Είναι γεγονός, πως ένα από τα σοβαρά, θα λέγαμε, προβλήματα της πόλης μας τα τελευταία χρόνια είναι το κυκλοφοριακό.
Ένα πρόβλημα που γεννήθηκε, τόσο από την παγκόσμια εξέλιξη, όσο και από τις τοπικές συγκυρίες που δημιουργήθηκαν με την εγκατάσταση των εργοστασίων, που είχαν σα συνέπεια τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κατοίκων της περιοχής μας, μαζί με τις, όποιες, άλλες αρνητικές επιπτώσεις.
Είναι, επίσης, γεγονός, πως η απότομη μεταβολή της πόλης και της περιοχής μας, από καθαρά γεωργοκτηνοτροφική σε βιομηχανική, ήταν επόμενο να δημιουργήσει όλες αυτές τις αρνητικές συνέπειες που ακολουθούν τις ξαφνικές και απροετοίμαστες μεταβολές στον ιστό μιας πόλης, μιας περιοχής, μιας κοινωνίας.
Η λέξη υποδομή ήταν άγνωστη για την πόλη μας και όχι μόνο…. Αρκεί να αναφερθεί, πως τους κεντρικούς αποχετευτικούς αγωγούς της πόλης αποτελούσαν τα δύο ανοικτά κανάλια, ή χαντάκια, όπως συνηθίζονταν να ονομάζονται τότε, που διέσχιζαν την άνω και κάτω Πτολεμαϊδα – σημερινοί δρόμοι, Ψαρών και Χαλδείας και μια ντουζίνα διάφορα… μικροχαντάκια.
Ο φτωχός, της εποχής εκείνης, Δήμος μας, ήταν αδύνατον να παρακολουθήσει και να αντιμετωπίσει μια τέτοια δυναμική εξέλιξη, με αποτέλεσμα να μείνει πίσω η πόλης σε βασικά έργα υποδομής, με συνέπεια, ακόμη και σήμερα, να επιδρούν αρνητικά στη ζωή της πόλης.
Η απότομη αντικατάσταση των ολίγων εκατοντάδων κάρων ή αραμπάδων{κατά “το αραμπάς περνά “} και των ελάχιστων αγοραίων, επιβατικών Ι.Χ και μικρών φορτηγών, με:
1-Τις χιλιάδες των Ι.Χ. επιβατικών – κάθε οικογένεια από 1-3, με ελάχιστες εξαιρέσεις για…μηδέν(0)..
2- Τις δεκάδες των Ταξί και. 3- Τις δεκάδες των μικρών και μεγάλων Φορτηγών, που σε συνδυασμό με το κακής υποδομής οδικό δίκτυο , αλλά και με τη δική μας, σημαντική, συμμετοχή, δημιούργησαν μια απαράδεκτη κυκλοφοριακή κατάσταση.
Η απρογραμμάτιστη και ασυντόνιστη, βασικά από έλλειψη χρημάτων, κατασκευή των έργων υποδομής, από το Δήμο, τη ΔΕΥΑΠ, τη Δ.Ε.ΤΗ.Π., τη ΔΕΗ και τον ΟΤΕ, συνέβαλαν και συμβάλουν ακόμη και σήμερα, σημαντικά στη διαιώνιση της απαράδεκτης αυτής κατάστασης.
Έτσι, φτάσαμε, σήμερα το κυκλοφοριακό να είναι ένα από τα πλέον ακανθώδη και σοβαρά προβλήματα της πόλης, που απαιτούν στενή παρακολούθηση και συνεχή παρέμβαση, μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων του Δήμου, που επιτρέπει ο ήδη διαμορφωμένος χωροταξικά, ιστός της πόλης μας.
Πρόσφατα το Δημοτικό μας Συμβούλιο ασχολήθηκε με το κυκλοφοριακό και αποφάσισε την ανάθεση σύνταξης νέας μελέτης, με την ελπίδα βελτίωσης της σημερινής απαράδεκτης κατάστασης.
Το πρόβλημα, όμως, κατά την ταπεινή μας άποψη, δεν είναι ακόμα μία μελέτη.
Μελέτες έγιναν αρκετές και πρόσφατα από την προηγούμενη Δημοτική αρχή και μάλιστα από διακεκριμένους συγκοινωνιολόγους καθηγητές Πανεπιστημίων. Μία ακόμη νέα μελέτη δε θα πρόσθετε τίποτε περισσότερο από το να αυξήσει τον αριθμό των ήδη υπαρχόντων και τούτο, γιατί κάθε φορά που οι μελετητές παρουσιάζουν τη δουλειά τους καταλήγουν με τον επίλογο “¼. μετά την εφαρμογή της, στην πράξη θα διαπιστώσουμε τις όποιες αδυναμίες της και θα παρέμβουμε για τη θεραπεία τους” .
Συνεπώς, το πρόβλημα μας δεν είναι ακόμη μια μελέτη και στέρηση μερικών εκατομμυρίων από το Δήμο, αλλά από την σωστή και ολοκληρωμένη εφαρμογή της μελέτης, μακριά από κάθε είδους σκοπιμότητες και μικροσυμφέροντα, ώστε, να εντοπισθούν οι βασικές αδυναμίες, που με τις ανάλογες παρεμβάσεις να βελτιωθούν.
Τα διάφορα σενάρια, που ακούγονται κάθε τόσο και απηχούν τα προσωπικά συμφέροντα του καθένα μας, δεν ωφελούν και δεν επιλύουν το πρόβλημα.
Ούτε και η θεωρεία που ακούστηκε στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, για νέα στοιχεία, που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τη σύνταξη της νέας μελέτης , γιατί δεν πρόκειται για τη χάραξη μιας νέας πόλης , αλλά μιας πόλης που ήδη έχει πάρει τη μορφή της και είναι αδύνατον να γίνουν παρεμβάσεις του είδους αυτού.
Το κυκλοφοριακό είναι ένα πρόβλημα δυναμικό και χρειάζεται συνεχή παρακολούθηση και βελτίωση. Για την εφαρμογή των παραπάνω εκτεθέντων, πιστεύουμε, πως ο καλλίτερος μελετητής είναι η Τροχαία σε συνεργασία με τους αρμόδιους του Δήμου μας.
Το αυτοκίνητο, στην εποχή μας, είναι το μέσον, η , αν θέλετε, το εργαλείο της δουλειάς μας πρώτα και μετά όλα τα άλλα.
Ας βοηθήσουμε όλοι την προσπάθεια αυτή και ας στρέψουμε προς άλλη κατεύθυνση το …. εφελίκι μας, αφήνοντας το αυτοκίνητό μόνο για τη δουλειά μας και να είμαστε βέβαιοι πως το πρόβλημα “κυκλοφοριακό” θα βρει τη λύση του.
Η καλλίτερη μελέτη είναι η υπομονή, η πειθαρχία και η θέλησή μας, η δ ι κ η μας θέληση. Τα έχουμε;;;;
ΟΜΩΣ, σήμερα 15 Ιουλίου 2020, ο κυκλοφοριακός ιστός της πόλης άλλαξε, κυρίως στο κέντρο της πόλης με την αύξηση της χρήσης του ποδηλάτου και του ΠΑΤΙΝΙΟΥ για τη μικρότερη ηλικία δημιουργώντας μια ασυμβίβαστη επικίνδυνη τριπλέ τα σε βάρος των αδύναμων, η επικίνδυνη αυτή κατάσταση μας επιβάλει να επαναλάβουμε την πρόταση του παρελθόντος για το χαρακτηρισμό της κεντρικής μας πλατείας, σε ακτίνα 300-400 μέτρων ως ποδηλατοδρόμου, όπως έγινε σε πολλές πόλεις της χώρας μας με δεδομένη την προετοιμασίας της αδιέξοδου και ομαλής λειτουργίας του αυτοκινήτου.
Σημειώνουμε για πολλούς που δεν το γνωρίζουν ότι, η 25η Μαρτίου αποχαρακτηρίστηκε από Εθνική οδός ως Δημοτική, επί Δημαρχίας του Αείμνηστου Πέτρου Τόττη, με αντιστάθμισμα τη δημιουργία του περιφερειακού δρόμου.
