Εξαιρούνται από το ενιαίο μισθολόγιο οι περίπου 180 εργαζόμενοι της ΔΕΥΑ Κοζάνης και της ΔΕΤΗΠ (Τηλεθέρμανσης) Πτολεμαΐδας, οι οποίοι κέρδισαν τα προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα.
Η απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου Κοζάνης της περασμένης Δευτέρας, χαρακτηρίστηκε σταθμός από νομικούς και συνδικαλιστικούς κύκλους, καθώς το δικαστήριο εξέδωσε προσωρινή διαταγή, προκειμένου να μην ενταχθούν οι εν λόγω υπάλληλοι στο ενιαίο μισθολόγιο που θα μείωνε κατακόρυφα τις αποδοχές τους, αλλά να συνεχίσουν να αμείβονται σύμφωνα με την επιχειρησιακή τους σύμβαση. Πρόκειται για μία σημαντική απόφαση πιλότο, καθώς μπορεί να καθορίσει την τύχη παρόμοιων αποφάσεων σε αντίστοιχες προσφυγές των εργαζομένων των ΔΕΥΑ της χώρας.
Τους εργαζόμενους της ΔΕΥΑ Κοζάνης και της Δημοτικής Επιχείρησης Τηλεθέρμανσης Πτολεμαΐδας (ΔΕΤΗΠ), εκπροσώπησε ο δικηγόρος Σπύρος Μπαλατσούκας, ενώ από πλευράς της ΠΟΕ – ΔΕΥΑ παρέστη στη δίκη στο μονομελές πρωτοδικείο Κοζάνης ο γνωστός δικηγόρος – εργατολόγος Χρήστος Νικολιτσόπουλος, πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εργατολόγων.
Μετά την προσωρινή διαταγή του μονομελούς πρωτοδικείου Κοζάνης, ορίστηκε να συζητηθεί η κύρια αίτηση των ασφαλιστικών μέτρων στις 22 Μαΐου 2013. Μέχρι τότε οι εργαζόμενοι στη ΔΕΥΑΚ και στη ΔΕΤΗΠ θα εξακολουθούν να λαμβάνουν τις αποδοχές που προβλέπονται από τις επιχειρησιακές τους συμβάσεις.
Στο δικαστήριο οι συνήγοροι των υπαλλήλων των δημοτικών επιχειρήσεων, επικαλέστηκαν το νόμο 1069/1980, σύμφωνα με τον οποίο οι δημοτικές επιχειρήσεις εξαιρούνται από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και δεν εντάσσονται σ’ αυτόν. Επίσης, επικαλέστηκαν το δεδομένο των επιχειρησιακών συμβάσεων που υπογράφουν κάθε χρόνο τα σωματεία με τις επιχειρήσεις, σύμφωνα με τις οποίες αμείβονται. Στην επιχειρηματολογία τους επιστράτευσαν επίσης τις ιδιαιτερότητες των δημοτικών επιχειρήσεων και των εργαζομένων σ’ αυτές, σε σχέση με τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Υποστήριξαν δηλαδή ότι το ανώτατο όριο υπερωριών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα είναι 20 ώρες μηνιαίως. Όμως σε δημοτικές επιχειρήσεις όπως η ΔΕΥΑΚ και η ΔΕΤΗΠ, οι οποίες είναι συνεχούς λειτουργίας 24 ωρών το 24ωρο και επτά ημερών εβδομαδιαίως, αντικειμενικά οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται σε πολύ περισσότερες υπερωρίες.
Το δικαστήριο έκανε δεκτή την επιχειρηματολογία της πλευράς των εργαζομένων, κυρίως βασιζόμενο στην ύπαρξη του νόμου 1069/1980, αποφάσισε την έκδοση προσωρινής διαταγής για εξαίρεση των υπαλλήλων των δύο δημοτικών επιχειρήσεων από το ενιαίο μισθολόγιο.
Σε κάθε περίπτωση εργαζόμενοι και συνήγοροι υπεράσπισης χαρακτήρισαν πολύ σημαντική την απόφαση, υπογραμμίζοντας ότι είναι μία πρώτη νίκη, ενώ έπεται συνέχεια στις 22 Μαΐου 2013, με την εκδίκαση της κύριας αίτησης των ασφαλιστικών μέτρων.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΗΤΤΑΣ
