Ζούμε σε μία εποχή που το αίτημα για ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας είναι επιτακτικό. Αυτονόητα η Δημόσια Διοίκηση δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί από ένα τέτοιο σχέδιο. Αυτή ήταν άλλωστε ο «μεγάλος ασθενής» που σε μεγάλο βαθμό μας οδήγησε στη σημερινή κρίση.
Τα παραπάνω τόνισε μεταξύ άλλων στην ομιλία του ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Κυριάκος Μητσοτάκη, στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου «Διοικητικές απλουστεύσεις – Καταργήσεις, συγχωνεύσεις νομικών προσώπων και υπηρεσιών του Δημόσιου Τομέα – Τροποποίηση διατάξεων π.δ. 318/1992 (Α΄ 161) και λοιπές ρυθμίσεις»
Παρατίθενται κύρια σημεία της παρέμβασης του Υπουργού:
Κάθε σύγχρονο κράτος (για να δανειστώ μια ενδιαφέρουσα ανάλυση από το πρόσφατο βιβλίο του Αρίστου Δοξιάδη «Το Αόρατο Ρήγμα») επιτελεί τρεις βασικούς ρόλους. Πρώτον, διοικεί και ρυθμίζει, δηλαδή επιτρέπει και απαγορεύει, κινητοποιεί και αποθαρρύνει. Δεύτερον, συγκεντρώνει και διανέμει πόρους: Φόροι, μισθοί, επιδόματα, συντάξεις. Τρίτον, παρέχει υπηρεσίες και προϊόντα. Ασχέτως ιδεολογικής προέλευσης, οι περισσότεροι θα συμφωνήσουμε ότι το Ελληνικό κράτος δεν επιτελούσε κανένα από αυτούς του&s igmaf; τρεις ρόλους ικανοποιητικά. Μία από τις αιτίες της κρίσης ήταν ότι επιδιώκαμε να ζούμε σαν Ευρωπαίοι χωρίς να έχουμε Ευρωπαϊκό κράτος.
Πράγματι, στο μέτωπο του περιορισμού του μεγέθους του κράτους έγιναν πολλά τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Ο αριθμός των υπαλλήλων (τακτικό και έκτακτο προσωπικό) μειώθηκε κατά παραπάνω από 200.000 και το κόστος της μισθοδοσίας έπεσε από τα 24 δις ευρώ το 2009 στα 15,7 δις ευρώ το 2013. Το κράτος μας, λοιπόν, έγινε μικρότερο, αλλά μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι δεν έγινε καλύτερο.
Οι ποιοτικές μεταρρυθμίσεις σκόνταψαν στην απροθυμία του πολιτικού συστήματος αλλά και της ίδιας της διοίκησης. Υπάρχει μια σιωπηρή συναίνεση που επέβαλε τη στασιμότητα έναντι της δράσης και ένα βαθύ κράτος που και σήμερα ακόμα αντιστέκεται στις αλλαγές.
Αλλά και αυτοί που δεν λένε επί της αρχής όχι σε όλα, συχνά περιορίζονται σε κοινότυπες γενικόλογες διακηρύξεις και εξαγγελίες επιβλητικών σχεδίων χωρίς συγκεκριμένο δια ταύτα. Όταν όμως πρέπει να περάσουμε από το γενικό στο ειδικό, από το συμπαθητικά αφηρημένο στο απτό και συγκεκριμένο, τότε συχνά χανόμαστε στη μετάφραση κ&alpha ;ι οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες καταλήγουν να είναι ορφανά χωρίς ιδιοκτήτη, με αποτέλεσμα να εκφυλίζονται και να μένουν στη μέση του δρόμου. Γιατί είναι εύκολο να μιλάει κανείς γενικόλογ&alph a; για εξορθολογισμό των δομών της διοίκησης. Αλλά είναι δύσκολο να πρέπει να πάρει κανείς δυσκολίες αποφάσεις για το ποιους φορείς πρέπει να κλείσει και πόσους εργαζόμενους ενδεχομένως να απολύσει.
Από την πρώτη μέρα που ανέλαβα το υπουργείο περιέγραψα το τρίπτυχο των κεντρικών προτεραιοτήτων πάνω στις οποίες θα οικοδομήσουμε μι& alpha; στρατηγική πραγματικής διοικητικής μεταρρύθμισης. Θέλουμε ένα δημόσιο με λιτές δομές που θα εξυπηρετεί τον πολίτη με ποιοτικές υπηρεσίες και θα αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει.
Το νομοσχέδιο που συζητάμε υπηρετεί στο ακέραιο και τις τρεις αυτές κεντρικές προτεραιότητες: Δομές χωρίς αντικείμενο ή που επικαλύπτονται από άλλους δημόσιους φορείς καταργούνται ή συγχωνεύονται, γιατί σεβόμαστε τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου. Γραφειοκρατικές διαδικασίες που ταλαιπωρούν πολίτε&sig maf; και επιχειρήσεις καταργούνται, γιατί σεβόμαστε το χρόνο του Έλληνα πολίτη. Ο τρόπος αξιολόγησης και βαθμολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων αλλάζει, γιατί σεβόμαστε και αναγνωρίζουμε τον κόπο του εργατικού υπαλλήλου που δεν θέλει πλέον να βαθμολογείται το ίδιο με όσους συστηματικά «βγάζουν την ουρά τους απ’ έξω» και περιμένουν από τους άλλους να βγάλουν την δουλειά. pan>
Οι μετατροπές συμβάσεων ορισμένου χρόνου ή έργου, κάποιες από τις οποίες βασίστηκαν σε αναληθή στοιχεία θα επανελεγχθούν. Επιβεβαιώνουμε στην πράξη ότι η ασυδοσία και η ατιμωρησία ανήκει οριστικά στο παρελθόν.
Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει θιασώτης ενός μεγάλου κράτους εργοδότη, που στραγγαλίζει τον ιδιωτικό τομέα και θα είναι ο εργοδότης της τελευταίας ευκαιρίας. Φοβάμαι ότι στην περίπτωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης ισχύει αυτό που έγραψε ο Τολστόι: «Όλοι σκέφτονται να αλλάξουν τον κόσμο αλλά κανείς να αλλάξει τον εαυτό του».
Για την απλούστευση των διαδικασιών δεν είναι απαραίτητο να περιμένουμε να νομοθετήσουμε για να κάνουμε κάτι. Πριν λίγες ημέρες ενεργοποιήθηκε στα ΚΕΠ η δυνατότητα για τους πολίτες να παίρνουν γρήγορα και απλά με μία αίτησή τους φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, βεβαίωση οικογενειακής κατάστασης και βεβαίωση γέννησης καθώς και βεβαίωση αποδοχών ΝΑΤ. Για να πετύχουμε αυτή τη διαλειτουργικότητα υπηρεσιών του ελληνικού Δημοσίου, χρειάστηκε πολύ περισσότερη δουλειά και συντονισμός υπηρεσιών προκειμένου να γίνει πράξη – είναι πολύ πιο δύσκολη δουλειά από απλή νομοθέτηση διατάξεων. Το καταφέραμε.
Ήδη τις πρώτες μέρες λειτουργίας των νέων υπηρεσιών (από 28/2) δόθηκαν από τα ΚΕΠ 25.000 πιστοποιητικά οικογενειακής κατάστασης και 8.000 πιστοποιητικά γέννησης, αποδεικνύοντας ότι αυτές οι υπηρεσίες υψηλής προστιθέμενης αξίας όταν αντιμετωπίζονται με έξυπνο και ορθολογικό τρόπο μπορούν να κάνουν τη ζωή των πολιτών απλούστερη.
Είναι παλιά η ιστορία των συγχωνεύσεων – καταργήσεων φορέων του Δημοσίου. Σήμερα έχουμε μεγάλους φορείς του Δημοσίου που έχουν προκύψει από συγχώνευση που έχουν δύο λογιστήρια, δύο υπηρεσίες διοικητικού, κ.λπ., επειδή ξεκινήσαμε από το θέσφατο ότι δεν μπορούμε να απομακρύνουμε προσωπικό. Για πρώτη φορά στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο περιλαμβάνονται φορείς με δραστηριότητα, υψηλές λειτουργικές δαπάνες και σημαντικό αριθμό προσωπικού, που δεν μεταφέρεται άκριτα το σύνολο του προσωπικού στους διαδόχους φορείς ανάληψης του αντικειμένου.
Γιατί κάνουμε επανέλεγχο των μετατροπών συμβάσεων; Γιατί διαθέτουμε πλέον όχι ενδείξεις, αλλά τις πρώτες αποδείξεις ότι σε ορισμένε& sigmaf; περιπτώσεις δεν τηρήθηκε ούτε το γράμμα, αλλά ούτε και το πνεύμα του Διατάγματος. Μια απλή ανάγνωση των ήδη συνταχθέντων πορισμάτων του ΣΕΕΔΔ, αρκεί για να αντιληφθεί κανείς τις μεθοδεύσεις που ακολουθήθηκαν. Τι έχετε να μας πείτε σε αυτό; Να δεχθούμε υπαλλήλους που το διάστημα που εμφανίζονταν ως συμβασιούχοι ήταν εγγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ και ελάμβαναν επίδομα ανεργίας; Που εργάζονταν αποδεδειγμένα και με ασφάλιση σε ιδιώτες και εν συνεχεία βρέθηκαν με μια σύμβαση αορίστου χρόνου στο δημόσιο; Που χρησιμοποιούσαν βεβαιώσεις προϋπηρεσίας που τους χορηγούσε η ομοσπονδία εργαζομένων του Υπουργείου και όχι η αρμόδια διοίκηση για να αποδείξουν ότι πληρούσαν τις χρονικές προϋποθέσεις που όριζε το διάταγμα; Που χρησιμοποίησαν πλαστές βεβαιώσεις ή συμβάσεις εξαπατώντας ακόμη και τα υπηρεσιακά τους συμβούλια;
Άκουσα όμως με έκπληξη κι άλλο ένα επιχείρημα από εκπρόσωπο της ΑΔΕΔΥ. Τι θέλουμε και βγάζουμε τους σκελετούς από την ντουλάπα τώρα μετά από τόσα χρόνια…; Να σηκώσουμε δηλαδή το χαλί και να βάλουμε τα πορίσματα που διέταξε ο εισαγγελέας και που εξέδωσε το ΣΕΕΔΔ από κάτω. Έχω πει πολλές φορές ότι η ασυδοσία και η ατιμωρησία στο Δημόσιο παίρνει τέλος. Είναι βασικός πυλώνας της πολιτικής μας και δεν κάνουμε πίσω. Και τους σκελετούς από τις ντουλάπες θα βγάλουμε και σπίτι τους θα στείλουμε όσους αποδεδειγμένα έχουν εμπλακεί σε παράνομες πράξεις αλλά κι αυτούς που τους σιγόνταραν στην παρανομία. Κι αυτό δεν έχει να κάνει με καμία δήθεν επιταγή της Τρόικας, μόνοι μας πρέπει να συμφωνήσουμε ότι δεν υπάρχει πλέον ανοχή σε αυτά τα φαινόμενα. Το οφείλουμε στην κοινωνία, στους τίμιους κι ευσυνείδητους δημοσίους υπαλλήλους αλλά και στους εαυτούς μας βουλευτές και Υπουργούς που έχουμε ορκιστεί πίστη στο Σύνταγμα και στην Πατρίδα.
Στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε την δουλειά μας για ένα αποτελεσματικότερο και πιο λειτουργικό δημόσιο τομέα, κόντρα στις αντιστάσεις, με σταθερά βήματα. Το οφείλουμε στην σιωπηλή πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτικών που δεν ανέχονται άλλο την αδράνεια και την επίκληση του πολιτικού κόστους.
