Σε άλλες εποχές ένα ταξίδι Έλληνα Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ και μάλιστα μια συνάντηση με τον Αμερικανό Πρόεδρο θα ήταν αρκετή ενδεχομένως για να επιβεβαιώσει τους παραδοσιακούς δεσμούς φιλίας, αλλά και…εξάρτησης της χώρας μας από την υπερδύναμη.
Σήμερα εν έτει 2013, στο ζενιθ της ελληνικής οικονομικής κρίσης και των επιπτώσεων της, και με τη χώρα μας “δεμένη” στο άρμα του Βερολίνου η επίσκεψη του Αντώνη Σαμαρά αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς ήδη εκλαμβάνεται ως μια προσπάθεια της Αθήνας αλλά και της Ουάσιγκτον να σταλούν ξεκάθαρα μηνύματα προς την Άνγκελα Μέρκελ.
Μηνύματα που αφορούν βεβαίως την εφαρμοζομένη σκληρή πολιτκής λιτότητας στη χώρα μας που κρατούν καθηλωμένη την ανάπτυξη και την απασχόληση, και ενώ η Ουάσιγκτον μέσω του ΔΝΤ σηκώνει σημαντικό βάρος
της εξόδου της χώρας από την κρίση αναγνωρίζοντας μάλιστα πρόσφατα το αδιέξοδο του μείγματος της ελληνικής συνταγής.
“Είμαι ένας Έλληνας” λοιπόν; Δύσκολο να το πει έτσι ευθέως ο Αμερικάνος Πρόεδρος προκειμένου να δείξει την αλληλεγγύη του προς την Ελλάδα, όπως ο Τζον Κένεντι στην ιστορική ομιλία του όταν είπε την φράση “Είμαι ένας Βερολινέζος”, ωστόσο είναι βέβαιο ότι θα το εννοήσει παρέχοντας σημαντική -προφορική- πολιτική στήριξη στις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και τις θυσίες του ελληνικού λαού και χωρίς παράλληλα να αποκλείονται και ενέσεις αμερικάνικης επενδυτικής βοήθειας.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η συνάντηση Ομπάμα – Σαμαρά στις 10 το βράδυ της 8ης Αυγούστου στο Λευκό Οίκο πραγματοποιείται αφού η Αθήνα σε ενεργειακό επίπεδο απεγκλωβΊστηκε απο τον ασφυκτικό εναγκαλισμό των Ρώσων, δίνοντας έτσι τα απαραίτητα διαπιστευτήρια.
Σημειωτέον επίσης ότι παρά την δεινή θέση στην οποία βρίσκεται οικονομικά η χώρα μας, εξακολουθεί να αποτελεί εστία πολιτικής σταθερότητας την ώρα που η Μεσόγειος φλέγεται (Τουρκία, Συρία, Αίγυπτος…) γεγονός που καθιστά την χώρα μας σημαντικό γεωστρατηγικό στήριγμα και σύμμαχο για την προώθηση της αμερικάνικης πολιτικής στην ευρύτερη περιοχή σε συνδυασμό με την διπλωματία των αγωγών, καθώς ΗΠΑ – Ισραήλ – Ελλάδα – Κύπρος αποτελούν πλέον τον βασικό ενεργειακό άξονα.
Και αν σε οικονομικό και γεωπολιτικό επίπεδο η στήριξη είναι δεδομένη τα εθνικά θέματα ίσως αποτελέσουν σημαντικό αγκάθι στο τετ-α-τετ Σαμαρά-Ομπάμα καθώς η Ουάσιγκτον πιέζει στην κατεύθυνση λύσεων εδώ και τώρα τόσο στο Κυπριακό και στην οριοθέτηση της ΑΟΖ όσο και στο Σκοπιανό, με την Αθήνα και την ελληνική κυβέρνηση να είναι ιδιαίτερως επιφυλακτική εν ώρα οικονομικής κρίσης να συμφωνήσει άρον-άρον σε λύσεις για θέματα στα οποία η ελληνική κοινή γνώμη είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη.
Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν αν το ταξίδι Σαμαρά στη Ουάσιγκτον λίγο πριν ο ίδιος αλλά και ο Αμερικανός Πρόεδρος ξεκινήσουν τις διακοπές τους ήταν χρήσιμο ή όχι, παραμονές μάλιστα των γερμανικών εκλογών αλλά και της ελληνικής προεδρίας στην ΕΕ. Το σίγουρο είναι ότι Σαμαράς και Ομπάμα θα έχουν την ευκαρία να γνωριστούν καλύτερα και να διερευνήσουν προθέσεις εκατέρωθεν. Κέρδη και ζημίες θα “μετρηθούν” λίαν συντόμως.
