάσεις αυτές ανήκουν στο συγκεκριμένο δήμο».
Ο κ. Ζαμανίδης σημείωσε μάλιστα ότι οι εκτάσεις αυτές όχι μόνο είναι οι μοναδικές που είναι ισοπεδωμένες, αλλά είναι και οι εκτάσεις από παλιές απαλλοτριώσεις, δηλαδή προ το 2001 που ίσχυε άλλο νομοθετικό καθεστώς. Η ΤΕΔΚ με εκείνο το καθεστώς ζητούσε να παρθούν πίσω. «Γιατί σήμερα ή γίνεται αναγκαστική απαλλοτρίωση αλλά με την υπάρχουσα νομοθεσία η οποία προβλέπει ότι οι εκτάσεις αυτές θα είναι ιδιοκτησία της ΔΕΗ- γιατί είναι πλέον ανώνυμη εταιρεία, ή ακόμα χειρότερα με συμβόλαια αγοραπωλησίας μεταξύ ιδιωτών και της ΔΕΗ, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να διεκδικηθούν εύκολα οι εκτάσεις που εξαγοράζει η ΔΕΗ».
Ο κ. Ζαμανίδης υπογράμμισε δε ότι «δεν είναι μόνο ότι στερούμαστε πλέον ενός εισοδήματος από την καλλιέργεια των εκτάσεων αυτών, αλλά το κυριότερο ότι στερούμαστε αυτές τις εκτάσεις οι οποίες είναι ενιαίες και θα μπορούσαν να δώσουν μια αναπτυξιακή προοπτική στην περιοχή στη μεταλιγντική περίοδο. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι έδωσε η περιοχή ένα ποσό 200.000 ευρώ από τον Τοπικό Πόρο για εκπόνηση μελέτης σκοπιμότητας για την κατασκευή μιας μεγάλης πίστας μηχανοκίνητου αθλητισμού στις εκτάσεις αυτές». Δικαίως διερωτάται λοιπόν «πως μπορεί να εξηγήσει κανείς αυτό το φαινόμενο, ότι ενώ χρηματοδοτούμε μελέτες για να κάνουμε ένα έργο όπως η μεγάλη πίστα μηχανοκίνητου αθλητισμού, που θα έδινε μια αναπτυξιακή προοπτική στην περιοχή μας, από την άλλη μεριά οι ίδιοι να εγκρίνουμε περιβαλλοντικούς όρους για να κάνει η ΔΕΗ μια δική της επένδυση (φωτοβολταϊκό πάρκο) η οποία μάλιστα δεν θα προσφέρει θέσεις εργασίας. Γιατί είναι γνωστό ότι οι θέσεις στο φωτοβολταϊκό πάρκο θα είναι ελάχιστες, ενώ κοροϊδευόμαστε ότι θα γίνει εργοστάσιο κατασκευής πάνελς. Είναι δυνατόν να δημιουργήσουμε στην Ελλάδα- που δεν υπάρχει τεχνογνωσία εργοστάσιο πάνελς, όταν η τεχνολογία κάθε μέρα μεταβάλλεται όσον αφορά την απόδοση αυτών των συστημάτων; Τι φανταζόμαστε δηλαδή ότι θα παράγουν τεχνογνωσία οι ξένοι και θα έρχονται να κατασκευάζουν τα πάνελς στην Ελλάδα»;
Ο κ. Ζαμανίδης αναδεικνύει ταυτόχρονα και μια άλλη παράμετρο, λέγοντας ότι: «ενώ η πίστα μηχανοκίνητου αθλητισμού που με το φωτοβολταϊκό τινάζεται στον αέρα, γιατί είναι χωροθετημένο σε αυτή ακριβώς την έκταση, θα καταλάμβανε μια έκταση 3.500 στρεμμάτων και θα μπορούσε να δώσει πολύ μεγάλο εισόδημα στην περιοχή, αφού πρόκειται για μια πολύ μεγάλη επένδυση. Διότι, η πρόταση προέβλεπε να διοργανώνονται σχεδόν κάθε μέρα αγώνες, να έρχεται κόσμος στην περιοχή, να προπονούνται αθλητές μηχανοκίνητου αθλητισμού. Το έργο αυτό θα πρόσφερε τη δυνατότητα να αναπτυχθούν κι άλλα επαγγέλματα, για τη συντήρηση της πίστας, για τα μηχανήματα που θα χρησιμοποιούνται και γενικότερα από τον κόσμο που θα προσέλκυε θα μπορούσαν να ζήσουν πάρα πολλοί επαγγελματίες, αφού θα χρειαζόταν διαμονή, να διατραφούν, να διασκεδάσουν, να επισκεφθούν τα αξιοθέατα της περιοχής, άρα μιλάμε για μια πολύπλευρη εισροή εισοδήματος στην περιοχή. Και ταυτόχρονα στα υπόλοιπα στρέμματα θα μπορούσε να αναπτυχθεί ο πρωτογενής τομέας. Τελευταία με την κρίση βλέπουμε ότι υπάρχει στροφή του κόσμου στον πρωτογενή τομέα, που είναι η μοναδική δραστηριότητα που αν δεν υπάρχει έδαφος δεν μπορεί να αναπτυχθεί κι εμείς αφαιρούμε αυτή την έκταση από τους ανθρώπους που την κατείχαν μέχρι τώρα. Νομίζω ότι είναι ένα πολύ μεγάλο λάθος αυτό, ότι οι φορείς αδρανούν και το δυστύχημα είναι ότι δεν ακούμε καμία φωνή διαμαρτυρίας από κανέναν απολύτως θεσμικό παράγοντα της περιοχής».
Ερωτηθείς μήπως η αδράνεια των αυτοδιοικητικών που είναι σήμερα στα πράγματα οφείλεται σε άγνοια ο κ. Ζαμανίδης απάντησε ότι: «Δεν νοείται οι φορείς ή οι αυτοδιοικητικοί του πρώτου και δευτέρου βαθμού να μην έχουν ενημέρωση για το θέμα». Υπενθύμισε μάλιστα ότι από την μεριά της η πρώην ΤΕΔΚ Ν. Κοζάνης είχε μια σοβαρή διεκδίκηση για την επαναπόδοση των εδαφών αυτών, καθώς το 2007 υπεβλήθη τεκμηριωμένο αίτημα στο υπουργείο Ανάπτυξης για την απόδοση των εδαφών αυτών στην περιοχή, με βάση την ελληνική νομοθεσία που ίσχυε πριν το 2001. Ανέφερε μάλιστα ότι «είχαμε προφορικά και τη θετική γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου του Υπουργείου Ανάπτυξης, ο οποίος μας είπε ότι έχετε δίκαιο, μπορεί και πρέπει να αποδοθούν αυτές οι εκτάσεις, όμως η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου δεν απάντησε. Κι επειδή δεν απάντησε το επόμενο βήμα ήταν η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά του υπουργείου Ανάπτυξης, διότι αυτό έπρεπε θα έπρεπε να πάρει την απόφαση με βάση τη σχετική νομοθεσία κι όχι η ΔΕΗ».
Ο κ. Ζαμανίδης εξέφρασε μάλιστα το παράπονό του για το γεγονός ότι «ενώ έγινε αυτή η προσφυγή δεν ήρθε κανείς να ενημερωθεί, ούτε καν τηλεφωνικά. Άκουσα σε συνεντεύξεις να δηλώνουν ότι οι εκτάσεις αυτές θα διεκδικηθούν με άλλο τρόπο γιατί οι δικαστικές διεκδικήσεις δεν αποδίδουν, παρά το γεγονός ότι η δικαστική προσφυγή έχει άλλη βαρύτητα. Όμως δεν είδαμε κανέναν άλλο τρόπο, ούτε από την ΠΕΔ, τον διάδοχο της ΤΕΔΚ, ούτε από το δήμο Εορδαίας, ούτε από το δίκτυο ενεργειακών δήμων».
Σημείωσε επίσης πως σε ό,τι αφορά την προσφυγή στο ΣτΕ μετά από δύο αναβολές εξέτασης της υπόθεσης- η τελευταία είχε προσδιοριστεί για τις 3 Νοεμβρίου 2011, αλλά με τις αλλαγές στη νομοθεσία για αποσυμφόρηση του ΣτΕ γιατί υπήρχαν πολλές καθυστερήσεις, «η υπόθεση θα εκδικαστεί τελικά από το διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης και περιμένουμε τον προσδιορισμού ημερομηνίας της εκδίκασης. Η δικαστική διεκδίκηση λοιπόν συνεχίζεται αλλά οι φορείς δεν ενδιαφέρονται, κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να ρωτήσει πότε θα εκδικαστεί η υπόθεση».
Ο πρώην πρόεδρος της ΤΕΔΚ κάλεσε τους φορείς της περιοχής να ξεκαθαρίσουν εάν τελικά εξακολουθεί να διεκδικεί η περιοχή αυτές τις εκτάσεις ή τις χαρίζει στη ΔΕΗ. «Διότι εάν τις διεκδικούμε πρέπει να βγούμε να το πούμε, αλλά και με ποιο τρόπο τις διεκδικούμε. Γιατί είναι κρίμα να έχει προηγηθεί μια έντονη κινητικότητα για το μείζον αυτό θέμα κι αντί να τη συνεχίζουμε να αδρανούμε, με αποτέλεσμα η διεκδίκηση να πηγαίνει πάρα πολύ πίσω. Κι αν μάλιστα σε αυτό το διάστημα δημιουργηθούν και τετελεσμένα, όπως είναι η κατασκευή του φωτοβολταϊκού στα εξαντλημένα ορυχεία, τότε δεν θα μπορούν ούτε οι επόμενοι αυτοδιοικητικοί να διεκδικήσουν τις εκτάσεις από τη ΔΕΗ, εφόσον θα είναι έμμεση αλλά ντε φάκτο αναγνώριση του ιδιοκτησιακού».
«Νομίζω», πρόσθεσε, «ότι είναι εγκληματική αμέλεια που αφήνουμε να δημιουργείται όλη αυτή η κατάσταση, γιατί όταν εξαγγέλθηκε το μεγάλο φωτοβολταϊκό δεν είδαμε πολλούς να αντιδρούν, σχεδόν κανένας, δεν απαντήθηκε η αντίδρασή μας από κανέναν, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχουμε πάρει στα σοβαρά τη διεκδίκηση αυτή. Όμως πιστεύω ότι είναι μια μεγάλη διεκδίκηση για την περιοχή, για την οποία θα πρέπει να τοποθετηθούν και να ενεργοποιηθούν έστω και τώρα οι φορείς, αυτοί που έχουν σήμερα θεσμικό ρόλο και ευθύνες. Όμως πρέπει να αντιδράσουμε και όλοι εμείς μαζί οι πολίτες, γιατί πρόκειται για μια μεγάλη διεκδίκηση που αφορά το μέλλον της περιοχής και δεν πρέπει να την εγκαταλείψουμε».
Ρόη ΒΑΣΒΑΤΕΚΗ
