Είναι περισσότερο από φανερό πλέον ότι μετά τις εκλογές του Ιουνίου και τα υψηλά ποσοστά που κατέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ στις κάλπες, τα διαφόρων ειδών συντηρητικά κέντρα και παράκεντρα ντόπια και ξένα και μετά το πρώτο σοκ που υπέστησαν αποφάσισαν να δράσουν με βάση συγκεκριμένα σχέδια. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει συντονισμός όλων αυτών των σχεδίων – πιστεύω πως δεν υπάρχει – αλλά ο στόχος είναι κοινός. Είναι το « επικίνδυνο » κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στην πραγματικότητα βέβαια στόχο αποτελεί το λαϊκό κίνημα, που όπως καλά γνωρίζουν οι αντιδραστικές δυνάμεις είναι αυτό που μπορεί να ανατρέψει αντιλαϊκά σχέδια και κυβερνήσεις.
Οι ιστορικές αναλογίες είναι συχνά παραπλανητικές και η αναφορά σε αυτές κρύβει την πραγματικότητα. Η μνήμη όμως είναι ζωντανό εργαλείο που σίγουρα βοηθάει σε μια πιο αντικειμενική παρατήρηση της επικαιρότητας. Σε όσους έχουν μελετήσει ελάχιστα την πρόσφατη ελληνική ιστορία, είναι γνωστό ότι οι εκλογές του 1958 αποτέλεσαν σημείο καμπής στην ισχυροποίηση του μετεμφυλιακού παρακράτους και την συγκρότηση των μηχανισμών που οδήγησαν στην δικτατορία της 21ης Απριλίου.. Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή: εκλογές “βίας και νοθείας” το 1961, δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη 2 χρόνια αργότερα και πολιτική ανωμαλία, δικτατορία το 1967 και προδοσία της Κύπρου το ‘74.
« Ενας από τους κινδύνους για την επιτυχία του προγράμματος είναι η αυξανόμενη επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ που μπορεί να οδηγήσει σε στάση πληρωμών ή/και έξοδο από το ευρώ » είναι η εκτίμηση που καταγράφεται στην τελευταία έκθεση του ΔΝΤ για τη χώρα μας. Υπάρχει Έλληνας που δεν θίγεται και δεν εξανίσταται από την απαράδεκτη αυτή παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας μας; Στα λόγια ίσως όλοι, πολίτες και κόμματα να καταδικάζουν. Στην πραγματικότητα όμως με πράξεις και ενέργειες κάποιοι συμφωνούν. Πως αλλιώς μπορούν να ερμηνευθούν δηλώσεις που ταυτίζουν τρομοκρατικές ενέργειες με κάποιες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και από τα πλέον επίσημα χείλη; Πώς να εξηγηθούν οι επιδρομές στις βίλες Αμαλλίες όταν στη βουλή ψηφίζονται τα κοινωνιοκτόνα οικονομικά νομοσχέδια ή γίνεται προσπάθεια συγκάληψης της φοροδιαφυγής και των ευθυνών που έχουν συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα; Πώς να εξηγηθεί το στήσιμο εμφυλιοπολεμικού κλίματος με αιχμή του δόρατος τον υπουργό ΠΡΟ-ΠΟ, ώστε να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη από τα καθημερινά προβλήματα; Η αξιοποίηση της ρατσιστικής ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ από την κυβέρνηση εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους. Πώς θα τους ελέγξουν αν κάποια στιγμή στο μέλλον νοιώσουν ισχυροί και αποφασίσουν να αυτονομηθούν.
Το λάθος της κυβέρνησης Καραμανλή το 1958, είναι ότι πίστεψε πως η δράση των παρακρατικών βοηθούσε στην αντιμετώπιση της ΕΔΑ και γι αυτό την ανέχθηκε. Αν είχε χειριστεί την αξιωματική αντιπολίτευση σεβόμενη τους κανόνες του παιχνιδιού, όπως σε όλα τα δημοκρατικά κράτη, η συντηρητική παράταξη δεν θα πλήρωνε πολιτικά πρώτη την δράση των παρακρατικών. Και ίσως το κυριότερο, ως χώρα δεν θα πληρώναμε πολλά από τα γραμμάτια της ιστορίας που πληρώνουμε σήμερα.
Η ιστορία καταγράφεται για να μας διδάσκει, ώστε να αποφεύγουμε τα λάθη του παρελθόντος. Αν κάποιοι ανιστόρητοι πολιτικοί για ιδιοτελείς λόγους καταφεύγουν σε μεθόδους του παρελθόντος, ο λαός σύντομα θα τους στείλει στα αζήτητα της ιστορίας, όταν ο ίδιος αποφασίσει μόνος του να γράψει την ιστορία.
ΠΑΤΣΩΝΑΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
