Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, αλλά υπάρχουν υποψήφιοι!

΄Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, αλλά υπάρχουν υποψήφιοι!

«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις». Ο τίτλος ενός εκ των βιβλίων του αείμνηστου Ουμπέρτο Έκο χρησιμοποιήθηκε πάρα πολλές φορές και σε πλείστες όσες περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια.

Ο φετινός Αύγουστος ωστόσο είχε πάρα πολλές ειδήσεις με την πλειοψηφία τους να είναι μαύρες σαν τους καπνούς απ’ τις φωτιές που κατάκαψαν και κάποιες συνεχίζουν ακόμα να καίνε διάφορα σημεία της χώρας.

***

Στα καθ’ ημάς, και για να το ελαφρύνουμε λίγο καθώς με τις πυρκαγιές εκτός από τον τόπο μαυρίζει και η ψυχή μας, οι ειδήσεις που κυριαρχούν τις μέρες αυτές και κατακλύζουν εφημερίδες και ενημερωτικές ιστοσελίδες, αφορούν, κυρίως, τις ανακοινώσεις ονομάτων υποψηφίων συμβούλων για την περιφερειακή αυτοδιοίκηση και για τους Δήμους της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης.

Φυσικά υπάρχουν και οι αναφορές στα πανηγύρια καθώς παραδοσιακά ο Αύγουστος είναι και ο μήνας των πανηγυριών και έχουμε ένα, σχεδόν, κάθε μέρα.

Ό,τι καλύτερο, λοιπόν, για τους υποψήφιους. Με το που ανακοινώνονται, παίρνουν αμέσως και το… βάφτισμα του πυρός καθώς μπορούν να έρθουν αμέσως σε επαφή με τους πιθανούς ψηφοφόρους τους.

***

Ένα βάφτισμα που μπορεί να θεωρηθεί και ως «δοκιμασία αντοχής» ή μάλλον «αποδοχής» (crash test επί το νεοελληνικότερον).

Κι αυτό γιατί μπορούν να συμβούν τα εξής:

Να πας στο πανηγύρι και να περάσεις απαρατήρητος λίγο αφότου έχεις ανακοινωθεί ως υποψήφιος!

Αυτό έχει δύο ερμηνείες. Ή δεν πρόλαβαν οι συμμετέχοντες στο πανηγύρι να διαβάσουν τις ενημερωτικές ιστοσελίδες και γι’ αυτό είναι «ψυχροί» απέναντι σου, ή η υποψηφιότητα σου δεν φαίνεται να περπατάει οπότε καλό είναι να ετοιμάζεις τη σχετική δήλωση πως με μεγάλη σου λύπη είσαι αναγκασμένος να αποχωρήσεις για προσωπικούς λόγους, αλλά παραμένεις στο πλευρό της παράταξης και του/της αρχηγού καθώς μοιράζεστε το ίδιο όραμα, τις ίδιες αρχές και αντιλήψεις.

Να πας στο πανηγύρι αλλά η υποδοχή να είναι μέτρια έως καλή (σ. σ. λίγες χειραψίες, κάποια χτυπήματα στην πλάτη, ελάχιστος έως μηδενικός αριθμός χειροκροτημάτων).

Αυτό έχει μία και μοναδική ερμηνεία. Η υποψηφιότητα σου ναι μεν έγινε γνωστή, ωστόσο χρειάζεται δουλειά ακόμα. Δουλειά που καλό είναι να γίνει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Και γρήγορα σημαίνει εκείνη την ώρα, ενόσω το πανηγύρι είναι ακόμα σε εξέλιξη και να περιλαμβάνει εγκάρδια χειραψία με όλους τους παρόντες, όχι μία αλλά δύο και τρεις και τέσσερις φορές για να εξαλειφθεί αφενός η πιθανότητα να ξεχάσεις κάποιον αλλά και διότι, αφετέρου, όλο και κάποιοι θα καταφτάνουν καθυστερημένοι. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι ίσως αναγκαστείς να περάσεις όλο το βράδυ μέχρι να λαλήσουν τα κοκόρια ανεβοκατεβαίνοντας συνεχώς όλο το χώρο κάνοντας χειραψίες και χτυπώντας στην πλάτη πολίτες χαμογελαστός, αλλά έτσι είναι αυτά. Οι ψήφοι θέλουν και τον κόπο τους, διαφορετικά θα βάζαμε όλοι υποψηφιότητα.

Να πας στο πανηγύρι και να τύχεις ενθουσιώδους υποδοχής.

Όλα καλά και δεν πρέπει να ανησυχείς για τίποτα. Το μόνο που θα χρειαστεί είναι να σύρεις ως κορυφαίος μερικούς χορούς για να σε απολαύσουν οι ψηφοφόροι σου. Προσοχή όμως. Θα πρέπει να χορέψεις τουλάχιστον έναν χορό από κάθε είδος (δημοτικά, ποντιακά, θρακιώτικα κ.α.) για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις και χάσεις ψήφους από εκεί που δεν το περιμένεις.

Αρχή άνδρα δείκνυσι!

Καθώς βαδίζουμε προς τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Οκτωβρίου και πολλές από τις συζητήσεις μας περιστρέφονται γύρω από αυτές, φυσικό και επόμενο είναι να γίνονται και οι ανάλογες κρίσεις για την αξία, τις ικανότητες και τις δυνατότητες των κάθε λογής υποψηφίων, Περιφερειαρχών, Δημάρχων και Συμβούλων και των δύο βαθμών αυτοδιοίκησης.

***

Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι για καθένα που εκλέγεται προκειμένου να αναλάβει μια θέση εξουσίας και ευθύνης ισχύει το γνωστό γνωμικό «αρχή άνδρα δείκνυσι».

Γνωμικό που αποδίδεται στον ποιητή Βίαντα τον Πριηνέα, έναν εκ των επτά σοφών της αρχαιότητας και, σε ελεύθερη απόδοση, μπορεί να μεταφραστεί ως: «Η εξουσία (η αρχή) δείχνει ποιος είναι πραγματικά, ποιος είναι ο χαρακτήρας αυτού που την κερδίζει. Αποκαλύπτει το ποιόν του, τις πραγματικές του ικανότητες (σ.σ. είτε άντρας είναι, είτε γυναίκα)».

***

Κάτι ανάλογο λέει και ο Κρέων στην Αντιγόνη του Σοφοκλή, «Αδύνατο να μάθεις ανθρώπου κανενός φρόνημα, γνώμη και ψυχή, προτού ν’ ακονιστεί στην εξουσία και στο νόμο.» (μετάφραση Κώστας Γεωργουσόπουλος)

***

Λόγω ιδιοσυγκρασίας ως Έλληνες έχει αποδειχθεί πολλές φορές πως ψηφίζουμε είτε με θυμό, είτε με ενθουσιασμό. Συναισθήματα που μόνο ως οι καλύτεροι οδηγοί μας δεν μπορούν να θεωρηθούν καθώς ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος να μας οδηγήσουν σε επιλογές για τις οποίες κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, θα πούμε πως δεν έπρεπε να τις είχαμε κάνει.

Γι’ αυτό ας έχουμε κατά νου και αυτό που είπε ένας από τους μεγαλύτερους Αμερικανούς Προέδρους, ο Αβραάμ Λίνκολν, ο 16ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών που το 1863 υπέγραψε το διάταγμα για την κατάργηση της δουλείας: «Η ψήφος είναι πιο δυνατή από τη σφαίρα. Με τη σφαίρα μπορεί να σκοτώσεις τον εχθρό σου. Με την ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου.»