Για την απουσία της, τον έρωτα, τις σχέσεις με τον πατέρα της και τα λάθη του παρελθόντος, τα οποία και αναγνωρίζει μίλησε σε πρόσφατη συνέντευξη της η Άντζελα Δημητρίου.
«Ήταν ωραία η απουσία, σαν να έκανα αποτοξίνωση. Είχα κουραστεί, είχα απογοητευτεί, έβλεπα τα πράγματα ψεύτικα και όχι αληθινά. Με μια φράση, είχα ανάγκη να μείνω μόνη μου».
– Έχετε βιώσει σχέση που να ήταν 100% αληθινή;
«Ναι, αλλά και αυτή ήταν αληθινή, κρυστάλλινη, τον πρώτο καιρό. Μετά συνέβη κάτι και χάλασε…»
– Έφταιγαν πάντα οι άλλοι;
«Όχι. Έφταιγα και εγώ, και το βάρος της αποτυχίας, την ευθύνη για την κακή έκβαση των σχέσεών μου τα ρίχνω μόνο στον εαυτό μου. Έκανα λάθος επιλογές και τις πλήρωσα όλες, μία προς μία»
– Έχετε σκεφτεί ποτέ τι ήταν αυτό που σας ωθούσε σε λάθος επιλογές;
«Η έλλειψη του πατέρα. Εγώ μεγάλωσα απότομα. Από τα επτά μου χρόνια αναγκάστηκα να γίνω άνδρας και γυναίκα. Έμαθα να είμαι ο άνδρας της ζωής μου, να σηκώνω τα δύσκολα στις πλάτες μου, να επιβιώνω μόνη μου. Συμπεριφορές που δεν αρέσουν σε κανένα αρσενικό όσο δυναμικό κι αν είναι».
-Αποκαταστάθηκαν ποτέ οι σχέσεις με τον πατέρα σας;
«Κάποια στιγμή μιλήσαμε αλλά ήμουν τόσο τραυματισμένη που η σχέση αυτή δεν είχε γιατρειά. Το κενό που άφησε ήταν πολύ βαθύ για να κλείσει εκ των υστέρων», εξομολογείται στο Πρώτο θέμα.
