Η εκατονταετή ιστορία της Βόρειας Ελλάδας, που κέρδισε την αυτονομία της με την υπόλοιπη Ελλάδα το 1912, με τις παραπλήσιες εκδηλώσεις επετείου, μονοπώλησε δίκαια την προβολή και του δικού μας χώρου της Δυτικής Μακεδονίας. Ο Μακεδονικός αγώνας ήταν το ίδιο επισκιασμένος με τον γενικό εθνικό ξεσήκωμα.
Στα πιο πολλά γνωρίσματα της Ελληνικής ιστορίας η Μακεδονία έχει την λιγότερη απήχηση της άφημης παλιγγενεσίας. Οφειλή αυτού είναι η ταραχώδης περίοδος που συμπίπτει με τους Βαλκανικούς πολέμους και τον Α’Παγκόσμιο πόλεμο, αφήνοντας την ροή της ιστορίας να κατέχει πρώιμα την αποκλειστικότητα της Ελλάδας από την έγκριση του 1821 κατά του Οθωμανικού καθεστώτος, αργώντας η Μακεδονία να απογράψει ταυτότητα λόγω της γεωγραφικής της θέσης. Μπορούμε όμως στερέωμα της δράσης της συνέχισης της Βόρειας Ελλάδας στα Ελληνικά δρώμενα της σύγχρονης ιστορίας να αποτελέσει και η προσχώρηση του προσφυγικού στοιχείου. Μόνο να αναλογιστούμε την προπαγάνδα ξένων κέντρων που αμφισβητούν την ελληνικότητα της Μακεδονίας σήμερα και πως σύντομα το Ελληνικό στοιχείο μέσα από ειλικρίνεια και αγωνιστικό πάθος περιφρουρεί την αυτοδιάθεση του όλου Ελληνικού φάσματος με την έντονη παρουσία και για την δικαίωση των συμπατριωτών της Ανατολής και οι μάχες κερδίζονται πάντα Δημοκρατικά σε διεθνές επίπεδο και συνέχεια αναμένεται αν διατηρηθεί ο φλογερός ζώντας για την ιστορική αποκατάσταση των Ποντίων προσφύγων, των Θρακιωτών και των Μικρασιατών σε ένα εύφορο έδαφος των πέρα συνόρων, τόσο στην Τουρκία που διαδραματίστηκαν τα τεκταινόμενα του Κεμαλισμού ούτως ώστε για το απότερο μέλλον να μην επαναληφθούν τα παρόμοια.
ΑΙΓΑΙΑΣ
