Δημοσιογραφικό κείμενο που δε φέρει την υπογραφή του συντάκτη του, δεν εκφράζει κανέναν

Στις κρίσιμες αυτές ημέρες που περνάει η χώρα μας, κατά τις οποίες διακυβεύεται η οικονομική και ουσιαστικά η εθνική της ανεξαρτησία, το Συμβούλιο Τιμής και Δεοντολογίας και το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Μακεδονίας-Θράκης αισθάνονται την υποχρέωση να επικοινωνήσουν με τους συναδέλφους και να τους κάνουν κοινωνούς ανησυχιών, που θεωρούν ότι απασχολούν όλους μας.
Ότι η κρίση είναι πρωτίστως ηθική, είναι γεγονός αναντίρρητο. Η έκτασή της έχει ξεπεράσει τα όρια της αντοχής και της ανοχής των Ελλήνων που πλήρωσαν και συνεχίζουν να πληρώνουν βαρύ τίμημα, άνισα κατανεμημένο.
Δεν είναι λοιπόν αδικαιολόγητο που παρατηρούνται φαινόμενα απαξίωσης, όχι μόνο του πολιτικού κόσμου αλλά και άλλων χώρων.
Δυστυχώς, η πλειοψηφία δυσκολεύεται να διαχωρίσει την ήρα από το σιτάρι. Έτσι, πολλές φορές με τη «βοήθεια» λαϊκίστικων μέσων, ταυτίζει αδίκως μεγαλόσχημα στελέχη του ηλεκτρονικού κυρίως τύπου με δημοσιογράφους οι απολαβές των οποίων δεν ξεπερνούν των άλλων εργαζομένων.
Ξεχνούν επίσης ότι ο κλάδος μας επλήγη το ίδιο σκληρά με τους άλλους κλάδους των εργαζομένων, σε ό,τι αφορά τις αμοιβές του, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει στις μέρες μας ένα πρωτοφανές κύμα ανεργίας.
Η οικονομική κρίση δεν είναι όμως η μόνη δοκιμασία την οποία καλείται να ξεπεράσει ο δημοσιογραφικός κόσμος.
Ένας άλλος τομέας που όλο και πιο επίμονα μας υποχρεώνει να πάρουμε ξεκάθαρη θέση, είναι ο ομιχλώδης πλέον χώρος της νέας τεχνολογίας και του διαδικτύου.
Κι αυτό επειδή η απουσία ξεκάθαρου νομικού πλαισίου έχει μετατρέψει, σε ορισμένες περιπτώσεις, το διαδίκτυο από χώρο διάδοσης ιδεών και έκφρασης απόψεων σε χώρο ισοπεδωτικής κριτικής και αυθαίρετων καταγγελιών και σχολίων.
Οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι θα έπρεπε εδώ και χρόνια να δώσουν το παράδειγμα του μέτρου, ξεκαθαρίζοντας το τοπίο, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την κύρια αποστολή τους, δηλαδή την ενημέρωση και τη δημόσια κριτική.
Αρχίζοντας από την αυτοκριτική, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι υπήρξαν ολιγωρίες και καθυστερήσεις. Έστω και τώρα, οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι, στέλνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα.
Δημοσιογραφικό κείμενο που δε φέρει την υπογραφή του συντάκτη του, δεν εκφράζει κανέναν αφού ενδέχεται να διολισθήσει σε επικίνδυνες ατραπούς.
Γνώμονας και καθοδηγητής μας, πρέπει να είναι οι ανθρώπινες αξίες, η ελευθερία του λόγου και το Καταστατικό μας.
Κάθε παρέκκλιση από τις αρχές αυτές, δεν υπηρετεί την ελευθεροτυπία και τη δημοκρατία.
Στην εποχή μας πρέπει επίσης να υπενθυμίσουμε τα αυτονόητα:
Καθήκον μας είναι να ασκούμε δημοσιογραφία ευσυνείδητα και με καλή πίστη, τηρώντας την επαγγελματική αλληλεγγύη και τους κανόνες δεοντολογίας. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να απειλεί, να συκοφαντεί και να σπιλώνει την τιμή και την υπόληψη συναδέλφων, τόσο των ιδίων όσο και των οικογενειών τους. Εξάλλου και στο καταστατικό μας αναφέρεται ρητά ότι πρέπει να υπερασπιζόμαστε τους συναδέλφους όταν συκοφαντούνται.
Πρέπει να σταματήσουμε τον αλληλοσπαραγμό και να υπερασπιστούμε το δικαίωμα του λαού για αντικειμενική πληροφόρηση. Η προσήλωση του δημοσιογράφου στην αντικειμενική πραγματικότητα, η κοινωνική του ευθύνη και η επαγγελματική του ακεραιότητα είναι καθημερινός αγώνας που δεν πρέπει να ξεχνούμε.
Ας είμαστε λοιπόν προσεκτικότεροι όσοι εξακολουθούμε να υπηρετούμε τη δημοσιογραφία, δηλαδή όσοι επιδιώκουμε ακόμα να γράφουμε για τα δημόσια και να ασκούμε κριτική γι’ αυτά.
Ας μην ξεχνάμε ότι εκτός από «τοξικά ομόλογα», υπάρχουν και «τοξικές ειδήσεις». Όσες δηλαδή δεν σέβονται την τιμή, την αξιοπρέπεια και τα προσωπικά δεδομένα οιουδήποτε πολίτη και όχι μόνο των δημοσιογράφων.