Με τον 1ο Βυζαντινό αγώνα 50 χλμ, που διεξήχθη στα Μέγαρα Αττικής, ξεκίνησε η δρομική αγωνιστική χρονιά του 2018. Δεν θα μπορούσα να λείψω από έναν αγώνα ο οποίος φέρει το όνομα του ιδρυτή του Βυζαντίου.
Ένας υπέροχος αγώνας, με άρτια οργάνωση, όπου οι διοργανωτές και οι εθελοντές δίνοντας την ψυχή τους, κατάφεραν να ζωγραφίσουν χαμόγελα σε όλα τα χείλη των δρομέων. Απολαύσαμε την διαδρομή με τον μεγάλο βαθμό δυσκολίας, όπου τα 980 μ υψομετρικής μέσα σε 50 χλμ, έδωσαν ακόμη περισσότερη δυσκολία, ενώ το φυσικό περιβάλλον σε αποζημίωνε για τον κόπο σου. Πευκόφυτες εκτάσεις, ανθισμένα δέντρα, ελαιώνες υπεραιωνόβιων δένδρων, φιστικιές και αμπελώνες, η θέα στη θάλασσα, ξωκλήσια, οι εθελοντές κεφάτοι, πάντα με το χαμόγελο και τα τραπεζάκια με τα πλούσια εδέσματα (του Αβραάμ και του Ισαάκ τα καλά…), με τραγούδια και χορό. Όλα προσεγμένα, με κάθε λεπτομέρεια. Ακόμη και τα «πρωτάκια» που ήρθαν να πάρουν το «χρίσμα» στις υπεραποστάσεις, ένιωθαν τόσο όμορφα που δεν καταλάβαιναν ότι ήδη τραβάνε την ανηφόρα εκεί μετά το 27 χλμ έως το 35 περίπου.
Θερμά συγχαρητήρια στον κ. Βόρδο Δημήτριο (ψυχή του αγώνα) και στον συνεργάτη του Παναγιώτη Μαργέτη και σε όλους τους δρομείς που έτρεξαν.
Μεγάλη μου χαρά και τιμή που έτρεξα με το «πρωτάκι» τον Δούκα από την Σαμοθράκη και τερματίσαμε μαζί με χαμόγελα.
Στόχος μας ήταν ο τερματισμός με το χαμόγελο στα χείλη, όπως ξεκινήσαμε, χωρίς άγχος. Έτσι κι έγινε.
Η προσπάθειά μου αφιερωμένη εξαιρετικά στον μικρό Αλέξανδρο Μελισσινό από την Κοζάνη, ο οποίος δίνει τον δικό του αγώνα για να συνεχίσει να χαμογελά… .
Επίσης, συνεχίζεται η προσπάθεια ανάδειξης της άδικης κράτησης στις φυλακές της Τουρκίας, του αδελφού Πόντιου Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί και της συντρόφου του Μεράλ Γκεϊλανί.
Τέλος, νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που είναι δίπλα μου, βοηθώντας ο καθένας με τον τρόπο του, την οικογένειά μου και τους αγαπητούς φίλους , τον Πάνο (Styl Gymnastirio Πάνος Σπανόπουλος Στυλ Γυμναστηριο), τον αδελφό Ενωσίτη Στάθη (Ξενοδοχείο Golden City, Αθήνα) για την πολύτιμη προσφορά του στο θέμα διαμονής, καθώς και τον συνάδελφο Κάρκαλη Κυριάκο υπεύθυνο του IPA Houses Αθήνα – IPA Greece για τις εξυπηρετήσεις.
Επίσης ευχάριστη ήταν και η συνέχεια μετά τον αγώνα δρόμου. Ακολούθησε ο ποδοσφαιρικός αγώνας της ΑΕΚΑΡΑΣ μου με τον ΠΑΣ Γιάννενα στο ΟΑΚΑ, όπου βρέθηκα και παρακολούθησα τον αγώνα και το αποτέλεσμα 3-1 με δικαίωσε.
Πάμε γερά για τους επόμενους αγώνες και φυσικά Κύπελλο και πρωτάθλημα στην ΑΕΚΑΡΑ και με το καλό να τελειώσουν τα έργα στο Νέο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας.
«Φέτος στον 1ο αγώνα της χρονιάς, αυτόν τον Βυζαντινό, βλέποντας τις υπεραιωνόβιες ελιές, τις «γέρικες», οι οποίες όμως καρποφορούσαν, σκεφτόμουν κι έλεγα πως δεν έχει σημασία πόσο χρονών είσαι, αρκεί να αποδίδεις συνεχώς αυτό που μπορείς. Όπως η ελιά έτσι κι ο δρομέας, αλλά γενικά και ο άνθρωπος, πέραν των χρόνων που έχει στην πλάτη του, μπορεί να αποδώσει, αρκεί να το θέλει και να το προσπαθήσει, ο χρόνος απλά υπάρχει για να δίνει την ευκαιρία….».
