Σημασία όμως έχει η υποχρέωση να έχουμε πάντα εισιτήριο!
Να διευκρινίσουμε ότι πάνω απ’ όλα αξία έχουν οι υποχρεώσεις μας. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να κόβουμε κανονικά εισιτήριο κάθε φορά που χρησιμοποιούμε τα ΜΜΜ.
Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που είτε κάποιος δεν έχει χρήματα, αν και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν μπορούν να το πιστέψουν, ωστόσο, καθημερινά γύρω μας δεκάδες άνθρωποι δεν έχουν ούτε ένα ευρώ για να κόψουν εισιτήριο, ακόμη και για να πάνε στη δουλειά τους και περιμένουν πώς και πώς μήπως σταθούν τυχεροί και βρουν πάνω στο μηχάνημα ή στην κυλιόμενη σκάλα, ή στο ασανσέρ ή κάπου πεταμένο στη στάση, ένα ήδη χρησιμοποιημένο εισιτήριο που είναι σε ισχύ.
Υπάρχουν επίσης και οι περιπτώσεις, που όλοι τις ξέρουμε, όπου στη στάση όπου βρίσκεται κάποιος δεν υπάρχει πουθενά μα πουθενά να αγοράσεις εισιτήριο! Αυτά τα σημεία είναι γνωστά στους ελεγκτές, που συνήθως ανεβαίνουν ακριβώς από την επόμενη στάση για να είναι σίγουροι ότι θα … πιάσουν λαβράκι. Σαφώς και θα πιάσουν αφού από πουθενά δεν μπορείς να προμηθευτείς το εισιτήριό σου.
Τι κάνουμε στην περίπτωση που ο ελεγκτής στα Μ.Μ.Μ διαπιστώσει ότι δεν έχουμε εισιτήριο;
- Αν δεν θέλω να δώσω τα στοιχεία μου στους ελεγκτές, είναι νόμιμο δικαίωμα μου και δεν διαπράττω κανένα ποινικό αδίκημα
- Οι ελεγκτές δεν έχουν δικαίωμα να με συλλάβουν.
- Ζητάω από τον οδηγό ν’ ανοίξει την πόρτα στην επόμενη στάση κι από τους ελεγκτές να με αφήσουν να κατέβω και τους δηλώνω ρητά, ότι δεν θέλω να παραμείνω στο λεωφορείο.
- Αν μου κλείσουν την πόρτα και μου περιορίσουν την έξοδο, καλώ αμέσως το 100, καταγγέλλοντας, ότι κρατούμαι παράνομα, χωρίς την θέληση μου και ζητάω την άμεση επέμβαση της αστυνομίας, γιατί διαπράττεται αυτόφωτο αδίκημα σε βάρος μου.
- Ζητώ ονόματα και τηλέφωνα συνεπιβατών μου, για να έχω μάρτυρες.
Υπενθυμίζεται ότι το πιο ουσιαστικό είναι να πληρώνω το εισιτήριό μου.
Να σημειωθεί ότι θα ήταν πολύ πιο απλή η όποια εξέλιξη αν στο πλαίσιο του «κοινωνικού συμβολαίου» με την ευρύτερη έννοια, δηλαδή της σχέσης του πολίτη με τα ΜΜΜ (όλοι οι επιβάτες πληρώνουμε για την διαδρομή που κάνει το όχημα) είχε ο επιβάτης την δυνατότητα να «προμηθευτεί» εκείνη την στιγμή το εισιτήριο από τον ελεγκτή και να το πληρώσει – στην περίπτωση που στο σημείο απ’ όπου ανέβηκε δεν μπορούσε να το προμηθευτεί- ή να το προσφέρει κάποιος συνεπιβάτης – στην περίπτωση που δεν έχει χρήματα ο συγκεκριμένος επιβάτης που βρέθηκε χωρίς εισιτήριο.
