Υπόθεση Novartis: Ύποπτη πολιτική συγκυρία, ακόμα πιο ύποπτα κενά… – Γράφει ο Παύλος Κιλίντζης

Από την πρώτη στιγμή που έσκασε το «σκάνδαλο» της Novartis (αυτό δυνητικά θα μπορούσε να μπει και εκτός εισαγωγικών…), προέκυψαν κραυγαλέα ερωτήματα σχετικά τόσο με την χρονική συγκυρία της υπόθεσης, όσο κυρίως με τα κενά τόσο νομικής όσο και πραγματιστικής φύσης που παρουσιάζει. Έτσι, μια ημέρα μετά το μεγαλειώδες συλλαλητήριο της Αθήνας για το Μακεδονικό, και σε μια φάση που τα συλλαλητήρια έτειναν να μετατραπούν σε ένα τεράστιο αντικυβερνητικό κίνημα, «σκάει» η υπόθεση Novartis. Ακολουθούμενη από της σχετικές τυμπανοκρουσίες από πλευράς κυβέρνησης, ενώ ακόμα (θεωρητικά) δεν θα έπρεπε να έχει διαρρεύσει η παραμικρή πληροφορία σχετικά με την δικογραφία. Έτσι από τις πρώτες 2 ημέρες της υπόθεσης, και πριν διαβιβαστεί η δικογραφία στην βουλή, είχαμε τα πρώτα σχόλια από κυβερνητικά στελέχη περί «μεγαλειώδους υπόθεσης διαφθοράς» ενώ γνωστός για το ερειστικό ύφος του υπουργός της, έσπευσε να σχολιάσει ακόμα και την προέλευση των «προστατευόμενων» μαρτύρων, πληροφορία που σύμφωνα με τον νόμο δεν θα έπρεπε να γνωρίζει επ’ ουδενί. Οι παραπάνω συνθήκες προκαλούν τουλάχιστον ερωτηματικά, για το πότε και το πως μεθοδεύτηκε να βγει το σκάνδαλο, καθώς φαίνεται ότι για κάποιους αποτελούσε την τελευταία σανίδα πολιτικής επιβίωσης, την οποία όχι απλώς «καλωσόρισαν», αλλά γνώριζαν εκ των προτέρων και είχαν ενημερωθεί λεπτομερώς.
Ας πάω όμως στην ουσία της υπόθεσης. Πριν περάσω στα νομικά παράδοξα, προκαλεί τουλάχιστον ερωτηματικά το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι είναι κυρίως μέλη της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, ενώ η διαχρονική διαφθορά στο πολιτικό σύστημα είναι γνωστή. Προκαλεί λοιπόν απορίες πως ενώ η φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα μειώθηκε επί Σαμαρά-Βενιζέλου σε σχέση με το παρελθόν την κυβερνήσεων Σημίτη-Καραμανλή-Γιώργου Παπανδρέου, οι καταγγελίες αφορούν κυρίως την διακυβέρνηση Σαμαρά. Επίσης ο τρόπος που έγιναν κάποιες καταγγελίες προκαλεί όχι απλώς ερωτηματικά αλλά θυμηδία σε επίπεδο πλήρους γέλωτα. Έτσι σε καταγγελία προστατευόμενου μάρτυρα διαβάζουμε αυτολεξεί ότι ο τότε υπουργός υγείας Αβραμόπουλος «παρέσυρε τον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, ο οποίος τελούσε εν αγνοία»!!! Η συχνή ταύτιση της καραμανλικής πτέρυγας εντός της ΝΔ με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι γνωστή τα τελευταία χρόνια. «Ντεμέκ νεοδημοκράτες» προσπαθώντας να προκαλέσουν πρόβλημα τότε στον Σαμαρά και σήμερα στον Μητσοτάκη, συχνά ταυτίζονταν πλήρως με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, υποκρύπτοντας τον ύποπτο ρόλο τους πίσω από τον μανδύα του «καραμανλισμού». Η παραπάνω δήλωση του μάρτυρα όμως και ο παιδαριώδης τρόπος που επιχειρεί να αποστασιοποιήσει τον Καραμανλή από κάθε ευθύνη – αν και εφόσον ισχύει όπως διέρρευσε στα ΜΜΕ – αγγίζει επιεικώς τα όρια της φαιδρότητας.
Ας πάω και στα πιο κραυγαλέα ερωτηματικά: Σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν σε μεγάλη εφημερίδα πανελλήνιας κυκλοφορίας, όλη η υπόθεση βασίζεται σε τρείς «κουκουλοφόρους μάρτυρες». Ο νόμος που είχε ψηφιστεί το 2001 επί κυβερνήσεως Σημίτη και τροποποιήθηκε το 2014 επί Σαμαρά είναι σαφής ως προς την περίπτωση όπου σε μια υπόθεση υπάρχουν μαρτυρίες μόνο από προστατευόμενους μάρτυρες, τότε οι καταθέσεις τους δεν λαμβάνονται υπ όψιν.
Οπότε σύμφωνα με τον σχετικό νόμο, η βουλή θα υποχρεωθεί είτε να απορρίψει ολόκληρη την δικογραφία, είτε να υποχρεώσει τους μάρτυρες να αποκαλύψουν την ταυτότητά τους. Προκύπτει όμως και η εξής περίπτωση::: Αν οι προστατευόμενοι μάρτυρες είναι πρώην στελέχη της Novartis που ενεπλάκησαν στο σκάνδαλο όπως αφήνει να εννοηθεί ο γνωστός ερειστικός υφυπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, συμπεραίνει εύκολα κάποιος, ότι προκειμένου να σώσουν τους εαυτούς τους και να έχουν «ευνοϊκή ποινική μεταχείριση», θα ήταν πρόθυμοι να καταθέσουν αβίαστα οτιδήποτε τους υποδείξουν οι «σωτήρες τους». Οπότε αυτή και μόνο η παραδοχή, τους στερεί αυτόματα την φερεγγυότητα της μαρτυρίας τους. Ίσως κάπου εδώ «κολλάει» και η παραπάνω φαιδρή δήλωση του μάρτυρα για τον Αβραμόπουλο – Καραμανλή…
Η συνέχεια είναι ακόμα πιο περίεργη::: Όπως διέρρευσε στα ΜΜΕ, οι μαρτυρίες των προστατευόμενων μαρτύρων που έχουν καταθέσει στις Η.Π.Α., δεν συμπεριλαμβάνονται στην ελληνική δικογραφία και έπρεπε να βρεθούν τρεις «καινούργιοι» εδώ. Αυτοί λοιπόν εμφανίστηκαν μόλις τον περασμένο Νοέμβριο, ενώ ο τελευταίος εμφανίστηκε στις 4 Φεβρουαρίου δηλαδή πριν λίγες ημέρες, την ίδια ακριβώς ημέρα που πραγματοποιούνταν το συλλαλητήριο της Αθήνας για το Μακεδονικό!!!
Τα παραπάνω είναι μόνο λίγα από τα δεκάδες κενά και ερωτηματικά της υπόθεσης, τα οποία για λόγους οικονομίας χώρου, ο γράφων αδυνατεί να αναφέρει εξ’ ολοκλήρου. Κατά προσωπική υπόθεση του γράφοντος, φαίνεται πως κάποιοι κύκλοι προσπάθησαν να εμπλέξουν σε μια κατά πάσα πιθανότητα πραγματική υπόθεση σκανδάλου, αντίπαλα πολιτικά πρόσωπα που δεν εμπλέκονται για προσωπικά πολιτικά οφέλη. Και για να μην παρεξηγηθώ::: Σε καμιά περίπτωση δεν προσπαθώ να μειώσω την διαχρονική διαφθορά του παλαιού πολιτικού συστήματος που κατέστρεψε αυτήν την χώρα οικονομικά και υποθήκευσε τις επόμενες γέννες στην αποπληρωμή ενός δυσβάστακτου χρέους «κλεμμένων», που απλώς πήγε στις τσέπες και στους τραπεζικούς λογαριασμούς ορισμένων. Αυτό ισχύει σαφώς, και ειδικά στην περίπτωση των δαπανών υγείας ισχύει σε πολλαπλό επίπεδο. Αυτό όμως απέχει παρασάγγας από την κατασκευή εκ μέρους της εξουσίας κουκουλοφόρων μαρτύρων, προκειμένου να πλήξουν αντίπαλα πολιτικά πρόσωπα ή και απλούς πολίτες οι οποίοι διαφωνούν με την πολιτική τους. Αυτά είναι ιδιώματα αντιδημοκρατικών ολοκληρωτικών καθεστώτων τύπου Μαδούρο ή πρώην σταλινικών «δημοκρατιών», που δίωκαν τον κάθε ένα που τολμούσε έστω και να αρθρώσει λόγο εναντίον τους. Εύχομαι να μην αποδειχθεί κάτι τέτοιο. Εκτός και αν κάποιοι θέλησαν απλά να «θολώσουν τα νερά» για ένα μικρό διάστημα λίγων μηνών, απλώς για να αποτρέψουν την προσοχή και την αντίδραση της κοινής γνώμης από ζήτημα του Μακεδονικού και να πλήξουν την αντιπολίτευση. Η εντελώς κατασκευασμένη υπόθεση του «Βατοπεδίου», κατά την οποία αθωώθηκαν όλοι, αλλά αποδείχτηκε εντελώς ικανή να ρίξει την κυβέρνηση Καραμανλή τότε, αποτελεί λαμπρό αντίστοιχο παράδειγμα…