 |
«Εις την Πόλιν».
Η Ραιδεστός ή Takerdak μοιάζει πολύ με την παραλιακή οδό της Νίκαιας καθώς περνά δίπλα από την θάλασσα με τα πολύ καθαρά και περιποιημένα γεμάτα λουλούδια παρτέρια της. Δεν χόρταιναν τα μάτια μας, αλλά και η μύτη μας που είχε τρελαθεί να μυρίζει σχεδόν όλους τους ευωδιαστούς βασιλικούς που συναντήσαμε στην βραδινή μας βόλτα. Πλήθος κόσμου κάθε βράδυ κατακλύζει την παραλία που είναι κατάλληλα διαμορφωμένη ώστε όλοι να απολαμβάνουν πέρα από την παραθαλάσσια βόλτα, και κάποιες εναλλακτικές δράσεις.
Ένα πολύ ωραίο gym-point εξυπηρετούσε τους πολίτες δωρεάν με τα νέα έξυπνα όργανα γυμναστικής. Οι διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις συνυπήρχαν αρμονικά με όλα τους τα χρώματα. Ο σεβασμός στα ήθη και τα έθιμα των πολιτών έχει θεσπιστεί μέσα στο σύνταγμα της Τουρκικής Δημοκρατίας. Αλλά θα μου πείτε ποια Νίκαια και ποιο Σαν Τροπέ. Εδώ είμαστε Βαλκάνια και λαοί της Μεσογείου, είμαστε άνθρωποι με έξω καρδιά και γι’ αυτό αποκαλούμαστε συνεχώς με την τουρκική λέξη «καρντάση».
Η μέρα μας ξεκίνησε νωρίς το πρωί προετοιμάζοντας το πρωινό μας δίπλα στην θάλασσα. Η διαδρομή μας ξεκίνησε δίπλα από την θάλασσα και την ακολούθησε για 75 ολόκληρα χιλιόμετρα. Ήταν μια αλλαγή στο μονότονο σκηνικό της στέπας που συναντήσαμε την πρώτη ημέρα που πατήσαμε στην Τουρκία. Πλήθος κόσμου απολάμβανε τις μεγάλες και ήσυχες παραλίες που υποδέχονταν αρκετούς κατασκηνωτές. Πλησιάζοντας στην Κωνσταντινούπολη ο αέρας μας κοντράριζε για ακόμη μια φορά, μόνο που τώρα ήτανε εξαιρετικά πιο απειλητικός. Τα διερχόμενα φορτηγά και αυτοκίνητα με την κόρνα σχεδόν κολλημένη ,μας προσπερνούσαν σχεδόν στον πόντο όπου δεν ήταν λίγες οι στιγμές που είπαμε τον «Δεσπότη Παναγιώτη».
Στις παρυφές της πόλης έπρεπε να φορτώσουμε τα ποδήλατά μας στο αυτοκίνητο προκειμένου να μην χάσουμε την επαφή με τον Γιάννη και τον Χρήστο που και αυτοί με την σειρά τους έπαθαν, ένα μεγάλο σοκ!
Απίστευτη πόλη η Κωνσταντινούπολη! Η μεγαλοπρέπεια και η Ιστορία βρισκόταν σε όλο της το μεγαλείο! Σχεδόν άφωνοι διασχίζαμε το κέντρο της που φάνηκε να είχε μαγνητίσει το μυαλό, μας καθώς κανείς δεν μιλούσε. Η πλατεία Ταξίμ σε πρώτο πλάνο! Οδήγησα τα παιδιά στα γνώριμα μέρη της πόλης που γνώριζα, και έτσι δεν αργήσαμε να εντοπίσουμε το κατάλυμα μας. Κουρασμένοι απολαύσαμε την θαλπωρή των κρεβατιών μας, και αργά το βράδυ την νυχτερινή βόλτα στο σταυροδρόμι των λαών την Κωνσταντινούπολη.
Το πρωινό μας ξύπνημα ήταν λίγο αργά για την 7η μέρα της Αποστολής μας. Το σημερινό ρεπό μας ήτανε προγραμματισμένο. Τα βήματά μας ξεκίνησαν από το Ελληνικό Προξενείο που ήταν λίγο πιο πάνω από το ξενοδοχείο μας. Ο πρωινός καφές ήταν κερασμένος από τον Έλληνα Πρόξενο κ. Νικόλαο Ματθιουδάκη που μας υποδέχθηκε με χαρά στο γραφείο του. Ξεχωριστή και εποικοδομητική ήταν η συνάντηση που επικεντρώθηκε γύρο από τον σκοπό της αποστολής μας και τις τυχόν δυσκολίες που θα τύχει να αντιμετωπίσουμε κατά μήκος της διαδρομής μας. Με μια αναμνηστική φωτογραφία αποχαιρετήσαμε τον Έλληνα Πρόξενο και βάλαμε πορεία για την Αγία Σοφία. Η διαδρομή περνά πάνω από τον Βόσπορο που σήμερα είχε την τιμητική του, καθώς 2 τεράστια κρουαζιερόπλοια είχαν αποβιβάσει σχεδόν 10.000 τουρίστες.
Η παραλιακή οδός προς το Τοπ-Καπί, είναι η ίδια που οδηγεί και στην περιοχή της Αγίας Σοφίας. Η ουρά των επισκεπτών έφτανε και τα 200 μ., από την είσοδο του ναού, που ήτανε απολύτως ελεγχόμενη. Εφοδιαζόμενοι με ένα εισιτήριο επισκεφθήκαμε αυτό το παγκόσμιο μνημείο της πολιτιστικής κληρονομιάς που ακόμη στις μέρες μας αποτελεί σύμβολο του Χριστιανισμού. Στον προαύλιο χώρο βρήκαμε χρόνο να ενωθούμε τους εθελοντές της νεολαίας του Δήμου της Κωνσταντινούπολης όπου ανταλλάξαμε απόψεις, ακούσαμε τις εμπειρίες των παιδιών από το πρόσφατό τους ταξίδι στην Θεσσαλονίκη και αφού φωτογραφηθήκαμε αποχαιρετιστήκαμε με την υπόσχεση να ξανασμίξουν και πάλι στο εγγύς μέλλον οι δρόμοι Θεσσαλονίκης –Κωνσταντινουπόλεως. Μια μικρή βόλτα στο περιβόητο παζάρι του Capali char chi ήτανε αρκετή για να καταλάβουμε τι σημαίνει αγορά! Τα πάντα και σε καλή τιμή. Μια αγορά που όλοι σχεδόν οι τουρίστες επισκέπτονται κατά την διαμονή τους στην πόλη. Το μεσημέρι οι δρόμοι μπλοκάρουν ασφυκτικά και τα κορναρίσματα έχουν την τιμητική τους.
Η ζέστη και η υγρασία αποθαρρύνουν το μεσημεριανό περπάτημα. Στην πόλη όμως υπάρχουν πολύ δροσερές γωνιές όπου καθένας μπορεί να απολαύσει κάτι από την φημισμένη πολίτικη κουζίνα. Νωρίς το απόγευμα ήρθε η πολυπόθητη ώρα για να εκπληρωθεί ο πρώτος στόχος του ταξιδιού μας. Η επίσκεψη στο Πατριαρχείο ήταν μια εμπειρία μοναδική για όλους μας. Στις 6.00 μ.μ. παραδοθήκαν τα ονόματα όλων των αγαπητών, φίλων, αγνώστων, και αθλητών της ΕΠΣΜΑΘ στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Όλοι όσοι ελπίζετε σε κάτι… μην ξεχνιέστε… αναμένετέ το! Θαύματα γίνονται… και, στις μέρες μας. Αυτός ήταν και είναι ο σκοπός του ταξιδιού μας, με πίστη να ζητήσουμε αυτά που δεν τολμάμε να πάρουμε τις περισσότερες φορές.
Απλά θέλει να πιστεύουμε πώς ότι ζητάμε θα βγει αληθινό. Με ελπίδα και ευχαρίστηση κλείσαμε πίσω μας την Πόρτα του Πατριαρχείου! Κάναμε λίγα μέτρα για να καθίσουμε λίγο πιο κάτω όλοι μαζί και να κοιτάζουμε την θάλασσα χωρίς να μιλάμε. Κάποιο βάρος έφυγε από τις πλάτες μας. Το υπόλοιπο θα το πάμε μέχρι την Τραπεζούντα όπου θα το αφήσουμε στα πόδια της Παναγίας. Εκείνη ξέρει τι θα το κάνει! Εμείς απλά απολαμβάνουμε αυτά που μας στέλνει καθ οδών. Αύριο ξεκινάμε νωρίς το πρωί πριν η Πόλη κατακλυστεί από τα εκατομμύρια των αυτοκινήτων και μπλοκάρει το σύμπαν…
Για την ομάδα
Παντελής Τζερτζεβέλης
Χορηγός επικοινωνίας: e-Pontos.gr
