του Ρούλη Κοκελίδη
Δραματικές διαστάσεις προσλαμβάνει η ανεργία στην χώρα μας. Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία η ανεργία ανήλθε στο 11,9% έναντι 11,6% τον Μάρτιο και 9,4% τον Απρίλιο του 2009.
Μέσα σε έναν χρόνο έχασαν τη δουλειά τους πάνω από 130.000 εργαζόμενοι. Τα πρώτα και μεγαλύτερα θύματα είναι οι νέοι, στους οποίους το ποσοστό ανεργίας εκτινάχθηκε στο 31%. Οι νέοι, το πιο δυναμικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, είναι ο κορμός της στρατιάς των 600.000 ανέργων. Ένας στους τρείς νέους είναι πλέον χωρίς εργασία.
Η ανεργία που πλήττει κυρίως τους νέους και τις γυναίκες εξελίσσεται στο μείζον πρόβλημα της χώρας.
Η βαθιά κρίση που διέρχεται η Ελλάδα και κυρίως η μείωση της οικονομικής δραστηριότητας που προβληματίζει, κυρίως τα μεσαία και χαμηλότερα στρώματα, καταστρέφει, όπως δείχνουν οι εξελίξεις, κάθε ελπίδα για τη νέα γενιά της πατρίδας μας.
Το εφιαλτικό ποσοστό της ανεργίας είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τους νέους επιστήμονες οι οποίοι αναγκάζονται να πάρουν το δρόμο της μετανάστευσης προς τα ξένα πανεπιστήμια και τις ξένες αγορές.
Είναι μεγάλη πληγή για την Ελλάδα να διώχνει τα καλύτερα μυαλά και να ξεδιπλώνουν τις δυνατότητες, τις γνώσεις τους και τις προσδοκίες τους στο εξωτερικό. Το πολιτικό σύστημα δυστυχώς δεν συνειδητοποιεί ότι καμιά σοβαρή χώρα δεν μπορεί να έχει προοπτική χωρίς την ενεργητική συμμετοχή της νέας γενιάς.
Στο μεταβατικό στάδιο μέχρι ν’ αρχίσει η παραγωγική ανάπτυξη, το σοβαρό αντίδοτο στην ανεργία είναι τα ειδικά προγράμματα και κίνητρα ένταξης των νέων στην αγορά εργασίας.
Η Δυτική Μακεδονία πιάνει πρωτιά στην ανεργία με 16,1% και είναι η τρίτη περιφέρεια σε πανελλαδικό επίπεδο. Η κατάσταση αυτή έχει δημιουργήσει σοβαρά κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα. Με την ευκαιρία των αυτοδιοικητικών εκλογών το θέμα της ανάπτυξης και απασχόλησης πρέπει να είναι πρώτη προτεραιότητα. Χρειάζεται άμεσος σχεδιασμός και υλοποίηση πολιτικών για νέες θέσεις εργασίας.
Είναι ανάγκη να πείσουμε την κοινωνία όχι με ευχολόγια περί μελλοντικής αναδιανομής, αλλά με συγκεκριμένες πράξεις ότι υπάρχει σχέδιο, όχι απλώς διαχείρισης αλλά εξόδου από την κρίση.
Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Η ΔΕΗ άμεσα πρέπει:
Να πάρει πρωτοβουλίες για την κατασκευή των δύο μονάδων στη Δ. Μακεδονία όπου υπάρχει δυνατότητα να απασχοληθούν δεκάδες εργαζόμενοι.
Να προωθήσει επίσης τις μετεγκαταστάσεις των οικισμών το γρηγορότερο δυνατό για να τονωθεί η οικοδομική δραστηριότητα, η οποία είναι βασικός πυλώνας ανάπτυξης.
Να αναπροσαρμόσει τα δίμηνα και τα οχτώμηνα στις ανάγκες απασχόλησης στη Δ. Μακεδονία δίνοντας ευκαιρίες εργασίας στους εργαζόμενους που είναι μόνιμα άνεργοι.
Να βάλει τις βάσεις για την ανανεωμένη και δυνατή ΔΕΗ προωθώντας τις νέες τεχνολογίες και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στη Δ. Μακεδονία.
Τέλος να σταματήσει η κατασπατάληση του πόρου και να αξιοποιηθεί παραγωγικά στην ανάπτυξη και την ποιότητα της περιοχής μας.
