Επιχείρηση να αποσείσει από πάνω της τις ευθύνες για το ρήγμα της Μαυροπηγής έχει στήσει εδώ και καιρό η διοίκηση της ΔΕΗ ΑΕ, καθώς τόσο η πρόδρομη έκθεση της μελετητικής ομάδας του Καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) Θεόδωρου Τσάπανου όσο και η δεύτερη έκθεσή του αποδίδουν με σαφήνεια στη δραστηριότητα της ΔΕΗ το ρήγμα που παρατηρήθηκε τον Ιούλιο του 2010 στον κάμπο της Μαυροπηγής και κατευθύνεται προς τον οικισμό.
Η ΔΕΗ ανέθεσε λοιπόν στον Αναπλ. Καθηγητή του Μετσόβειου Πολυτεχνείου, Μιχάλη Καββαδά, να εξετάσει την εμφάνιση του φαινομένου και να συντάξει σχετική έκθεση αναφορικά με την εμφάνιση του ρωγμώσεων που διατρέχουν την περιοχή που γειτνιάζει με το ορυχείο Μαυροπηγής, και η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ αποσυνδέει το ρήγμα από τη δραστηριότητα του ορυχείου, καθώς κάνει λόγο για «σημαντικά τεκτονικά ρήγματα στο δυτικό περιθώριο της λιγνιτοφόρου λεκάνης Πτολεμαΐδας».
Η κίνηση αυτή, αποδίδεται από τους κατοίκους της Μαυροπηγής ως προσπάθεια της ΔΕΗ να αποσυνδέσει την εμφάνιση των επιφανειακών ρωγμώσεων από τη δραστηριότητα του ορυχείου, όπως ανέφερε και κατά τη διάρκεια της πρόσφατης λαϊκής συνέλευσης των κατοίκων της Μαυροπηγής ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας, Αναστάσιος Εμμανουήλ. Επισήμανε μάλιστα ότι η κίνηση αυτή της ΔΕΗ αποκτά μεγαλύτερη σημασία από το γεγονός διενεργείται ήδη και εισαγγελική έρευνα από τον εισαγγελέα Κοζάνης για το ρήγμα της Μαυροπηγής, ο οποίος έχει στα χέρια του τις εκθέσεις του ΑΠΘ που συσχετίζουν τις ρηγματώσεις αλλά και τις ρωγμώσεις που έχουν εμφανιστεί σε κατοικίες του οικισμού με το ορυχείο.
Στην έκθεση εμπειρογνωμοσύνης του κ. Καββαδά -στο πλαίσιο του έργου «Εκτίμηση των αιτίων και των συνεπειών των πρόσφατων ρηγματώσεων στην περιοχή του οικισμού Μαυροπηγής του ΛΚΔΜ- Πιθανά μέτρα αντιμετώπισης», αναφέρεται ότι διενήργησε αυτοψία στις 11 Νοεμβρίου του 2010 (η οποία αποτελεί συμπλήρωμα της Προκαταρκτικής Έκθεσης που υπέβαλε στη ΔΕΗ στις 25 Οκτωβρίου 2010).
Η έκθεσή του καταλήγει στις κάτωθι διαπιστώσεις: «Οι πρόσφατες επιφανειακές ρηγματώσεις στην περιοχή του οικισμού Μαυροπηγής συνδέονται με τα τεκτονικά ρήγματα του δυτικού περιθωρίου της λιγνιτοφόρου λεκάνης Πτολεμαΐδας. Ειδικότερα η νότια (κύρια ρωγμή) που φαίνεται να κινείται προς τον οικισμό της Μαυροπηγής βρίσκεται σαφώς εντός των σχηματισμών του υποβάθρου σε πολύ μεγάλη απόσταση από το όριο του ορυχείου και εμφανίζει παρα-κατακόρυφη μετάπτωση περίπου 30 εκατοστών που αυξάνει με την πάροδο του χρόνου. Συνεπώς δεν πρόκειται για τις συνήθεις ρηγματώσεις που εμφανίζονται κοντά στη στέψη των πρανών των ορυχείων ως αποτέλεσμα της αποτόνωσης των τάσεων λόγω της παρακείμενης εκσκαφής. Τούτο προκύπτει από την μεγάλη απόσταση των ρηγματώσεων από τη στέψη των εκσκαφών (άνω των 500 μέτρων) αλλά και απ την άμεση συσχέτιση (γειτνίαση και παραλληλία) των επιφανειακών ρηγματώσεων με τα τεκτονικά ρήγματα του περιθωρίου της λεκάνης».
2. «Η «Κύρια ρωγμή» επεκτείνεται προς τα ΝΑ με βραδύ ρυθμό και πλησιάζει προς τον οικισμό της Μαυροπηγής. Λόγω της βαθμιαίας και βραδείας επέκτασης των επιφανειακών ρηγματώσεων, δεν αναμένεται η απότομη ανάπτυξη ρωγμών μεγάλου εύρους στον οικισμό της Μαυροπηγής και συνεπώς, εάν συμβούν κάποιες βλάβες σε κτίσματα του οικισμού, αυτές θα γίνουν βαθμιαία και βραδέως, εκκινώντας από τριχοειδείς ρωγμές σε επιχρίσματα. Συνεπώς, δεν υπάρχει θέμα άμεσης επικινδυνότητας του οικισμού ούτε υπάρχει ανάγκη λήψης άμεσων μέτρων ασφαλείας του οικισμού αλλά αρκεί η παρακολούθηση της εξέλιξης του φαινομένου και η καταγραφή των επιφανειακών ρηγματώσεων».
Αμέσως μετά γίνεται αναφορά στους τρόπους παρακολούθησης του φαινομένου, καθώς όπως επισημαίνεται στην έκθεση «αναμένεται οι ρηγματώσεις βαθμιαία να επεκταθούν προς τα νότια-ανατολικά (προς τον οικισμό) και να διευρυνθούν περεταίρω».
Ο κ. Εμμανουήλ -που πήρε μόλις την Τετάρτη στα χέρια του την έκθεση του κ. Καββαδά, την προσκόμισε στον εισαγγελέα Κοζάνης, ενώ ταυτόχρονα προσκόμισε και ένα τοπογραφικό της πρώην νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Κοζάνης (Νοέμβριος 2010), από το οποίο προκύπτει ότι τα όρια του ορυχείου τη στιγμή που συντασσόταν η μελέτη Καββαδά ήταν πολύ διαφορετικά από αυτά που επικαλείται στην έκθεσή του, καθώς, όπως υπογραμμίζει ο κ. Εμμανουήλ «το ορυχείο την περίοδο εκείνη βρισκόταν σε απόσταση αναπνοής από τον οικισμό και όχι στην απόσταση που φαίνεται σε φωτογραφία που συνοδεύει την έκθεση Καββαδά και δείχνει ότι το ορυχείο βρισκόταν σε απόσταση μεγαλύτερη των 1200 μέτρων».
Ρόη ΒΑΣΒΑΤΕΚΗ
