Γεγονός που είναι πλέον γνωστό παγκοσμίως, με όποιες και όσες συνέπειες αυτό συνεπάγεται, είναι η <<διανοητική κρίση>>.
Δεν υπάρχει πλέον άνθρωπος εις ολόκληρη την γη που να μην γνωρίζει τις μικρότητες, τις ελεεινότητες και τον παραλογισμό των σημερινών δύστυχων Ελλήνων. Οι οποίοι δεν εστάθησαν ικανοί να διατηρήσουν, αν όχι να πολλαπλασιάσουν την πατροπαράδοτη κληρονομιά τους.
Διάφοροι παράγοντες ήσαν αυτοί που τους οδήγησαν εις την πνευματική τους διαφθορά. Κυριότερος των οποίων υπήρξε ο ελλιπής και άστοχος σχεδιασμός εις το θέμα της εθνικής παιδείας.
Δια την οποία θα έπρεπε να είχε φροντίσει εγκαίρως η πολιτεία. Είναι γεγονός κοινώς αποδεκτό ότι κατά τις δεκαετίες που ακολούθησαν την μεταπολίτευση, δομήθηκε ένα κράτος της ανεξέλικτης δημοσιονομικής διαχείρισης, της αχαλίνωτης εθνικά παιδείας και της διεφθαρμένης δημοσιονομικής ασυναρτησίας. Ένα κράτος, όπου ευρέως εδούλεψε η δημοσιονομική σπατάλη, η εκπαιδευτική λανθασμένη διαφώτιση και η δημοσιογραφική έντεχνη διαστρέβλωση, κυρίως κατά την διακυβέρνηση της χώρας από την Νέα Δημοκρατία, την προηγούμενη, δηλαδή, κυβέρνηση των άτακτων, απερίσκεπτων και ανεύθυνων κυβερνητών.
Τα αποτελέσματα όλης εκείνης της πολιτικής απροβλεψίας, της κοινωνικής ασυδοσίας, της ηθικής υποτέλειας και της εθνικής ανευθυνότητας είναι τώρα πια καθαρά…ορατά…Καθώς αφάνταστα πλήττουν την σημερινή κοινωνία, υποβαθμίζουν το σύνολο των πολιτών και προβληματίζουν φοβερά την παρούσα Εξουσία. Δεν μπορούμε να μην παραδεχθούμε ότι κάποια πράγματα έχουν ξεπεράσει τα όρια της λογικής και λειτουργούν εις βάρος όλων μας. Αυτό που έχει ανάγκη ο ελληνικός λαός είναι να συνηθίσει εις μία ζωή λιτή με πολλή περίσκεψη και παιδευτική αγωγή.
Αυτό που χρειάζεται σήμερα η χώρα μας είναι μία δυναμική και όχι χλιαρά δημοκρατική πολιτική.
Οι απειθαρχίες, οι ανυπακουές, οι εξεγέρσεις, τα επεισόδια και όλες οι ασχήμιες των παρανοϊκών πολιτών θα πρέπει αμέσως να περιορισθούν, να κτυπηθούν και να εξαλειφθούν. Αυτό άλλωστε σημαίνει και το ρήμα <<κυβερνώ>>. Δεν σημαίνει καλοταΐζω, καλοπληρώνω και αποθρασύνω, εξαχρειώνω και καθιστώ ανήμπορο ένα λαό να σκεφθεί, να ελέγξει και να καταδικάσει τις συμπεριφορές του, ώστε ο ίδιος να καταστείλει τις παρορμήσεις του.
Αν δεν είμεθα εις θέση να εξεύρουμε τρόπους διά την εφαρμογή μιας σχετικά αυστηρής κυβερνητικής πολιτικής, ας γυρίσουμε τους δείκτες του χρόνου να αρχίσουν να λειτουργούν ακριβώς μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και ας μιμηθούμε τις πολιτικές των μεταπολεμικών κυβερνήσεων. Δεν νομίζω ότι η κατάσταση σήμερα είναι ολιγώτερο έκρυθμη, καταπιεστική και άκρως επικίνδυνη.
Πράγμα που καθιστά αναπόφευκτη την ανάγκη να ληφθούν μέτρα όχι απλώς οικονομικά (όπου και μόνο κολλήσαμε), αλλά κυρίως μέτρα αυστηρής παρακολούθησης όλων των δημόσιων και ιδιωτικών υπηρεσιών, όλων των Μ.Μ.Ε, τις κινήσεις των Δήμων και Υπερνομαρχιών (με τις αντιστάσεις σε κάθε κυβερνητικό σχεδιασμό), εκείνες του Στρατού και της Αστυνομίας, ακόμη και της Εκκλησίας.
Δεν είναι επίσης φρόνιμο να αδιαφορούμε διά την δημιουργία χιλιάδων ποικιλόμορφων ομάδων κρούσης, συλλόγων και οργανώσεων εντοπίων και ξενοφερμένων πολιτών με πλήρη οργάνωση και αλληλεγγύη μεταξύ τους και να διερωτώμεθα <<τί συμβαίνει άραγε;>> όταν έχουν φθάσει έξω από την πόρτα μας, του Ελληνικού Κοινοβουλίου και μας επιτίθενται με πέτρες, ξύλα και εκρηκτικές ύλες.
Έχουμε υποχρέωση όλοι οι σώφρονες πολίτες να σταματήσουμε τις παράλογες απαιτήσεις μας εις μία περίοδο δύσκολη διά την χώρα μας και να βοηθήσουμε το κράτος να συνέλθει και να ανακάμψει.
Χρυσάνθη
Νικολαϊδου – Θραψανιωτάκη
