Να σταματήσει πια αυτό το αίσχος: Η αρχή έγινε με τα συσσίτια της ταπείνωσης και της εξαθλίωσης. Επόμενο βήμα το Κοινωνικό Παντοπωλείο. Προχώρησαν με το Κοινωνικό Ιατρείο. Συνέχισαν με το Κοινωνικό Φαρμακείο και τώρα έφθασαν στο Κοινωνικό Παλαιοπωλείο: κουβέρτες, βελέντζες, ρούχα, μεταχειρισμένα και μη, παπούτσια και άλλα χάλια…Είναι ντροπή. Μεθοδευμένο ρεζίλεμα του ελληνικού λαού εις τα μάτια του έξω κόσμου. Ταπείνωση του αισχίστου είδους των Ελλήνων πολιτών. Απαξίωση του ελληνικού κράτους και της κυβέρνησης του. Σταμάτημα λειτουργίας της αγοράς. Βόμβα στη ράχη του εμπορίου. Κλείσιμο των καταστημάτων. Αύξηση της ανεργίας, της τεμπελιάς, της φτώχειας και της κακομοιριάς.
Ε,όχι κι έτσι. Αυτά θα μπορούσαν να ισχύουν μόνο διά τους δύστυχους λαθρομετανάστες. Οι Έλληνες δεν τα χρειάζονται.
Όμως, όλοι πλέον τα έχουμε απολύτως…χαμένα: Προσπαθούμε, δεν λέγω, να κάνουμε καλό. Αλλά αντί αυτού, επιφέρουμε την μεγαλύτερη ζημία που μπορεί από αυτό να προκύψει. Καθώς αυτός είναι ο ευκολότερος, ο φθηνότερος και ο ιδιαίτερα ανύποπτος τρόπος να καταστραφεί τελείως ένας λαός που είναι κακοδιδαγμένος και ήδη χαλασμένος. Ένας λαός που τα θέλει όλα έτοιμα και άφθονα. Ένας λαός που έμαθε να του δίδουν οι άλλοι και να μην αισθάνεται καμμία υποχρέωση. Δι’αυτό άλλωστε έφθασε όπου ηθικά έφθασε.
Οι προπαγάνδες διά πεινασμένους Έλληνες δεν πείθουν κανένα γνωστικό άνθρωπο. Είναι, απλώς, <<δάκτυλος>> διά περαιτέρω διαύρωση και σήψη αυτού του δύστυχου …<<πτωχού τω πνεύματι>> λαού. Ο οποίος πάσχει από <<χρόνια οικονομική άνεση>>, που τον οδήγησε εις την σημερινή του διανοητική ανεπάρκεια, την κοινώς ονομαζόμενη βλάκωση. Δεν είναι πλέον εις θέση να σκευθεί σοβαρά, να κρίνει και να μετρήσει αυτό που γίνεται γύρω του και εις ποιο βαθμό εξευτελισμού τον οδηγούν οι δήθεν ευεργέτες του των…Ανθρωπιστικών…Επιχειρήσεων. Οι οποίοι μάλλον Μεσάζοντες μπορούν να ονομάζονται καθώς τα παίρνουν από τους μεν, δια να τα δίδουν εις τους δε..
Η Εκκλησία της Ελλάδος συμμετέχει ενεργά εις αυτό το σχέδιο της ευεργεσίας, μάλλον με το…αζημίωτον.
Ωστε να μην θίγει εις το ελάχιστον συγκεντρωμένος εις τα χέρια τους ελλαδικός πλούτος:
Οι πλέον γραφικές, φυσικού κάλους και τουριστικού ενδιαφέροντος, περιοχές είναι δικές τους.
Διάσπαρτες επίσης σε όλη την χώρα ευρίσκονται οι τεράστιες εις έκταση Μοναστηριακές τους εγκαταστάσεις πολυτελούς κατασκευής σε συνδυασμό με την πλούσια σε νερά και πράσινο ελληνική γη.
Επίσης ευρίσκονται εις την κατοχή τους Μεγάλα Ιδρύματα φιλανθρωπικού χαρακτήρα μεν, άκρως προσοδοφόρα δε, καθώς πολλοί είναι αυτοί που αφήνουν την τελευταία τους πνοή εκεί, μαζί με τις τεράστιες, πολλές φορές, περιουσίες τους ως οι μόνοι και τελευταίοι κληρονόμοι διαφόρων πάμπλουτων ή απλώς πλούσιων οικογενειών. Ως θλιβερό αποτέλεσμα του μεγάλου εκκλησιαστικού πλούτου βλέπουμε τον τελευταίο καιρό έναν πραγματικό οργασμό δια την δημιουργία ή επέκταση πολυτελών χώρων, κατάλληλων δια διάφορες εκδηλώσεις: Ψυχαγωγικές, πολιτιστικές, διαλέξεις επιστημονικές και προπαγάνδες πολιτικές (αντιαμερικανικές, αντιευρωπαϊκές ή αντικυβερνητικές) περασμένες στα ύπουλα μέσα στις….Ορθόδοξες ομιλίες των τετραπέρατων ομιλητών. Οι οποίοι ποτέ δεν ανέφεραν ότι με το Ευρωπαϊκό και το ελληνικό χρήμα, όπως παλαιότερα με το αμερικανικό δημιουργήθηκαν οι εκκλησιαστικές τους περιουσίες, όταν το χρήμα άφθονο έφθανε στις Μητροπόλεις τους, όπως στις Νομαρχίες και τους Δήμους.
Όσο διά τους <<πεινασμένους Έλληνες>>: Αυτοί που τρέχουν στα φιλόπτωχα ιδρύματα, στις Μητροπόλεις τους, στους Δήμους κ.λπ, δεν είναι καθόλου πεινασμένοι. Απλώς, οι περισσότεροι από αυτούς είναι τεμπέληδες. Τρακαδόροι και αναξιοπρεπείς πολίτες που βλέπουν με ενδόμυχη ασέβεια, τόσο την Εκκλησία όσο και τους Δήμους, ως πηγές εξασφάλισης της δωρεάν τροφής τους, της άνεσης και..καλοπέρασης τους. Ας σημειωθεί ότι δεν υπάρχουν ανασφάλιστοι Έλληνες σήμερα. Διότι το κράτος εφρόντισε ώστε με ορισμένα επιδόματα Προνοιακά και άλλα βοηθήματα, να μην μείνει κανείς χωρίς την μέριμνα της Πολιτείας προς όλους γενικά τους πολίτες. Οι οποίοι δεν θα πρέπει φυσικά να τα περιμένουν όλα από το κράτος, αλλά να κινούν και αυτοί τα γερά, δημιουργικά τους χέρια, με σκοπό την <<ανάκαμψη και την πρόοδο>> της χώρας τους.
Γράφει η Χρυσάνθη Νικολαϊδου – Θραψανιωτάκη
