Ζούμε τις πιο σκοτεινές μέρες της σύγχρονης περιόδου για την περιοχή μας. Ξεπουλώντας τη ΔΕΗ οι δύο κυβερνητικοί εκπρόσωποι της Περιφερειακής μας Ενότητας στη Βουλή, δεν έχασαν μόνο το προσωπικό πολιτικό τους στοίχημα, δεν προσπάθησαν καν να σώσουν την πολιτική τους υστεροφημία ερχόμενοι αντιμέτωποι με τις προεκλογικές δεσμεύσεις και εξαγγελίες τους, αλλά καταδίκασαν την χώρα και την περιοχή μας σε μια μόνιμη ενεργειακή εξάρτηση και σε μία κατακόρυφη πτώση της οικονομίας της.
Κάνοντας χρήση του κοινωνικού αυτοματισμού, προσπαθούν μάταια ακόμη και σήμερα να μας πείσουν για τα οφέλη ενός γρήγορου ξεπουλήματος μέσα από τη φόρτιση που προκαλεί στην κοινωνία η επαναλαμβανόμενη πληροφόρηση σχετικά με τον “κακό” συνδικαλιστή και τον δυσανάλογα υψηλά αμειβόμενο υπάλληλο. Όσο κι αν θέλουν να μας πείσουν πως η τμηματική εκποίηση της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού είναι μια πώληση συμφέρουσα για τους πολίτες δεν θα τα καταφέρουν. Η λογική και μόνο είναι αρκετή για να εξηγήσει κάθε διαφωνία μας στο θέμα.
Φαίνεται ξεκάθαρα άλλωστε, ότι ο κοινωνικός αυτοματισμός έχει αφήσει πολύ βαθιά τα σημάδια του πάνω στις μικρές τοπικές κοινωνίες μας και η ευκολία της “ανθρωποφαγίας” έγινε το μέτρο της αναισθησίας των δύσκολων καιρών που ζει ο καθένας μας. Θα συνεχίσουμε όμως να μιλάμε, θα συνεχίσουμε να λέμε ελεύθερα και χωρίς κανένα φόβο την άποψή μας και ας μην είμαστε ειδικοί. Εξάλλου η δημοκρατία δεν θέλει ειδικούς επιστήμονες. Θέλει ενεργούς πολίτες με ανησυχίες και δράση.
Κανείς δεν υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να μπει ένα φρένο, ειδικότερα τώρα την περίοδο της οικονομικής κρίσης στα κακώς κείμενα του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα. Απεναντίας, η πλειοψηφία των πολιτών είναι υπέρ των αλλαγών, σαφώς και είναι υπέρ των σωστών μεταρρυθμίσεων και του εξορθολογισμού του δημόσιου τομέα. Όμως κάποιοι εντέχνως και παραπλανητικά προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε πως ΔΕΗ, δεν είναι μόνο ο υπάλληλός της.
ΔΕΗ δεν είναι μόνο ο “κακός” συνδικαλιστής. ΔΕΗ είναι ο οικογενειάρχης συνταξιούχος, ο τεχνίτης, ο μισθωτός, ο 8μηνίτης, ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο άνεργος που βρίσκει δουλειά στα καταστήματα της πόλης, ο μικροεπιχειρηματίας, η γεμάτη καφετέρια, το ”ζωντανό” ταβερνάκι, το σούπερ μάρκετ, η τοπική αγορά, οι τοπικές επιχειρήσεις, τα δικά μας καταστήματα, η ίδια μας η ζωή. ΔΕΗ είμαστε και εμείς. Και ο τελευταίος πολίτης της δυτικής Μακεδονίας γνωρίζει ότι η ΔΕΗ και οι δικές μας τοπικές κοινωνίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους. Αυτή είναι η αλήθεια. Άρα λοιπόν στην ουσία, εμάς ξεπουλάνε. Χαρίζουν δηλαδή το φυσικό μας πλούτο και όχι απλά μια σκέτη επιχείρηση, όπως τους αρέσει να μας την παρουσιάζουν. Επίσης το νερό, το άλλο κοινωνικό αγαθό που είναι συστατικό της ίδιας της ζωής και υποφέρουν οι χώρες που το στερούνται, περνάει και αυτό μαζί με το φυσικό πλούτο σε αγνώστου και αμφιβόλου ποιότητας επενδυτές.
Ακόμη όλη αυτή η αχανής έκταση όπως και η ευθύνη της αποκατάστασης της περνάει με τη σειρά της σε απρόσωπες εταιρείες. Το μέλλον ολόκληρων κοινοτήτων που πρέπει να μετεγκατασταθούν εξαρτώνται πια από τις προθέσεις των ιδιωτών, χωρίς κανένα τρόπο διασφάλισης για την τήρηση οποιασδήποτε δέσμευσης. Μια ολόκληρη κοινωνία, όπως είναι η δικιά μας, συνδεδεμένη με τη μονοκαλλιέργεια του ρεύματος, που σημειωτέον δεν αποφάσισε η ίδια η κοινωνία για αυτό, περνάει στην απόλυτη απαξίωση. Οι επιχειρήσεις, οι μικρές επενδύσεις ανθρώπων του μόχθου, η ποιότητα ζωής, το περιβάλλον, το ίδιο το μέλλον των παιδιών μας τίθενται εν αμφιβόλω.
Είναι κατανοητό ότι, καμία κοινωνική πολιτική δεν μπορεί να καταστεί εφικτή όταν εξαρτάσαι αποκλειστικά από το κέρδος και όταν οι αγορές ορίζουν ποιος θα χει ρεύμα και ποιος όχι. Ποιος θα χει δουλειά και ποιος όχι. Αλήθεια, ποιος ο ρόλος της πολιτικής τότε; Ας κάνουμε κυβέρνηση ξεκάθαρα και όχι έμμεσα τις ίδιες τις αγορές που μέσα στη χαοτική τους λογική παραλληλίζουν ξεδιάντροπα την εκποίηση της ΔΕΗ με την πώληση του ΟΤΕ ακόμα και με της Ολυμπιακής, γιατί γνωρίζουν πως στο δικό τους σύστημα αντίληψης ο φοβισμένος και εξαθλιωμένος Έλληνας θα πιστέψει ότι και αν του πουν. Εξάλλου ο Έλληνας των Μνημονίων έχει πάθει εθισμό με τα τόσα μέτρα γι’αυτό και ο ίδιος παρακολουθεί τις εξελίξεις ανήμπορος να βρει τη δύναμη να αντιδράσει.
Όλοι οι γκουρού ”αναλυτές” παρουσιάζουν την πιθανότητα μείωσης της τιμής της κιλοβατώρας ως σωτήρια για τον καταναλωτή αποκρύπτοντας όμως πως την ίδια ώρα ο καταναλωτής γίνεται ενοικιαστής από ιδιοκτήτης με ότι αυτό συνεπάγεται με την ενεργειακή μας πολιτική και με ότι αυτό σχετίζεται με την ενεργειακή μας ανεξαρτησία γενικώς. Ας μην γελιόμαστε όμως και ας μην κοροιδευόμαστε μεταξύ μας. Το πέρασμα εξάλλου μιας τόσο σημαντικής εξέλιξης για τον εθνικό μας πλούτο από τα θερινά τμήματα της Βουλής και η αποδοχή της συνθήκης ακόμη και από τους δύο τοπικούς μας βουλευτές, τους ξεγυμνώνει και τους καθιστά από εδώ και πέρα ως πολιτικά αναξιόπιστους προς τις κοινωνίες που τους εξέλεξαν να τους εκπροσωπούν.
Η γνωστή φράση “ποτέ δεν είναι αργά” ίσως πλέον δεν ισχύει όσον αφορά στα περιθώρια που αυτοι οι ίδιοι θέτουν για την εξέλιξη του ζητήματος της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ. Είναι σίγουρα αργά όμως για να μας πείσουν ότι νοιάζονται αλλά και σίγουρα αργά για να μας αποδείξουν πως εκπροσωπούν τον τόπο τους. Τους καλέσαμε να καταλάβουν και να μας εξηγήσουν τι πάνε να ψηφίσουν και αυτοί προτίμησαν τον άλλο δρόμο. Τον δρόμο της σιωπής. Οι πολίτες όμως απέδειξαν πως μπορούν να προχωρήσουν πολύ περισσότερο από όσο αυτοί υπολογίζουν. Η συντριπτική ανατροπή στο νέο αυτοδιοικητικό περιβάλλον και η υποστήριξη συνδυασμών που έχουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν και να ανατρέψουν, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη. Με αυτή την καθαρή δύναμη εμείς οι υπόλοιποι, οι πολλοί, θα προχωρήσουμε.
Οι πολίτες καταλαβαίνουν πλέον πολλά περισσότερα από αυτά που κάποιοι πιστεύουν. Η κοινωνία όλης της Δυτικής Μακεδονίας απέδειξε πριν λίγο καιρό πως ερμηνεύει τελικά τελείως διαφορετικά τα γεγονότα από ότι θέλουν κάποιοι να μας τα παρουσιάζουν. Έτσι λοιπόν ενωμένοι, μακριά από χρώματα και ταμπέλες, θα καταργήσουμε στην πράξη κάθε αδικία που μας επιβάλλουν.
