του παπαδάσκαλου
Κωνσταντίνου Ι. Κώστα
‘’1963-2013: 50χρονα ιερού ναού αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω Βελβεντού’’
Ευχαριστία και παράκληση στο Θεό για την αποτροπή κάθε κακού από τον προσωπικό και συλλογικό βίο των ανθρώπων, χωρίς καμιά πρόθεση για κατηγοριοποιήσεις διπολικών αντιθέσεων (καλοί-κακοί, που θυμίζουν αμερικάνικες ταινίες) με αφορμή τις δυο απανωτές ληστείες στο Βελβεντό και (παράκληση) για την αληθοποίηση του βίου των ανθρώπων, τον αγιασμό και το φωτισμό μας, έγινε (10-2-2013) στον ι. ν. αγίου Διονυσίου.
Που για να επιτευχθεί χρειάζεται παράλληλα, οπωσδήποτε τη συνεργό θέση και διάθεση των ανθρώπινων δυνατοτήτων στη σταδιακή, πάντως κοπιαστική και δραστική, αλλά συνεπή εφαρμογή του θελήματος του Θεού παντού: (και μέσα μας και έξω μας, και στα πρόσωπα και στο σύστημα) σύμφωνα και με το αίτημα της υποδεικνυόμενης από το Χριστό προσευχής: ‘’γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γης’’.
Η προσευχή στο ναό απαλύνει τον πόνο και διώχνει το φόβο από την καρδιά, γλυκαίνει το πρόσωπο του ανθρώπου καθώς κοιτάζει τα γαλήνια πρόσωπα των Αγίων γύρω του και το απόχτημα αυτό το κάνει βίωμα που το μεταδίδει στον άλλον. Και ανακαλύπτει στον εαυτό του τη δυνατότητα κοινωνίας και συνύπαρξης και προσβλέπει με εμπιστοσύνη στα πρόσωπα των άλλων συνανθρώπων μέσα και έξω από το ναό, που δεν είναι εχθροί, που πια γίνονται οικείοι, και συν-κάτοικοι, (κι αυτό είναι μια ‘’τρέλα’’ κατά το λαϊκό άσμα) πραγματοποιώντας μαζί τους και με τους τριγύρω εικονιζόμενους Αγίους την όντως κοινωνία, χωρίς όρια κλειστότητας και χωρίς εισαγωγικά. Γίνεται άφοβος και τη δύναμη την εντοπίζει, όχι στην εγωιστική αξίωση της διακριτότητας, λόγω φυλετικής καθαρότητας, αλλά μέσα στην ανοιχτή και αγία συνυπαρκτικότητα.
Ο Χέντελ Καμάρα, ο λατινοαμερικανός Επίσκοπος, είχε γράψει δεκαετίες πριν, για τον ‘’φαύλο κύκλο της βίας’’ και είναι τόσο επίκαιρος στις μέρες μας. Διέκρινε τη βία σε τρία επίπεδα εκδήλωσής της: τη βία νούμερο 1, που χρησιμοποιούν οι κρατούντες παντού στη γη για να διασφαλίζουν τα συμφέροντα μιας ολιγαρχίας του πλούτου και της εξουσίας. Στη συνέχεια εκδηλώνεται η βία νούμερο 2 από τους καταπιεσμένους λαούς ενάντια στη βία νούμερο 1. Τότε οι κρατούντες ξεδιπλώνουν τη βία νούμερο 3 για να καταστείλουν τη βία νούμερο 2 που την ονομάζουν ‘’τρομοκρατία’’ και την καταστολή της ‘’καταστολή της τρομοκρατίας’’. Στην τριπλή αυτή εκδήλωση της βίας ξεφυτρώνουν πολλά παράρριζα. Ερμηνείες άφθονες.
10 Φεβρουαρίου. Μνήμη του αγίου Χαραλάμπους. Την ευχή του να ‘χουμε.
