Αφορμή για τις παρακάτω σκέψεις αποτέλεσε η πρώτη αφίσα της Δ.Ε.Η. ,που διεφύλαξα στο αρχείο μου.
Η αφίσα πρωτοκυκλοφόρησε το 1950, αμέσως μετά την ίδρυση της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού.
Στα επιγράμματα της αφίσας διαβάζουμε την κοινωνικοπολιτική στόχευση της επιχείρησης:
1ον ) Η Δ.Ε.Η. δίνει χαρά σε μικρούς και μεγάλους.
2ον ) Ο ηλεκτρισμός δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη.
3ον ) Με τον Ηλεκτρισμό το σπίτι γίνεται αληθινός παράδεισος.
4ον ) Τα δίκτυα της ΔΕΗ φέρουν στην ελληνική οικονομία την άνεση ,την υγεία ,τη χαρά.
Ας δούμε όμως τους πιο σημαντικούς σταθμούς της ίδρυσης και ανάπτυξη της ΔΕΗ.
Τον Αύγουστο του 1950 ιδρύεται η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού για να λειτουργήσει προς χάριν του ΄΄ κοινωνικού και δημοσίου συμφέροντος. ΄΄
Αυτό επιτυγχάνεται μόνο με την εντατική εκμετάλλευση των εγχώριων πηγών ενέργειας, που δεν ήταν άλλοι από τα λιγνιτικά κοιτάσματα, που βρίσκονταν στο υπέδαφος της Πτολεμαΐδας και τις λιγνιτικές μονάδες, που κατασκευάστηκαν διαδοχικά στην περιοχή μας.
Το 1956 αποφασίζεται η εξαγορά όλων των ιδιωτικών και δημοτικών επιχειρήσεων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και εντάσσεται το προσωπικό τους στις τάξεις της ΔΕΗ, πετυχαίνοντας έτσι την ενεργειακή αυτονομία της χώρας.
Όλα αυτά είναι ενταγμένα μέσα σε μια διαχειριστική αντίληψη για άφθονο και φτηνό ρεύμα.
Ήδη από το καλοκαίρι του 1955 εντάσσεται σε λειτουργία ο πρώτος σταθμός της Πτολεμαΐδας και κατασκευάζονται χιλιάδες χιλιόμετρα γραμμών μεταφοράς.
Το 1975 Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ενσωματώνει και την τέως ΛΙΠΤΟΛ στην ενιαία πλέον ΔΕΗ ,κίνηση που δίνει μεγάλη ώθηση στην εκμετάλλευση του λιγνίτη στην περιοχή και συμβάλει καθοριστικά στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη του τόπου μας.
Από το 1970 η ΔΕΗ κατορθώνει να δημιουργήσει ένα εθνικό δίκτυο εξηλεκτρισμού όλης της χώρας.
Το πιο σημαντικό γεγονός στη θύμηση της γενιάς μας ήταν η μέρα που πετάξαμε τις γκαζόλαμπες, κλειστήκαμε στα σπίτια μας και περιμέναμε να βραδιάσει για να χαρούμε το φως…
Αν αναλογιστούμε ότι το φως ήρθε στην Εορδαία σαράντα χρόνια μετά τις πρώτες εξορύξεις λιγνίτη στην περιοχή, θα συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος της εγκατάλειψης της ελληνικής επαρχίας από την πολιτεία.
Σήμερα δυστυχώς ,μέσα στα πλαίσια μιας κακώς νοούμενης ανταγωνιστικότητας, επιχειρείται να αποδομηθεί η μεγαλύτερη σε μέγεθος επιχείρηση της χώρας, μια επιχείρηση που στο μεγάλο μέρος της χτίστηκε και αναπτύχθηκε με αγώνες και προσπάθειες των γονιών μας.
Με πρόσχημα την κακοδιαχείριση, που τα κομματικά επιτελεία δημιούργησαν και επέβαλαν κατά τα μεταπολιτευτικά χρόνια και με δεδομένο τον διακαή πόθο των ξένων επιχειρήσεων και ιδιωτικών συμφερόντων να επενδύσουν στην κερδοφόρα ενέργεια, ξεκίνησε ήδη η αποδόμηση και το ξεπούλημά της:
1ον ) Πώληση του ΑΔΜΗΕ ( 66% του μετοχικού κεφαλαίου)
που γίνεται μάλιστα με ασύμφορους όρους.
2ον Σύσταση της ΄΄ ΜΙΚΡΗΣ ΔΕΗ ΄΄ και πώληση της στους ιδιώτες κατά 100% με απόσπαση από τη ΔΕΗ του 30% των Λιγνιτωρυχείων και των σταθμών παραγωγής.
Η παραπάνω πολυδιάσπαση της ΔΕΗ για την περιοχή μας θα επιφέρει διάλυση της συνοχής της και θα προκαλέσει την μη εκμετάλλευση των λιγνιτικών κοιτασμάτων με τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις όπως: Μείωση μισθών και θέσεων εργασίας.
Προβλέπεται ακόμα να ιδιωτικοποιηθούν υδροηλεκτρικοί σταθμοί, μονάδες υψηλής απόδοσης δημοσίου καθαρά ενδιαφέροντος.
3ον ) Πώληση σε στρατηγικό επενδυτή του 17% ,του μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ μετά την απόσχιση της ΜΙΚΡΗΣ ΔΕΗ…!
4ον Αύξηση παραγωγής ενέργειας από το φυσικό αέριο σε βάρος του λιγνίτη, το κόστος του οποίου είναι διπλάσιο, μετά μάλιστα και τις μισθολογικές μειώσεις, που έγιναν σε βάρος των λιγνιτωρύχων της περιοχής μας.
Και ενώ τα παραπάνω έχουν δρομολογηθεί με όλες τις αρνητικές συνέπειες, που θα επιβαρύνουν κύρια την πολλά προσφέρουσα περιοχή μας στον εξηλεκτρισμό της χώρας και το μέλλον των παιδιών μας.
Tο πολιτικό και συνδικαλιστικό δυναμικό της περιοχής μας διαφαίνεται μέχρι στιγμής να μη διαθέτει περιφερειακές πολιτικές δυναμικές, γιατί όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης δομήθηκε μέσα στους υπάρχοντες αθηνοκεντρικούς μηχανισμούς εξουσίας.
Ίσως μια πάνδημη αντίσταση του Δυτικομακεδονικού λαού κάτω από την καθοδήγηση ενός εμπνευσμένου ηγέτη, θα μπορούσε να αποτρέψει τον επερχόμενο μαρασμό της περιοχής…
