Στην βάφτιση του γειτονικού κρατιδίου προέβη η κυβέρνηση μας. Υπογράφτηκε λοιπόν στις Πρέσπες η περίφημη συμφωνία Τσίπρα- Ζάεφ, η οποία περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την επίσημη ονομασία «δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» για τα Σκόπια καθώς και αναγνώριση μακεδονικής γλώσσας και μακεδόνα πολίτη. Το αίσθημα της επιτυχίας που προβάλλει ο πρωθυπουργός δείχνει αστείο μέσα σε ένα κύκλο οργής και διαμαρτυρίας από τους Έλληνες πολίτες. Πολίτες τους οποίους η κυβέρνηση αδιαφόρησε βέβαια να ρωτήσει, πρωτίστως για να μην διχάσει όπως υποκριτικά αναφέρει (θα περίμενε κανείς βέβαια να κάνει το ίδιο και το 2015) αλλά και γιατί θεώρησε πως δεν έχουν θέση πάνω στο όνομα Μακεδονία. Δεν δίστασε μάλιστα να κωφεύσει στα συλλαλητήρια που πραγματοποιήθηκαν και να τα υποβαθμίσει, αναφερόμενη πολλές φορές σε αυτά ως ακραία εθνικιστικά ακόμα και φασιστικά.
Ο όρος «Μακεδονία» παραδόθηκε με μεγάλη ευκολία από την κυβέρνηση, η οποία αγνόησε την ιστορία που κουβαλάει αυτή η λέξη στις πλάτες της. Είναι έγκλημα η παρουσία του όρου αυτού στην ονομασία ενός κράτους, γαλουχημένου απο προπαγάνδα που δεν έχει καμία σχέση με την λέξη αυτή. Η συμφωνία που υπεγράφη δεν κατορθώνει μάλιστα να ονομάσει τους κατοίκους ενός κράτους που ονομάζεται Βόρεια Μακεδονία σε βόρειους μακεδόνες. Οι πολίτες λοιπόν θα ονομάζονται μακεδόνες και θα μιλούν τη μακεδονική γλώσσα. Για του λόγου του αληθές, μακεδόνες/κάτοικοι της Βόρειας Μακεδονίας και η γλώσσα τους θα είναι η μακεδονική, που θα εντάσσεται στο σύνολο των νότιων σλαβικών γλωσσών. Η ύπαρξη όμως μακεδονικής γλώσσας και μακεδόνα πολίτη καθιστά τον γεωγραφικό προσδιορισμό αδιάφορο μπροστά από τη λέξη Μακεδονία, δημιουργώντας έτσι προβλήματα για το μέλλον. Δεν κατόρθωσαν μάλιστα να αλλάξουν ούτε τους κωδικούς της γείτονας χώρας παρά μόνο αυτούς στις πινακίδες των οχημάτων τους. Η πρόβλεψη επιτροπής η οποία θα αναθεωρήσει τα σχολικά και λοιπά εγχειρίδια της χώρας μας αποτελεί ένα ακόμα λιθαράκι στο σύνολο του κυκεώνα των αποτυχιών που φέρει αυτη η συμφωνια. Τα προβλήματα που θα προκύψουν σχετικά με τα προϊόντα προέλευσης θα μετατεθούν προςεπίλυση στο μέλλον αφου δεν υπάρχει χρόνος τωρα για αυτα, μιας και το μονο που επείγει είναι να υπογραφεί η συμφωνία και τίποτε άλλο.
Οι λόγοι οι οποίοι αποτέλεσαν το εναρκτήριο έναυσμα για την κυβέρνηση, ώστε να αρχίσουν διαπραγματεύσεις παραμένουν ασαφείς. Παρότι ο πρωθυπουργός απάντησε προ ημερών οτι τα περι οικονομικών ή άλλων ανταλλαγμάτων υπόκεινται στην σφαίρα της συνωμοσιολογίας, είναι ηλίου φαεινότερον ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει στην πραγματικότητα. Μία κυβέρνηση η οποία έχει χάσει πολλούς από τους ψηφοφόρους της δεν προβαίνει στη γρήγορη λύση ενός προβλήματος που ταλανίζει για χρόνια τη χώρα και που γνωρίζουν ότι θα προκαλέσει το λαϊκό έρεισμα. Είναι η στήριξη που θα μας παρέχουν σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής με άλλες χώρες; Είναι τα οικονομικά ανταλλάγματα που θα δοθούν για την επικείμενη έξοδο από τα μνημόνια, που τόσο πολύ καυχιέται η κυβέρνηση; Προφανώς και τα δύο. Αξίζει βέβαια να αναρωτηθεί κανείς εάν όντως η Ελλάδα θα χρειαζόταν τα οικονομικά αυτά ανταλλάγματα, αν δεν υπήρχε η οικονομική πολιτική του 2015 που στιγμάτισε τη χώρα. Ολα αυτά θα φανερωθούν στο προσεχές διάστημα με τις προσκλήσεις από τους ξένους και τις ανεξήγητες παραχωρήσεις που θα κάνουν απέναντί μας. Ο πρωθυπουργός μας λοιπόν πνίγηκε στο επιχείρημα ότι λύνεται ένα προβλημα δεκαετιών για την χώρα μας, μη λαμβάνοντας υποψή ομως, ότι η λύση δεν είναι αυτοσκοπός, αν δεν παρερχεται μαζι με τα συμφέροντα της πατρίδας.
Το επιχείρημα ότι στα Σκόπια δεν αρέσει η συμφωνία και ότι αντέδρασαν σθεναρά δεν πρέπει να μας επηρεάζει για τις ιστορικές υποχωρήσεις που κάνει η κυβέρνηση. Ένα κράτος σε καμία περίπτωση δεν παραχωρει κομμάτι της ιστορίας του και δεν πρέπει να υποχωρεί σε οιαδήποτε πίεση άπο εξωτερικούς παράγοντες. Η άποψη, επίσης, ότι ο κλυδωνισμός που επικρατεί στην γείτονα χώρα, αλλα και το γεγονός οτι οι πιθανές πολιτικές αλλαγές που θα λάβουν μέρος στην χώρα μας, θα έχουν ένα απρόσμενα αίσιο τέλος για την όλη ιστορία, πάλι δεν αποτελεί δικαιολογία. Οι κατηγορίες της κυβέρνησης ότι το πρόβλημα δεν το δημιούργησαν οι ίδιοι αλλά το παρέλαβαν από τους προηγούμενους, οι οποίοι πολλές φορές συντηρούσαν την αδρανή στάση των προκατόχων τους, αληθεύει. Κάτι τέτοιο, ωστόσο δεν αποτελεί ηθικό άλλοθι σε αυτούς ώστε να λύσουν το πρόβλημα καθαυτόν τον τρόπο. Η υπογραφή λοιπόν της παρούσας κυβέρνησης είναι αυτή που παραχωρεί τα περιεχομενατης συμφωνίας στους γείτονες. Δυστυχώς οι ξένοι βρήκαν την πιο ελαστική κυβέρνηση και αποφάσισαν να λύσουν ένα τόσο σύνθετο ζήτημα. Ισχυρά και μεγάλα κράτη με ιστορία χιλιάδων χρόνων δεν θα υποχωρούσαν σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Η Ελληνική Κυβέρνηση των Σύριζα-Ανέλ οδήγησε σε μία ήττα μια χώρα με ιστορία χιλιετιών απέναντι σε ένα κρατίδιο με χρόνο ζωής μόλις 20 και κάτι χρόνια. Η στάση των ξένων ηγετών να χαιρετίζουν τηνσυμφωνία δεν φαίνεται να προβληματίζει τον πρωθυπουργό· (οπως θα περίμενε κανεις ακούγοντάς τον να μιλάει προ πρωθυπουργικού θώκου…)μάλλον ανακούφιση του προκαλεί, καθώς φαίνεται να κρεμόντουσαν ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι του, πιέζοντας τον σε λύση εντός σύντομου χρονικού διαστήματος.
Υπογράφηκε, λοιπόν, η συμφωνία, ωστόσο όπως η κυβέρνηση τονίζει τίποτα δεν θα ολοκληρωθεί εάν και εφόσον δεν περάσει από τη Βουλή των Σκοπίων κατόπιν δημοψηφίσματος και έπειτα από τη δική μας Βουλή. Προς τι τότε η βιασύνη για υπογραφές; Προφανώς – και μεταξύ άλλων – η πρόσκληση των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, αλλα και η δημιουργία ενος κλίματος προδιάθεσης για το μέλλον. Ακόμα και αν ακυρωθεί η συμφωνία κάτι τέτοιο δεν θα επηρεάσει την είσοδο των γειτόνων στην συμμαχία. Μια χώρα λοιπόν η οποία είχε σαν όπλο της το βέτο, θα οδηγηθεί τώρα στην άρση του, αφού πρώτα θα έχει πραγματοποιήσει την συμφωνία! Η Ελλάδα θα έχει χάσει ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί δημιουργώντας επί της ουσίας προδιαγεγραμμένεςαποφάσεις για τις επόμενες κυβερνήσεις. Μετα τα όσα ελέχθησαν απο τον πρωθυπουργό, την κυβέρνηση και τα υπογεγραμμένα της συμφωνίας, ακόμα και εάν η συμφωνία πέσει, το βάρος που θα φορτωθεί στους επόμενους θα είναι δυσβάστακτο.
Η απόφαση λοιπόν αυτή θα επηρεάσει ριζικά τη χώρα μας στο μέλλον. Η ημέρα της συνάντησης στις Πρέσπες αποτελεί μαύρη σελίδα στην ιστορία της Ελλάδος, καθώς η κυβέρνηση των εθνομηδενιστών προχώρησε στην υπογραφή μιας συμφωνίας – υποχωρήση από τις εθνικές μας θέσεις και παραχώρηση τμήματος της ιστορίας μας. Η συμφωνία αυτή υπογράφεται πάνω σε ένα εκρηκτικό υπέδαφος και δεν θα αργήσει να εκπνεύσει προβληματικούς ατμούς. Στις όποιες οικονομικές διευκολύνσεις δοθούν στην χώρα, καλό θα είναι να έχουμε στο βάθος του μυαλού μας, τα ανταλλάγματα που δόθηκαν για αυτές. Σε ότι αφορά τέλος την ιστορία δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης, γιατί αυτή προστατεύεται πρωτίστως απο την διαχρονική συνείδηση των ελλήνων πολιτών, αλλα και από το χώρο της παγκόσμιας ιστορικής κοινότητας.
Σαββόπουλος Γεώργιος,
εκπαιδευτικός, 17/6/2018
