ΕΒΕΑ: Μελέτη για τη φορολόγηση των επιχειρήσεων εν μέσω κρίσης

Σύμφωνα με τη μελέτη που εκπόνησε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γιάννης Βαρουφάκης, σε συνεργασία με το Κέντρο Μελετών του ΕΒΕΑ, οι συνεχείς αλλαγές των κανόνων, η γραφειοκρατία, η διαφθορά των δημόσιων λειτουργών με τους οποίους αναγκάζεται η επιχείρηση να διαπραγματεύεται, η πολυπλοκότητα των νόμων, η καθυστέρηση των δικαστικών ενεργειών, η συστηματική καθυστέρηση εξόφλησης από την μεριά του μεγάλου οφειλέτη (του ίδιου του δημοσίου) – όλα αυτά συνιστούν το “ακανθώδες” τοπίο μέσα στο οποίο καλείται η ελληνική επιχείρηση να παράξει ανταλλακτικές και χρηστικές αξίες.
Από την άλλη μεριά, είναι αλήθεια ότι η συνεισφορά του επιχειρηματικού κόσμου στα δημόσια έσοδα είναι τόσο χαμηλή που προκαλεί το δημόσιο αίσθημα και ‘νομιμοποιεί’ τις περιοδικές αντι-επιχειρηματικές επιδρομές του κράτους. Σε μια κοινωνία όπου οι μισθωτοί συνεισφέρουν το 74% των φόρων φυσικών προσώπων, όπου το 99,5% των μικρομεσαίων νομικών προσώπων πληρώνουν φόρο, κατά μέσον όρο €6100, είναι λογικό η κοινωνία να είναι καχύποπτη προς τις παρακλήσεις των εκπροσώπων των επιχειρήσεων για την δημιουργία ενός φιλικότερου περιβάλλοντος προς το επιχειρείν.
Σύμφωνα με τη μελέτη, το απλό συμπέρασμα είναι ότι η χώρα μας έχει εγκλωβιστεί σε έναν φαύλο κύκλο αμοιβαίας καχυποψίας μεταξύ του ιδιωτικού τομέα και του κράτους. Αποτέλεσμα αυτής της αμοιβαίας καχυποψίας είναι, από την μία μεριά, τα χαμηλά έσοδα του δημοσίου από τις επιχειρήσεις και, από την άλλη, ένα ιδιαίτερα εχθρικό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις το οποίο τις στερεί την δυνατότητα τόσο να αυξήσουν τον δικό τους κύκλο εργασιών όσο και την συνεισφορά τους στα δημόσια ταμεία.
Σην ομιλία του κατά την παρουσίαση της μελέτης ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, Κ. Μίχαλος σημείωσε ότι το φορολογικό σύστημα που εφαρμόζεται σε μία χώρα “αποτελεί το βασικό κλειδί για τη δημοσιονομική ισορροπία, την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και την κοινωνική συνοχή”, ενώ υπογράμμισε ότι στην Ελλάδα “την τελευταία τριακονταετία, ελάχιστες φορές υπήρξε μια σοβαρή προσπάθεια για μια φορολογική αναμόρφωση που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αναπτυξιακό εργαλείο”.
Υπογράμμισε παράλληλα ότι σήμερα το μεγάλο ζητούμενο είναι πώς το κράτος μπορεί να αυξήσει τα έσοδά του από τη φορολογία “ιδιαίτερα αυτήν την κρίσιμη περίοδο που η ύφεση αποτελεί το μοναδικό χαρακτηριστικό της οικονομίας μας, χωρίς να στραγγαλίζει φορολογικά τις επιχειρήσεις και τους πολίτες”.
Πρόσθεσε ότι για να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος χρειάζονται  γενναίες κινήσεις και από τις  δύο πλευρές, αλλά κυρίως, “απαιτείται το κράτος να πάψει να είναι ο χειρότερος εχθρός τόσο των επιχειρήσεων όσο και του εαυτού του”.
Υπογράμμισε τέλος την ανάγκη για ένα ευνοϊκότερο, ξεκάθαρο καθεστώς φορολόγησης για τις επιχειρήσεις που θα έχει τα εξής χαρακτηριστικά:
-Χαμηλό βασικό συντελεστή εταιρικού φόρου στο 15% και διατήρηση του συντελεστή αυτού τουλάχιστον για μία πενταετία. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι την τελευταία δεκαετία τα έσοδα από την φορολόγηση των επιχειρήσεων  είναι σταθερά πάνω από το 2,5% του ΑΕΠ καθώς οι φορολογικοί συντελεστές είναι 35% και χαμηλότεροι. Αντίθετα την δεκαετία του 1980 τα έσοδα  ανέρχονταν στο 1% του ΑΕΠ με τους φορολογικούς συντελεστές στο 45%.
Στην μελέτη παρατίθεται δέκα προτάσεις οικονομικού, διοικητικού, πειθαρχικού και θεσμικού χαρακτήρα για τον εξορθολογισμό της φορολογίας επιχειρήσεων. Μερικές εκ των οποίων αφορούν:
-Κατάργηση  του φαύλου Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων που χρησιμοποιείται μόνο για να τιμωρεί αδίκους και δικαίους.
-Μείωση όλων των άλλων βαρών που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις και ανεβάζουν έτσι την συνολική τους επιβάρυνση ως προς το τζίρο τους; Σε επίπεδα άνω του 50%.
-Σταθερό περιβάλλον χωρίς συνεχείς αλλαγές κανόνων.
-Αλλαγή της νοοτροπίας του κράτους που αποτελεί σήμερα τον μεγάλο οφειλέτη.