Δεν προκαλεί έκπληξη η δήλωση του Εμίρ Κουστουρίτσα: «Η Δημοκρατία είναι καλή για τους πλούσιους …». Άριστο των πολιτευμάτων η δημοκρατία , διότι δεν έχει βρεθεί καλύτερο να την αντικαταστήσει , αλλά καλή … «σε έναν μικρό αριθμό εύπορων χωρών. Για τον υπόλοιπο κόσμο, δεν είναι καλή ».
Υψηλός πληθωρισμός , αστάθεια, ανεργία, μεγάλες κοινωνικές ανισότητες , είναι αυτά που γέννησαν στον μεσοπόλεμο τα φασιστικά καθεστώτα Γερμανίας και Ιταλίας. Παιχνίδια γεωστρατηγικής ,γεωπολιτικής και γεωοικονομίας σήμερα κινούν τα νήματα πληρωμένων κινημάτων, για ανατροπή καθεστώτων σε Ιράκ, Ιράν, Λιβύη, Συρία… Στόχος ο φυσικός πλούτος των χωρών και επιθετικός μοχλός …το όνειρο για δημοκρατία !
Η δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας δεν μπορεί να αποτελέσει πρότυπο προς μίμηση και πιστή αντιγραφή, διότι άλλα «τα σημεία εκείνων των καιρών !» Μπορούμε όμως να «δανειστούμε» στοιχεία, πάντα επίκαιρα και τα οποία είναι πηγή ιδεών !
Μπορούμε ακόμα να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη των κοινωνιών , όταν οι δουλοπάροικοι αποδίδαν το σύνολο σχεδόν της γεωργικής εργασίας τους στην αστική τάξη. Οι συνθήκες άλλαξαν όμως, λόγω της βιομηχανικής (νέας) εποχής. Τα εργατικά χέρια «ελευθερώθηκαν» από την καλλιέργεια της γής, για να «δεθούν» στα εργοστάσια. Οι κυρίαρχες τάξεις επιλέξαν νέο τρόπο εκμετάλλευσης, με τα εργατικά χέρια τώρα στην υπηρεσία του εργοστασιακού μονόδρομου !
Άρα, η δουλοπαροικία δεν καταργήθηκε επειδή αντιστάθηκαν οι δουλοπάροικοι, αλλά επειδή τα εργατικά χέρια με αυτό τον τρόπο, θα αποδίδαν περισσότερα κέρδη στο κεφάλαιο !
Η βιομηχανική επανάσταση διαμορφώνει και έναν διαφορετικό, συλλογικό τρόπο αντίστασης και πάλης, με την συμμετοχή των εργατών. Δημιουργούνται τα πρώτα συνδικάτα , τα οποία καθιερώνουν θεσμούς κοινωνικού προσανατολισμού, για μια δημοκρατική και φιλελεύθερη κοινωνία! Τα αγγλικά συνδικάτα εφαρμόζουν την άμεση δημοκρατία στα πρώτα 50-60 χρόνια λειτουργίας τους. Δεν υπάρχουν μόνιμοι αρχηγοί και τις θέσεις διοίκησης κατέχουν εκ περιτροπής όλα τα μέλη του συνδικάτου.
Δεν υπήρχαν εκλεγμένοι και αποβάλαν τους φαύλους με συνοπτικές διαδικασίες. Ήταν η κατά Λένιν πρωτόγονη δημοκρατία, την οποία και επαινεί. Το αντίθετο όμως πράττει ο ίδιος , μετά την δική του Οκτωβριανή επανάσταση !
Θα λέγαμε πως όλα αυτά , έχουν σχέση με την «άμεση» δημοκρατία της Αθήνας. Εκεί ο ΠΟΛΙΤΗΣ αποφάσιζε με άμεσο τρόπο, οι άρχοντες αναδεικνύονταν με κλήρο και υπήρχε έλεγχος σε όλα για όλους. Αρχές της άμεσης δημοκρατίας εφάρμοσε η αμερικανική επανάσταση του 1776, λειτουργώντας μέσα από συνελεύσεις των πολιτών για την κήρυξη του πολέμου κατά των Άγγλων, για το Σύνταγμα της Ομοσπονδίας, για τους φόρους κ.λ.π.
Ο θεσμός της ανακλητότητας στα χρόνια του Περικλή, όπου κάθε «υπεύθυνος» μπορούσε να ανακληθεί από τους εκλογείς, υιοθετήθηκε από τα συνδικάτα στα πρώτα βιομηχανικά χρόνια. Την άμεση δημοκρατία συναντάμε στην κομμούνα του Παρισιού, στα πρώτα αληθινά Σιοβέτ πριν το κόμμα γίνει κυρίαρχος θεσμός, στα εργατικά συμβούλια Ιταλίας και Γερμανίας (1920-22) και στην επαναστατημένη Ουγγαρία του 1956.
Στην « σύγχρονη δημοκρατία » όλα έχουν αλλάξει. Ο πολίτης έχει μεταλλαχθεί σε ψηφοφόρο υπηρέτη του «συστήματος»και οι κομματικοί μηχανισμοί με μόνιμα κομματικά στελέχη , δημιούργησαν την «σέχτα » που άλωσε τους δημοκρατικούς θεσμούς και μετάλλαξε την δημοκρατία σε «φιλελεύθερη ολιγαρχία». (Κατά Κορνηλίου Καστοριάδη).
Μια κομματική γραφειοκρατία με νέα ταξική διάρθρωση και στο «δημοκρατικό» περιτύλιγμα,όλοι όσοι «μαζί τα φάγανε!».Πληθώρα κομματικών στελεχών εναλλασσόμενα σε θέσεις εξουσίας , ανεπάγγελτοι οι περισσότεροι και με ιμιτασιόν πτυχία, δημιουργοί της μοναδικής τάξης των επαγγελματιών της πολιτικής! Είναι αυτοί που με τον τίτλο του «υποψηφίου πολιτευτή » και τα γιαλαντζή «προσόντα», επαιτούν έμμισθη θέση σε δημόσιο οργανισμό!!!
Σήμερα η παγκοσμιοποίηση ανέτρεψε και τις λίγες αξίες που είχαν απομείνει ζωντανές , με την μετατροπή των πολιτικών σε υπηρέτες, που απλά εκτελούν εντολές των εξουσιαστών !
Η καθολική ψηφοφορία είναι ένα ψέμα, με τα ΜΜΕ να διαμορφώνουν την πολιτική κατάσταση όπως θα διαφήμιζαν το καλύτερο σαμπουάν για την πιτυρίδα. Η πολιτική τρομοκρατία που περνάνε τα ΜΜΕ, κάνει τον ψηφοφόρο να ΤΡΕΜει και να υπακούει !
«Πιεζόμαστε από τις μεγάλες απρόσωπες δυνάμεις που κυβερνούν την καθημερινή ζωή μας , κάνοντάς μας σκλάβους των περιστάσεων, έστω και αν δεν είμαστε πλέον σκλάβοι σύμφωνα με το νόμο» (Μ.Ράσσελ).
Η «δημοκρατία μας» δεν συμπαθεί τον σκεπτόμενο – ενεργό πολίτη, δημιουργεί τον οπαδό – ψηφοφόρο – χειροκροτητή του αρχηγού και της τυφλής κομματικής πειθαρχίας. Τα κομματικά στελέχη αμείβονται για την κοπιώδη εργασία στο κόμμα, λαμβάνοντας ενίοτε το χρίσμα στα «αυτοδιοικητικά» ή του υποψηφίου βουλευτή και όταν αποτύχουν σε αυτά, η θέση σε δημόσιο οργανισμό τους περιμένει. Στα υψηλότερα κλιμάκια, η φαύλη διαχείριση έχει άγιο προστάτη τον …. «νόμο περί ευθύνης υπουργών ».
Να όμως τρείς ουσιαστικές διαφορές της «φιλελεύθερης ολιγαρχίας μας», με την δημοκρατία του Περικλή:
– Τότε, όποιος δεν μπορούσε να αποδείξει την πηγή απόκτησης κάθε εισοδήματος με έντιμους τρόπους, καταδικαζόταν με θάνατο (νόμος της Οκνηρίας).
– Οι κυβερνώντες διαχειριστές δημοσίου χρήματος ελέγχονταν γι΄αυτό και υπήρχε για τους παραβάτες το αδίκημα της «ατιμίας», με στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων.
– Όποιος δημαγωγούσε εξαπατώντας τον λαό με ψεύτικες υποσχέσεις καταδικαζόταν σε θάνατο, με τον νόμο «αδίκημα εξαπάτησης του λαού».
Υπάρχουν πολιτικοί σήμερα που αντέχουν σ’αυτούς τους όρους; Πόσο συνειδητοποιημένος όμως είναι και ο πολίτης, τα ΜΜΕ και κάθε εμπλεκόμενος στο «παιχνίδι της δημοκρατίας ; ».
Εάν, κατά τον Πλάτωνα, τα πολιτεύματα γίνονται «από τα ήθη και μόνον» την αυλαία ας κλείσει ο Πολίτης Π.Παπαγαρυφάλλου: «Οι κυβερνώντες όλων των επιπέδων είναι σάρκα από την σάρκα του γένους των ψηφοφόρων, οι οποίοι έτσι τους θέλουν. Σάπιους και φαύλους».
Διαμαντής Θ.Βαχτσιαβάνος
