Οι κατακτήσεις του ανθρώπου δημιουργούν τώρα μεγάλο κόστος με τίμημα αυτή την ίδια την ζωή του.
Η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας επέβαλε την υπερβολική κατανάλωση της ηλεκτρικής ενέργειας..
Ενώ όμως ο ηλεκτρισμός είναι αγαθό, η παραγωγή του εξελίχθηκε σε απειλή για ολόκληρο τον πλανήτη. Τα φυσικά στερεά και υγρά ορυκτά καύσιμα που είναι ο λιγνίτης και το πετρέλαιο αποτελούν τη βάση για την παραγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας. Η καύση αυτών εκλύει διοξείδιο του άνθρακα με συνέπεια την ατμοσφαιρική ρύπανση και την δημιουργία, με την παραμονή του στο ατμοσφαιρικό περίβλημα της γης, του φαινόμενου του θερμοκηπίου. Αυτό με τη σειρά του είναι υπεύθυνο για τις κλιματικές αλλαγές και τις περιβαλλοντικές καταστροφές που απειλούν τα τελευταία σαράντα χρόνια όλη την ισορροπία της γης. Η χρονική περίοδος των μερικών δεκαετιών που οξύνθηκε το πρόβλημα των περιβαλλοντικών επιπτώσεων συγκρινόμενη με την περίοδο των εκατοντάδων χιλιετηρίδων που παρέμεινε η γη σε μια σταθερή μορφή και ισορροπία είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Οι οικολογικές καταστροφές στην αλυσίδα του φυτικού και ζωικού βασιλείου είναι υπερβολικά μεγάλες. Οι επιπτώσεις μετρούνται με εξαφανίσεις πολλών ειδών, που επέζησαν για εκατομμύρια χρόνια στην μορφή που τα βλέπουμε σήμερα, ενώ απειλείται πλέον αυτή η ίδια η ζωή και η ύπαρξη του ανθρώπου.
Η έκρυθμη αυτή κατάσταση οδήγησε τα πιο προηγμένα τεχνολογικά και οικονομικά κράτη, υπό την απειλή των εξελίξεων που συντελούνται σε ραγδαίους ρυθμούς, σε κοινές συσκέψεις για να λάβουν μέτρα για την σταδιακή μείωση των ατμοσφαιρικών ρύπων. Είναι προφανές ότι η λύση δεν κρύβεται στο να εξαφανίσουμε την χρήση της ηλεκτρικής ενέργειας, διότι αυτή αποτελεί κατά μία έννοια την στήριξη όλης της ανθρώπινης στροφής στην τεχνολογία και δεν μπορεί πλέον να διαχωριστεί από αυτήν. Επομένως η μόνη σκέψη είναι η παραγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας να επιτευχθεί με άλλους τρόπους που να μην δημιουργούν το ρυπογόνο σύνδρομο του θερμοκηπίου. Η ίδια η πρόοδος της τεχνολογίας μας επέτρεψε να καθοριστεί ως κυρίαρχη λύση η χρήση της ενέργειας που κρύβεται στην φύση, με απορρόφησή της από τεχνικές κατασκευές που να την αιχμαλωτίζουν και την μετατρέπουν σε ηλεκτρική ενέργεια. Κατ’ αυτό τον τρόπο με ένταση στην έρευνα και την εμπορική αξιοποίηση δημιουργήθηκαν τεχνολογίες για χρήση της αιολικής ενέργειας, της ηλιακής ενέργειας της γεωθερμικής ενέργειας, της κυματικής ενέργειας και άλλων μορφών, οι οποίες δεν εκλύουν ατμοσφαιρικούς ρύπους, είναι αστείρευτες και μπορούν να υποκαταστήσουν τα ορυκτά καύσιμα. Αυτές οι πηγές ενέργειας ονομάζονται Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ). Παγκοσμίως έχει γίνει τεράστια εκπαιδευτική προσπάθεια ώστε να γαλουχηθούν οι νέοι με την έννοια της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, ώστε να προστατεύσουν αργότερα και αυτή την ίδια τη ζωή και ευημερία σε αυτό τον πλανήτη.
Ο στόχος που τέθηκε κατά την συνάντηση των επτά ηγετών της παγκόσμιας οικονομίας και τεχνολογικής ανάπτυξης, το έτος 1997 στο ΚΙΟΤΟ, είναι να υποκατασταθεί ή παραγωγή του 20% της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται στον πλανήτη με ορυκτά καύσιμα, με την παραγωγή από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας έως το έτος 2020.
Για να τηρηθεί η συνθήκη του ΚΙΟΤΟ επιβάλλονται μέτρα αυστηρά με βαριές οικονομικές ποινές στις χώρες, ανάλογες με την ποσότητα του εκλυόμενου διοξειδίου του άνθρακα, ενώ παρακολουθείται στενά ο ρυθμός ανάπτυξης της παραγωγής από τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειες. Η εντατικοποίηση της εφαρμογής των μέτρων της προστασίας της φύσης από την έκλυση αερίων, έγινε από το έτος 2005.
Ελλάδα και Ανανεώσιμες
Πηγές Ενέργειας
Η Ελλάδα είναι μία χώρα που ευνοείται ιδιαίτερα λόγω κυρίως της άπλετης ηλιοφάνειας. Είναι φυσικό ως εκ τούτου να στρέφεται και να καλλιεργεί τις συνθήκες εγκατάστασης συστημάτων που να εκμεταλλεύονται την ηλιακή ενέργεια. Τέτοια συστήματα είναι κατ’ εξοχήν τα φωτοβολταϊκά στοιχεία. Η εγκατάσταση των φωβολταϊκών, για παραγωγή ρεύματος σε μεγάλη κλίμακα, είναι υπόθεση των τελευταίων τεσσάρων ετών. Οι κανόνες για την χωροθέτηση τους, για τις άδειες εγκατάστασης και για τις συμβάσεις που διέπουν τους παραγωγούς ηλεκτρικού ρεύματος και του Κράτους, έχουν κατά μεγάλο ποσοστό οριοθετηθεί.
Ελλάδα και
πραγματικότητα
Τι εφαρμόστηκε στην Ελλάδα είναι ένα κεφάλαιο που χρειάζεται εκτενή ανάλυση. Η πρόθεση των Ελληνικών κυβερνήσεων ήταν σαφής ως προς την εναρμόνιση των οδηγιών που δόθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πλην όμως, εμφανίστηκαν και σε αυτό το σημείο οι αγκυλώσεις του γραφειοκρατικού Ελληνικού δημοσίου και οι συντεχνιακές απόψεις των διαφόρων φορέων που πραρεισφύουν στην αδειοδοτική διαδικασία της εγκατάστασης φωτοβολταϊκών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος.
Η αδειοδοτική διαδικασία καθορίστηκε αναλυτικά με τον νόμο 3468/2006. Κατ’ αυτόν πρέπει να ξεκινάει η άδεια παραγωγής, πλην των πολύ μικρών μονάδων που έχουν ισχύ μέχρι 20 KW, από την έγκριση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας. Αυτή αποτελεί ανεξάρτητη αρχή εποπτευόμενη από το Υπουργείο Ανάπτυξης. Κατόπιν πρέπει να εκδοθούν οι περιβαλλοντικοί όροι για τους οποίους υπεύθυνες είναι οι διευθύνσεις περιβάλλοντος και χωροταξίας των Περιφερειών και των Νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων. Κατά την έκδοση των περιβαλλοντικών όρων ερωτώνται για γνωμάτευση οι διευθύνσεις ανάπτυξης των αρμόδιων Νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων, οι διευθύνσεις Δασών και τα αρμόδια δασαρχεία, η Εφορεία Μνημείων Νεοτέρων χρόνων, ο ΟΤΕ, το ΓΕΕΘΑ, ο ΕΟΤ, η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και η Εφορεία Προϊστορικών και κλασικών αρχαιοτήτων. Μετά την έκδοση των περιβαλλοντικών όρων ζητείται να εκδοθούν οι όροι σύνδεσης με την ΔΕΗ και η έγκριση εργασιών από την Πολεοδομία. Για να εκδοθεί η έγκριση εργασιών από την Πολεοδομία απαιτείται ενίοτε να προσκομιστούν όλες οι πιο πάνω εγκρίσεις και να εξεταστούν και να γνωμοδοτήσουν ειδικές υπηρεσίες όπως ΕΠΑΕ και υπηρεσίες που ελέγχουν τις χρήσεις γης όπως οι Οργανισμοί ρυθμιστικού σχεδιασμού Αθηνών και Θεσσαλονίκης κλπ. Με την άδεια της Πολεοδομίας ο επενδυτής έχει το δικαίωμα να πληρώσει την ΔΕΗ σύμφωνα με τους όρους σύνδεσης και να συνάψει 20ετη σύμβαση πώλησης της ενέργειας με τον Αρμόδιο φορέα. Ο αρμόδιος φορέας για την Ηπειρωτική Ελλάδα είναι ο ΔΕΣΜΗΕ και για τα μη διασυνδεδεμένα νησιά είναι ή ΔΕΗ.
Η γνωμοδότηση από όλους αυτούς τους φορείς χωρίς ένα συγκεκριμένο οδηγό, που να καθορίζει το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να σκέφτονται και να γνωμοδοτούν, δημιούργησε ένα χάος με αποτέλεσμα να τελματώσει απολύτως η όλη κατάσταση και να μην επιτυγχάνονται οι στόχοι που υποχρεώθηκε η Ελλάδα να πετύχει όσον αφορά την παραγωγή ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές.
Η λύση σε αυτό το πρόβλημα ήταν να δημιουργηθεί ένα Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας το οποίο να καθορίζει τους κανόνες χωροθέτησης. Αυτό πραγματοποιήθηκε και μάλιστα με ενεργή συμμετοχή όλων των Δημόσιων φορέων, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργείου Πολιτισμού και των τοπικών φορέων αυτοδιοίκησης, κατά το στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης για την κατάρτισή του.
Οι αποφάσεις που λήφθηκαν, επικυρώθηκαν στο ΦΕΚ αρ. 2462/2008 και ενημερώθηκαν αρμοδίως από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ όλα τα Υπουργεία, ώστε να αποφεύγονται πλέον οι αυθαίρετες ερμηνείες που ταλαιπωρούσαν τόσο σοβαρά όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς.
Πλην όμως και πάλι (!) στην Ελλάδα βρίσκονται φορείς οι οποίοι ανερμάτιστα εμποδίζουν την ανάπτυξη των έργων μη λαμβάνοντας υπ’ όψη τις διατάξεις του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου και προσπαθώντας να εξηγούν όλα μέσα από προγενέστερες νομοθεσίες και εξουσίες που τους δόθηκαν μέσα από αυτές.
Αυτοί οι φορείς αντιστρατεύονται την ανάγκη για άμεση εφαρμογή των ΑΠΕ δημιουργώντας οξύ πρόβλημα στην Ελλάδα, στους Έλληνες και γενικότερα στο περιβάλλον.
Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και ευημερία τοπικής κοινωνίας νομού Κοζάνης
Η Ελλάδα, σύμφωνα με την δυνατότητα εγκατάστασης έργων για παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ αλλά και σύμφωνα με τις περιβαλλοντικές ιδιαιτερότητες, χωρίστηκε σε ζώνες με καθορισμό της μέγιστης συνολικά επιτρεπόμενης ισχύος εγκατάστασης. Λήφθηκε αυτή η μέριμνα ιδίως για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών μονάδων σε όλη την Ελληνική επικράτεια.
Η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, όπως ήταν λογικό, αποτέλεσε στόχο εγκατάστασης τέτοιων μονάδων καθότι υπάρχει η υποδομή της ΔΕΗ, αλλά και διότι μαστίζεται από την επιβαρυμένη ατμοσφαιρική ρύπανση, από την καύση του λιγνίτη, αλλά και από την απομένουσα τέφρα. Τα θέματα όμως που αφορούν τη περιβαλλοντική ρύπανση στην εν λόγω Περιφέρεια είναι εξαντλημένα, γνωστά σε όλους τους κατοίκους της τοπικής κοινωνίας, οι οποίοι μάλιστα βιώνουν καθημερινά τα αποτελέσματά της.
Είναι λοιπόν λογικό οποιαδήποτε προβολή εμποδίου σε μια ανάπτυξη που έχει σαν βάση την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών μονάδων στην περιοχή, να σημαίνει εγκληματική πράξη κατά των ίδιων των πολιτών της τοπικής κοινωνίας.
Η κοινή αυτή αντίληψη, κυριαρχεί ως απλή λογική, φαίνεται όμως ότι δεν συνετίζει όλους τους φορείς που γνωμοδοτούν για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών μονάδων, οι οποίες μάλιστα έχουν ήδη τύχει της έγκρισης της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας.
Αναφορά στο πρόβλημα
που δημιουργήθηκε με
την αρχαιολογία
Το πρόβλημα δημιουργείται από την Λ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Η συγκεκριμένη υπηρεσία έχει σαν προϊσταμένη την έγκριτο αρχαιολόγο κ. Γεωργία Καραμήτρου-Μεντεσίδη και έδρα της το Μουσείο της Αιανής.
Αυτή η υπηρεσία γνωμοδότησε αρνητικά για μια πλειάδα έργων, σταματώντας την αδειοδότηση τους, θίγοντας σοβαρά πέραν του δικαιώματος της τοπικής κοινωνίας για μείωση της ρύπανσης, που αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο, και την οικονομία της περιοχής. Αυτό μεταφράζεται στο ότι με το γνωστό πρόβλημα της οικονομικής δυστοκίας από τις καλλιέργειες, ενώ βρήκαν διέξοδο οι αγρότες της περιοχής στο οικονομικό τους πρόβλημα, νοικιάζοντας για την επόμενη εικοσαετία τη γη σε συμφέρουσα για αυτούς τιμή, να χάνουν ανεπιστρεπτί το πλεονέκτημα. Η στέρηση συνεπώς αυτής τη δυνατότητας αποτελεί κτύπημα στην καρδιά της τοπικής οικονομίας.
Κύρια ερωτήματα προς
την αρχαιολογία
Στο ερώτημα μήπως η αρχαιολογία απορρίπτει δικαιολογημένα την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών μονάδων στην περιοχή, η απάντηση δίνεται ξάστερα από τα πραγματικά γεγονότα.
Η έγγραφη άρνηση της Αρχαιολογικής υπηρεσίας, η οποία φέρει την υπογραφή της Αρχαιολόγου ΠΕ κ. Γεωργίας Καραμήτρου-Μεντεσίδη, είχε σαν μοναδικό επιχείρημα ότι τα αγροτεμάχια εγκατάστασης βρίσκονται εντός αρχαιολογικών χώρων, παρότι τα έργα είναι διεσπαρμένα σε εκατοντάδες στρεμμάτων γης.
Το επιχείρημα ακούγεται ισχυρό, μπορεί να έχει χρησιμοποιηθεί για οποιαδήποτε άλλη περίπτωση και να έπεισε ή να είναι επαρκές, πλην όμως κατόπιν προσεκτικής εξέτασης πάσχει αοριστίας και δεν μπορεί να αποτελέσει σε καμιά περίπτωση αναχαιτιστικό επιχείρημα σε σχέση με την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών μονάδων. Κινδυνεύει μάλιστα να θεωρηθεί αυτό ως αυθαίρετο και προερχόμενο από μία κακώς νοούμενη εξουσία που κινείται στα όρια της κατάχρησης. Τούτο διότι μια τέτοια δικαιολογία για απόρριψη δεν λαμβάνει υπ’ όψη τους όρους του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ. Πολλώ δε μάλλον διότι κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος δεν υπάρχει στην περιοχή ώστε βάση των διατάξεων του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου, να μην επιτρέπεται η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών μονάδων.
Σε μία ενδοσκόπηση περαιτέρω του όλου θέματος αντιλαμβανόμαστε ότι ίσως η εύρεση ορισμένων αρχαιολογικών ευρημάτων, να οδηγούν σε σκέψεις δημιουργίας κάποιου αρχαιολογικού πάρκου. Εάν αυτό ισχύει η Υπηρεσία της Αρχαιολογίας θα έπρεπε να λάβει υπ’ όψη το γνωστό σε αυτήν μακρύ χρονικό διάστημα, δεκάδων ετών, που απαιτείται για έρευνα αρχαιολογικού πεδίου, αξιολόγησης ευρημάτων και υλοποίησης αρχαιολογικών ανασκαφών. Για την αλήθεια των λεγομένων αναφέρουμε ότι τα τελευταία είκοσι τρία χρόνια η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως ένα και μοναδικό μνημείο, τον «Μακεδονικό τάφο», σε ολόκληρη την περιοχή, για τον οποίο έγινε αξιόλογη εργασία για την προστασία του με την κατασκευή ειδικού στεγάστρου και με εργασίες συντήρησης και ανάδειξης του μνημείου.
Διερωτώμεθα λοιπόν εάν χρειάστηκαν είκοσι τρία χρόνια για εργασίες ανάδειξης ενός μνημείου που γίνονται σε έκταση τριών στρεμμάτων, πόσο χρονικό διάστημα εκτιμά η αρχαιολογική Υπηρεσία ότι απαιτείται για την ανασκαφική έρευνα στα εκατοντάδες στρεμμάτων για τα οποία γνωματεύει αρνητικά. Έχει υπολογίσει άραγε το κόστος ζωής των κατοίκων όσο και το απαιτούμενο κόστος για μια τέτοια ανασκαφική εργασία.
Ίσως η Υπηρεσία της αρχαιολογίας έπρεπε να σταθμίσει καλύτερα το δεδομένο της δυστοκίας διάθεσης εκ μέρους της πολιτείας ικανών κονδυλίων για έρευνες, ακόμη και μικρού βεληνεκούς, σε καιρούς μάλιστα οικονομικά χαλεπούς.
Στην περίπτωση όμως των φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων η αρχαιολογική Υπηρεσία έπρεπε να είναι ενήμερη ότι οι εγκαταστάσεις των φωτοβολταϊκών διαρκούν μια εικοσαετία. Είναι συνεπώς περιορισμένη σε μικρό χρονικό διάστημα και δεν θα έπρεπε να αρνηθεί εξ αρχής την εγκατάστασή τους, εμποδίζοντας μάλιστα την τοπική κοινωνία από το να συμμετέχει στην υλοποίηση της πράσινης ανάπτυξης, την οποία έχει τόσο ανάγκη. Μια θετική στάση της αρχαιολογικής Υπηρεσίας θα έδειχνε βεβαίως ότι υπάρχει από πλευράς της σωφροσύνη και μέριμνα για την ανάδειξη των αρχαιολογικών ευρημάτων σε αρμονική συνύπαρξη με όσα επιβάλει κοινωνικά και οικονομικά η αειφόρος ανάπτυξη της περιοχής και το συμφέρον της τοπικής κοινωνίας.
Η αρνητική γνωμοδότηση της Αρχαιολογικής υπηρεσίας επέφερε καταιγίδα ενστάσεων και εξωδίκων διαμαρτυριών των φορέων υλοποίησης, που κοινοποιήθηκαν μάλιστα σε όλους τους αρμόδιους εκφραστές της διοίκησης, Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας, Νομάρχη Κοζάνης, τοπικούς Δημάρχους και ΤΕΔΚ, η οποία ανάγκασε την Αρχαιολογική Υπηρεσία να παραπέμψει το θέμα όλων των αρνητικών γνωμοδοτήσεων, που αριθμούν άνω των τριάντα πέντε, στο Τοπικό Συμβούλιο Μνημείων Δυτικής Μακεδονίας.
Κατά τη διάρκεια του συμβουλίου, που έλαβε χώρα την Τρίτη 16 Μαρτίου 2010 βιώσαμε την εξής απαράδεκτη κατάσταση. Εισαχθήκαν προς συζήτηση οι υποθέσεις χωρίς πρότερη γνωστοποίηση της εισήγησης που έγινε από την αρχαιολογική υπηρεσία προς το Συμβούλιο. Παραβιάστηκαν έτσι τα Συνταγματικά μας δικαιώματα για πλήρη ενημέρωση επί της εισήγησης προ της ακροάσεώς μας και φυσικά μας δημιουργήθηκε και η εντύπωση ότι ίσως η εισήγηση να μην ήταν αρκούντος εμπεριστατωμένη.
Κατά την διεξαγωγή του Συμβουλίου αναπτύχθηκαν θέματα σημαντικά, όπως ο τρόπος εγκατάστασης των φωτοβολταϊκών μονάδων. Όλοι οι θιγόμενοι φορείς εξήγησαν λεπτομερώς ότι οι εγκαταστάσεις των φωτοβολταϊκών είναι επιφανειακές και φτάνουν σε πολύ μικρό βάθος, συγκρίσιμο με το βάθος του οργώματος. Η εγκατάστασή τους όσο και η απεγκατάστασή τους διαρκεί μερικές ημέρες και αφήνει το αγροτεμάχιο στην προτέρα του κατάσταση. Κατ’ αυτό τον τρόπο έγινε φανερό στα μέλη του Συμβουλίου ότι τέτοιες εγκαταστάσεις δεν μπορεί να πειράξουν οποιοδήποτε αρχαιολογικό εύρημα που τυχόν υπάρχει στο υπέδαφος η να εμποδίσουν οποιεσδήποτε εργασίες ήθελε να πράξει στο μέλλον η αρχαιολογική Υπηρεσία για την ανάδειξη της Πολιτιστικής κληρονομιάς.
Ένα σημαντικό ερώτημα που τέθηκε στο Συμβούλιο, είναι το πώς η αρχαιολογική υπηρεσία, αφού εκτιμά η ίδια ότι υπάρχει σημαντικός αρχαιολογικός χώρος, δεν σταματά την καλλιέργεια της γης για να κάνει ανασκαφικές εργασίες.
Τέθηκε τέλος από τους ενδιαφερομένους φορείς το δίκαιο αίτημα να δοθούν θετικές εγκρίσεις υπό τον όρο να παραστεί η αρχαιολογική υπηρεσία κατά την διάρκεια των εργασιών εγκατάστασης, εποπτεύουσα κατ’ αυτό τον τρόπο την τυχόν αποκάλυψη αρχαιολογικού ευρήματος, ώστε αφού εκτιμηθεί αυτό να συνεχιστεί ή όχι ή εγκατάσταση του έργου.
Τέτοιες εγκρίσεις έχει δώσει στο παρελθόν η αρχαιολογική Υπηρεσία στην ίδια περιοχή και ίσως κληθεί στο μέλλον να απολογηθεί για την επιλεκτική συμπεριφορά της.
Τελικώς υπό το βάρος των σοβαρών και νομικά βάσιμων επιχειρημάτων η επιτροπή ανέβαλε την απόφασή της και επιφυλάχτηκε για την έκδοση της γνωμοδότησης για όλα συνολικά τα έργα για την Τρίτη, 23 Μαρτίου 2010.
Το Συμβούλιο πρέπει πλέον να λάβει σοβαρά υπ’ όψη ότι οποιαδήποτε νέα προσθήκη στην εισήγηση της Λ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων είναι εκ του νόμου αναγκαίο να διανεμηθεί στους ενδιαφερόμενους προ οποιασδήποτε ακρόασης, μαζί με την αρχική εισήγηση, για λόγους διαφάνειας, χρηστής διοίκησης και δικαίωμα αντιπαραβολής των εισηγήσεων από τους ενδιαφερόμενους φορείς, ώστε να φανεί με ποια τεκμηρίωση εισαχθήκανε οι υποθέσεις στο Τοπικό Συμβούλιο Μνημείων Δυτικής Μακεδονίας και σε αντιδιαστολή τι επιχειρήματα έχει η νέα εισήγηση.
Πρέπει ή όχι να
εγκατασταθούν φωτοβοτλαϊκές μονάδες στον νομό Κοζάνης
Η απολώβιση της δυνατότητας εγκατάστασης φωτοβολταϊκών μονάδων στην περιοχή του νομού Κοζάνης, από την τυχόν αρνητική γνωμοδότηση του Συμβουλίου, την υποβαθμίζει σε σχέση με όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Θα αποτελέσει δε πρωτοτυπία έκφρασης αγώνα κατά των ίδιων των οικολογικών και οικονομικών συμφερόντων της τοπικής κοινωνίας.
Περιμένουμε όλοι με ενδιαφέρον την έκβαση της πάλης του δίκαιου αιτήματος των πολιτών εναντίον της αστήρικτης και άδικης θέσης της Λ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, ελπίζοντας στην ακριβοδίκαιη γνωμοδότηση του Συμβουλίου. Δηλώνουμε δε, ότι σε αυτή την μάχη έχουμε ίδια αισθήματα με όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτου ιδιότητας, για την ανάδειξη της Πολιτιστικής Κληρονομιάς όσο και για την προστασία της. Επειδή όμως είναι αποδεδειγμένο ότι δεν δημιουργείται καμία αρνητική επίπτωση, αλλά μόνο ευεργετικά αποτελέσματα μπορούν να προέλθουν από την λειτουργία φωτοβολταϊκών μονάδων στην περιοχή της Κοζάνης και γενικώς στην Ελλάδα, θα υπερασπιστούμε το αίτημα μας με οποιοδήποτε θεμιτό σύννομο μέσο.
Το άρθρο γράφτηκε από τον φορέα Σ. ΚΑΤΑΚΟΥΖΗΝΟΣ ΚΑΙ ΣΙΑ ΕΕ, που προτίθεται να υλοποιήσει δέκα έργα φωτοβοτλαϊκών μονάδων στην περιοχή του Καρυοχωρίου και της Σπηλιάς, σε συνεννόηση με όλους τους υπόλοιπους θιγόμενους φορείς και αγρότες.
