Γράφει η Τούλα (Συρματένια)
Καλογήρου Φιλόλογος – Παιδαγωγός
Λίγες μέρες προ των Θεοφανείων φιλοξενήθηκα στον Πειραιά. Άφησα τον τόπο μου, την Πτολεμαΐδα πίσω μου, τις δυσάρεστες συζητήσεις περί κρίσης – οικονομικής & πολιτικών θεσμών. Και εδώ πάλι τα ίδια. Όπου βρίσκομαι σε όποιο χώρο, με όποιους ανθρώπους, σε όποιο τραπέζι, όλοι μιλούν για την κρίση που βιώνει η Ελλάδα.
Αλλά ωστόσο υπομένουν οι Έλληνες καρτερικά και ελπίζουν όλοι τους σε καλύτερες μέρες. Ευτυχώς! Δεν έχασαν την ελπίδα τους. Κάτι είναι κι αυτό. Πολύ σπουδαίο!
Ευτυχώς που ο Ελληνισμός από αρχαιοτάτων χρόνων καθιέρωσε γιορτές και πανηγύρεις και ο νεοέλληνας σεβόμενος τις παραδόσεις του τις διατηρεί ως σήμερα.
Με την παρέα μου εκκλησιάστηκα στον Άγιο Ευθύμη του Κερατσινίου Δραπετσώνας. Η εκκλησία ήταν κατάμεστη από πιστούς φορώντας τα γιορτινά της, εξαιρετικά φωταγωγημένη. Ο κόσμος με κατάνυξη παρακολούθησε την Θεία Λειτουργία και το «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε». Ο παπάς με κλώνους βασιλικού, αφού αγίασε τα νερά, προς όλες τις κατευθύνσεις ράντιζε και αγίαζε τον κόσμο ευλαβικά. Στο τέλος της θείας λειτουργίας ανακοινώθηκε πως το σταυρό θα τον ρίξουν στο λιμανάκι του Αϊ Νικόλα. Όλος ο κόσμος οδηγήθηκε εκεί. Στην εξέδρα όλοι οι επίσημοι: Το δημοτικό συμβούλιο με επικεφαλής το δήμαρχο, οι ιεράρχες και άλλοι τοπικοί παράγοντες, Ο παπάς ψάλλει το «πνεύμα εν είδη περιστεράς» και πετά μέσα στα παγωμένα καταγάλανα, πεντακάθαρα, θαλασσινά νερά, τρεις φορές το μεγάλο σταυρό, για να τον πιάσουν – κατά το ελληνικό έθιμο – ρωμαλέα παλικάρια, που πέφτουν μέσα στη θάλασσα. Όλοι αγωνιούν για το ποιος θα είναι φέτος ο τυχερός. Οι κάμερες και οι φωτογραφικές μηχανές απαθανατίζουν τις ωραίες στιγμές. Οι κολυμβητές, μαζί με τις πανέμορφες, πάπιες και τα θαλασσοπούλια, κολυμπούν τώρα να πιάσουν το σταυρό. Ακούγεται το όνομα «Στέλιος». Πολλά τα χειροκροτήματα, τα καράβια ήχησαν εορταστικά. Πολλά τα φλας για το Στέλιο.
Ο Πανοσιολογιότατος πατήρ Ιωάννης καλεί μισόγυμνο το παλικάρι στην εξέδρα και το συγχαίρει.
Ρωτάμε το δήμαρχο κ. Τζανή Λουκά τι έχει να μας πει. Μας συγκινούν τα λόγια του: «Μπορεί ο ελληνισμός να περνά δύσκολες στιγμές κρίσης, όμως ποτέ δεν ξεχνά το ελληνικό του στοιχείο, τις παραδόσεις του, που τον τροφοδοτούν και τον στηρίζουν. Θα πάμε μπροστά. Ας αισιοδοξούμε».
Ο πατήρ Βασίλης μας έδωσε ένα κλωνί βασιλικό για να βγάλει ρίζες στο δικό μας τόπο. Στην Πτολεμαΐδα μας, όπου είμαστε πολύ δεμένοι με τις παραδόσεις. Πολύ περισσότερο ίσως, γιατί είμαστε προσφυγικός λαός, που μετέφερε απ’ την «πατρίδα» τα ήθη και έθιμά του και εμείς οι απόγονοι τα κρατάμε ως κόρη οφθαλμού.
Και εμείς εδώ κάθε χρόνο όλοι οι πιστοί γεμίζουν τις εκκλησίες. Ραίνει ο παπάς κάθε γωνιά και κάθε πιστό με τον αγιασμένο βασιλικό και στην συνέχεια όλοι οδηγούνται στις 12μ.μ. στο κολυμβητήριο της πόλης για να ρίξουν το σταυρό, ενώ παιδιά λυκείου και δημοτικού πέφτουν μέσα να τον πιάσουν, για να έχουν την ευλογία του Αγίου Πνεύματος.
Έτσι ο ελληνισμός, απανταχού της γης γιορτάζει τις παραδόσεις του, όπως και την ημέρα των Θεοφανείων, ξεχνώντας για λίγο τα προβλήματά του.
