Η άκριτη και ισοπεδωτική επιβολή της ισότητας σ’όλα αντί της ελευθερίας με ίσες ευκαιρίες για όλους, σαν κοινωνική επιδίωξη,είναι μία από τις βασικές αιτίες της σημερινής κατάστασης.Ευτυχώς όμως που στο έθνος των Ελλήνων υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πιστεύουν στην δύναμη της ελευθερίας και στον ρυθμιστικό ρόλο του κράτους.
Είναι ιστορική ευκαιρία για την χώρα να αλλάξει πορεία.Η δυνατότητα του καθενός στο επιχειρείν ,μέσα από κανόνες σεβαστούς από όλους, ανάλογα με τις δυνατότητες του και η ατομική ευθύνη σε κάθε επίπεδο της ζωής , αποτελεί προτεραιότητα. Το κράτος πρέπει να σταματήσει να στερεί ευκαιρίες και να τιμωρεί όσους ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους απέναντι του ,φορτώνοντας τους νέες. Αφήνοντας πιά τον γνώριμο ρόλο του, αφού λεφτά δεν υπάρχουν και δεν πρόκειται να υπάρξουν για να συνεχίσει όλες τις υπάρχουσες δραστηριότητες του.Ακόμα και εκεί που οφείλει να δραστηριοποιείται,όπως στην υγεία,παδεία,ασφάλεια,δικαιοσύνη πρέπει άμεσα να υιοθετήσει νέο μοντέλο διοίκησης,πιο ορθολογικό και αποτελεσματικό.
Αυτό πρέπει να γίνει συνείδηση όλων μας και πρωτίστως του πολιτικού συστήματος,το οποίο όπως είναι δομημένο σήμερα και επιβαρυμένο με την θολή προς τα έξω και έσω της χώρας παρουσία του,δεν εμπνέει ίχνος εμπιστοσύνης.
Ανικανότητα της κυβέρνησης από την μία και ανορθόδοξες <<λύσεις>> της αξιωματικής αντιπολίτευσης από την άλλη δημιουργούν την χειρότερη μεταπολιτευτική εικόνα.
Η χώρα βρίσκεται σε <<εμπόλεμη ζώνη>> και απαιτείται κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης,με την στήριξη της υπάρχουσας βουλής.Διαφορετικά με εκλογές θα επιβληθεί η απαιτούμενη συνενόηση..Αν τώρα,δεν παρθούν πολιτικές αποφάσεις που θα αλλάξουν την εικόνα της χώρας,σε σύντομο χρονικό διάστημα η έννοια της <<εύρυθμης λειτουργίας>> κράτους αλλά και αγοράς θα αντικατασταθεί από το τέλμα για το μεν κράτος και το λαθρεμπόριο για την αγορά.
Όλοι οφείλουμε να πιστέψουμε στους ίδιους τους εαυτούς μας,να ξαναμπούμε στην λογική της παραγωγής,ξεκινώντας από τον πρωτογενή τομέα και να εγκαταλείψουμε τον κακό εαυτό μας
Σε αυτήν την προσπάθεια το κράτος πρέπει να σταματήσει να παριστάνει τον συνέταιρο στην τσέπη του καθενός έτσι ώστε το προϊόν του κόπου μας να σταματήσει να πηγαίνει σε μαύρες τρύπες.
Η πολυσυζητημένη, πραγματική όμως ανάπτυξη, προκύπτει άλλωστε από την δημιουργία ατομικού πλούτου και όχι με μοίρασμα δανεικών.
ΛΕΩΝΙΔΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ – ΜΕΛΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ
































