Γράφει: η Χρυσάνθη Νικολαϊδου –
Θραψανιωτάκη
Καθηγήτρια – Φιλόλογος
Είναι φανερό ότι πολιτικά κόμματα και λαός έχουν κυριολεκτικά πέσει πολύ έξω στις εκτιμήσεις και τους χαρακτηρισμούς των δια το ΠΑΣΟΚ και τον καθ’ όλα έντιμο και υπεύθυνο εθνικά Αρχηγό του Γ. Παπανδρέου.
Μία ματιά εις τον διεθνή και τον ευρωπαϊκό χώρο και μία έρευνα εις ό,τι αφορά τις εξελίξεις των δύο τελευταίων ετών, μπορεί να αποδείξει ότι η πτώση της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ δεν προήλθε από λανθασμένες, όπως πιστεύουν πολλοί, πολιτικές του Παπανδρέου, αλλά από πιέσεις των Ευρωπαίων δια αλλαγές εις το σύστημα πολιτικής και κοινωνικής κατάστασης στην Ευρώπη.
Αυτό αποδεικνύεται εκ του γεγονότος ότι η Ελλάδα δεν υπήρξε η μόνη χώρα που υπέστη αυτή την έκρυθμη κοινωνική κατάσταση. Προηγήθηκαν η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ισπανία. Όπου οι αλλαγές στα δημοσιονομικά αυτών των χωρών και τα αλλεπάλληλα κυβερνητικά μέτρα δημιούργησαν κάποια σχετική κοινωνική αναστάτωση και κυβερνητικές αλλαγές.
Όμως αν αυτό έπρεπε και αν ήταν πραγματικά απαραίτητο να συμβεί, δεν μπορεί βεβαίως να το κρίνει ο κάθε πολίτης, ούτε ορισμένες φορές και ο κάθε πολιτικός ο οποίος βλέπει την πολιτική μέσα από τον φακό μόνο των προσωπικών του συμφερόντων αγνοώντας το γενικό συμφέρον, είτε αυτό λέγεται εθνικό είτε ευρωπαϊκό.
Όσα έχουν γίνει και όσα πρόκειται ακόμη να γίνουν είναι αυτά που απαιτεί η σωστή πολιτική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία έχει χαράξει τα προγράμματά της δια μία καλύτερη διακυβέρνηση του Ευρωπαϊκού χώρου, χωρίς εστίες ζημιογόνων χωρών και ανυπάκουων κυβερνήσεων.
Η Ευρώπη είχε από καιρού ακόμη αποφασίσει να ενισχύσει και ενδυναμώσει την επιρροή της εις τον ευρύτερο χώρο, πράγμα που έχει ήδη επιτευχθεί, με την συναίνεση βεβαίως όλων των μελών της. Δηλαδή με την συμφωνία όλων των Ευρωπαϊκών Κυβερνήσεων, των οποίων οι Αρχηγοί αντελήφθησαν την σημερινή αναγκαιότητα δια επιβολή νέων και ακόμη αυστηρότερων μέτρων εις την Ευρωζώνη.
Όσοι αρχηγοί κομμάτων δεν μπορούν απολύτως να κατανοήσουν και να συμφωνήσουν με αυτά τα επώδυνα βεβαίως, εις ορισμένες περιπτώσεις πολιτών μέτρα, θα ευρεθούν σίγουρα εις αντίθεση με το «Νέο Ευρωπαϊκό Καθεστώς» και θα αναγκασθούν, ως εκ των πραγμάτων να υποκύψουν ή να εγκαταλείψουν την προσπάθεια τους δια κυβερνητικές εξουσίες επιτυχούς πορείας.
Ο Αρχηγός της Ν.Δ. ήδη έκανε ένα πρώτο βήμα κατανόησης με τον να δεχθεί να συνεργαστεί με την κυβέρνηση Παπανδρέου, δεχόμενος συγχρόνως σχεδόν όλους τους όρους που του έθεσαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Αρχηγός του ΠΑΣΟΚ θυσιάζοντας την Πρωθυπουργία και όλους τους αγώνες που έκανε επί δύο ολόκληρα χρόνια προς όφελος της οικονομικής και δημοσιονομικής εξυγίανσης της χώρας, συνέβαλε εις την προσπάθεια της Ευρώπης να εφαρμόσει την Νέα Πολιτική που χάραξε και την οποία ούτως ή άλλως θα ακολουθήσει μελλοντικά.
Όλοι θα αντιληφθούν αργά ή γρήγορα ότι καμία βάση δεν είχαν, ούτε και έχουν οι συκοφαντίες τους και το μίσος τους, προσωπικά κυρίως κατά του πρώην Πρωθυπουργού και της οικονομικής πολιτικής του. Καθώς αυτή η πολιτική δεν ήταν δική του. Αλλά υπαγορεύετο από την Ευρώπη εις την οποία αναπόφευκτα έπρεπε να υπακούει. Όπως πρέπει να υπακούνε και αυτό κάνουν οι σημερινοί Κυβερνήτες της χώρας, και όπως θα κάνουν επίσης οι αυριανοί και μετεκλογικοί Κυβερνήτες, οι οποίοι θα κληθούν να υπακούσουν στις εντολές των υπεράνω αυτών και Κυβερνητών της Μεγάλης πλέον Πατρίδας μας που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση.
