Η ανάγκη ενεργειακού σχεδιασμού που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες του λαού και όχι των μονοπωλιακών ομίλων, τονίστηκε στην ημερίδα που διοργάνωσε η Κομματική Οργάνωση ΔΕΗ του ΚΚΕ την Κυριακή στην Πτολεμαΐδα, στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου του κόμματος.
«Στο πλαίσιο της απελευθερωμένης αγοράς δεν μπορεί να υπάρξει μακροπρόθεσμος ενεργειακός σχεδιασμός που να διασφαλίζει τη λαϊκή ευημερία. Καμιά αστική κυβέρνηση δεν μπορεί να υποχρεώσει το κεφάλαιο να επενδύσει και να λειτουργήσει με όρους που αντιστρατεύονται τη κερδοφορία του. Με κριτήριο το μέγιστο ποσοστό κέρδους επιλέγει ο κάθε μονοπωλιακός όμιλος αν, πότε και που θα επενδύσει, ποιο καύσιμο θα χρησιμοποιήσει. Με το ίδιο κριτήριο ανταγωνίζονται οι όμιλοι για την αρπαγή μεριδίων αγοράς. Μέσα σ’ αυτό τον ασφυκτικό κορσέ του ανταγωνισμού κινείται και ο αποσπασματικός προγραμματισμός κάθε ομίλου για την ισχυροποίηση της θέσης του».
Τα παραπάνω τόνισε στην ομιλία του το μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομίας, Μάκης Παπαδόπουλος, επισημαίνοντας ότι στην περίοδο που διανύουμε «δεν υπάρχουν εύκολες εναλλακτικές λύσεις χωρίς σύγκρουση με την ιδιοκτησία και την εξουσία των μονοπωλίων, οι οποίες μπορούν τάχα να διασφαλίσουν την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών». Κατηγόρησε μάλιστα τον ΣΥΡΙΖΑ ότι συσκοτίζει τον πραγματικό αντίπαλο περιορίζοντας το ζήτημα στην εφαρμογή του μνημονίου και εμφανίζοντας σαν λύση μια νέα αστική κυβέρνηση που θα πετύχει την παραγωγική ανασυγκρότηση και την έξοδο από την κρίση στο έδαφος του καπιταλισμού.
Η ουσιαστική λύση, πρόσθεσε, προϋποθέτει την κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων, της σχέσης κεφαλαίου-μισθωτής εργασίας, προϋποθέτει την κοινωνικοποίηση της γης και των μέσων παραγωγής στη βιομηχανία, την υλοποίηση της βιομηχανικής παραγωγής και του μεγαλύτερου μέρους της αγροτικής παραγωγής με σχέσεις κοινωνικής ιδιοκτησίας, κεντρικού σχεδιασμού, εργατικού ελέγχου. Επισήμανε δε ότι μέσα στο πλαίσιο της κεντρικά σχεδιασμένης παραγωγής με στόχο την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, που θεωρεί αναγκαίο το ΚΚΕ, «μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά ο ενιαίος αποκλειστικά κρατικός φορέας ενέργειας, ως μηχανισμός της εργατικής εξουσίας. Μέσα σ’ αυτό το ιδιοκτησιακό και πολιτικό καθεστώς όπου οι εγχώριες ενεργειακές πηγές, οι πρώτες ύλες, τα μέσα παραγωγής, μεταφοράς και διανομής της Ενέργειας θα αποτελούν κοινωνική κρατική ιδιοκτησία, ο ενεργειακός σχεδιασμός θα μπορεί να αναπτύξει την παραγωγή και να ικανοποιεί συνδυασμένα το σύνολο των λαϊκών αναγκών», όπως:
– Τη μείωση του βαθμού ενεργειακής εξάρτησης της χώρας.
– Την εξασφάλιση επαρκούς λαϊκής κατανάλωσης, η οποία θα κατοχυρώνει στην πράξη το ενεργειακό προϊόν ως κοινωνικό αγαθό.
– Τη διασφάλιση της υποδομής για την κάλυψη των αναγκών της κεντρικά σχεδιασμένης βιομηχανίας. Τη σχεδιασμένη ανάπτυξη συγκεκριμένων περιοχών και κλάδων.
– Την ασφάλεια των εργαζομένων του κλάδου αλλά και των οικιστικών ζωνών και γενικότερα την ισόρροπη παρέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον.
Σημείωσε μάλιστα ότι «μόνο ο νέος τρόπος παραγωγής, ο κεντρικός σχεδιασμός της εργατικής εξουσίας μπορεί να αξιοποιήσει τις μεγάλες δυνατότητες του σημερινού επιπέδου ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων προς όφελος των κοινωνικών αναγκών».
Υπογράμμισε ακόμη ότι θέση του ΚΚΕ είναι ένας νέος τρόπος παραγωγής, με ενιαίο αποκλειστικά κρατικό φορέας ενέργειας, ο οποίος θα μπορεί να επεξεργάζεται την ενεργειακή πολιτική με συγκεκριμένους άξονες:
– Τη βελτίωση του ενεργειακού μείγματος, τη συνδυασμένη αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων εγχώριων πηγών και τεχνολογικών λύσεων στις κατάλληλες αναλογίες με στόχο τη συνδυασμένη ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.
Βασικά στοιχεία του χωροταξικού ενεργειακού σχεδιασμού θα αποτελούν η ισόρροπη ανάπτυξη περιοχών και κλάδων της τοπικής οικονομίας, καθώς και ο συνδυασμός των ενεργειακών έργων με έργα που ικανοποιούν παράλληλα άλλες κοινωνικές ανάγκες (ύδρευση, άρδευση, παροχή τηλεθέρμανσης). Έτσι για παράδειγμα θα οριοθετείται ο βαθμός διείσδυσης ΑΠΕ στα νησιά ώστε να μην υπονομεύει άλλους κλάδους της τοπικής οικονομίας.
– Την αξιοποίηση των νέων έργων στον ενεργειακό τομέα ως μοχλού ανάπτυξης βιομηχανικών κλάδων της μεταποίησης και των κατασκευών.
Η υλοποίηση νέων υδροηλεκτρικών και θερμικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής θα δώσει ώθηση στην εγχώρια βιομηχανία τσιμέντου, μετάλλου, μηχανημάτων και στον κατασκευαστικό τομέα. Αντίστοιχα ο εκσυγχρονισμός των δικτύων σε βιομηχανίες καλωδίων κλπ. Παράλληλα θα δοθεί ώθηση στη σχετική έρευνα (π.χ. κατασκευή αεριοστρόβιλων, ανεμογεννητριών, σύνθετα υλικά πτερυγίων, τεχνολογία νανο-υλικών).
– Την υλοποίηση συνδυασμένης δέσμης μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας, βελτίωσης του βαθμού ενεργειακής απόδοσης και προστασίας του περιβάλλοντος με προτεραιότητες τον προσανατολισμό αξιοποίησης του εισαγόμενου φυσικού αερίου στην οικιακή και βιομηχανική χρήση αντί της ηλεκτροπαραγωγής, την προτεραιότητα στη χρήση μέσω μαζικής μεταφοράς, την ενεργειακή θωράκιση των κτηρίων, τον εμπλουτισμό του καύσιμου λιγνίτη για βελτίωση της απόδοσής του, την εγκατάσταση νέων θερμικών μονάδων τελευταίας τεχνολογίας, την απόκτηση εγχώριας τεχνογνωσίας σε ηλεκτροπαραγωγή με τεχνολογία δέσμευσης CO2, την αύξηση της χρήσης ΑΠΕ και την αξιοποίηση νέων υλικών για ενεργειακές εφαρμογές, όπως τα καινοτομικά συστήματα τεχνητού φωτισμού.
– Την έρευνα για αξιοποίηση νέων εγχώριων πηγών και τη διακρατικά αμοιβαία επωφελή συνεργασία στους τομείς της εξόρυξης και εκμετάλλευσης κοιτασμάτων, τεχνογνωσίας και δικτύων – αγωγών μεταφοράς ενέργειας, με διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της εργατικής εξουσίας».
«Η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ δεν είναι φαινόμενο της κρίσης και των μνημονίων, έρχεται από πολύ μακριά και απορρέει από τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Μάαστριχτ και της ΟΝΕ. Είναι επιλογή και επιταγή του κεφαλαίου από τη δεκαετία του 1990 και έχει σαν στόχο την παράδοση στρατηγικών τομέων της οικονομίας στους μονοπωλιακούς ομίλους και στο να μειωθεί όσο γίνεται το κόστος εργασίας», τόνισε στον χαιρετισμό του το μέλος του Γραφείου Περιοχής Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, ο Αντώνης Τσάκωνας. Έκανε μάλιστα αναφορά στις δυσμενείς συνέπειες που είχαν οι πολιτικές αυτές για την περιοχή μας όπου παράγεται το μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας, όπως στο περιβάλλον και στη μη αποκατάσταση των εδαφών, στα τεράστια προβλήματα με τις μετεγκαταστάσεις πληττομένων οικισμών, στην απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας από τη ΔΕΗ που δωρίστηκαν σε εργολάβους, στο χτύπημα των εργασιακών σχέσεων, στο τσάκισμα μισθών και συντάξεων των εργαζομένων στη ΔΕΗ, αλλά και στις δουλεμπορικές σχέσεις εργασίας που βιώνουν χιλιάδες εργαζόμενοι που απασχολούνται σε εργολαβίες της ΔΕΗ.
Ρόη ΒΑΣΒΑΤΕΚΗ
