Το νέο καύσιμο θα παράγεται από πλαστικά μπουκάλια -Με ποιον τρόπο

Στο πλαίσιο της αναζήτησης εναλλακτικών καυσίμων που θα αντικαταστήσουν τα ορυκτά, πραγματοποιούνται διάφοροι πειραματισμοί, με έναν από τους πιο υποσχόμενους να είναι η πυρόλυση των χρησιμοποιημένων πλαστικών.

Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας κάνει έκκληση για άμεσο μετασχηματισμό του ενεργειακού συστήματος που θα περιλαμβάνει την ένταξη νέων πηγών ενέργειας. Ωστόσο, οι περισσότερες λύσεις που προτείνονται είναι τεχνικά ανώριμες, υπερβολικά κοστοβόρες ή εν δυνάμει πιο επικίνδυνες από τις υπάρχουσες.

Ένας από αυτούς τους πειραματισμούς που έχει λάβει ελάχιστη προσοχή μέχρι στιγμής είναι η πυρόλυση του πλαστικού. Τα πλαστικά κατασκευάζονται κυρίως από πετρέλαιο, επομένως μέσω της πυρόλυσης τα χρησιμοποιημένα πλαστικά μπορούν να μετατραπούν σε συνθετικά καύσιμα.

Τόνοι πλαστικού καταλήγουν, στην καλύτερη περίπτωση, σε χώρους υγειονομικής ταφής, συχνότατα όμως τα βρίσκουμε να ρυπαίνουν μέχρι και τους βαθύτερους ωκεανούς. Μπορούν να επηρεάσουν την ανθρώπινη υγεία, να καταστρέψουν τα οικοσυστήματα και να βλάψουν την άγρια ζωή.

Η παγκόσμια παραγωγή πλαστικών έχει διπλασιαστεί από τις αρχές του αιώνα, σε σχεδόν 400 εκατομμύρια μετρικούς τόνους ετησίως το 2021. Ενώ η διάρκεια ζωής των προϊόντων από πλαστικό είναι κατά μέσο όρο περίπου 10 χρόνια, το υλικό τους μπορεί να χρειαστεί έως και 500 χρόνια για να αποσυντεθεί, ανάλογα με τη σύνθεσή τους.

Γι’ αυτόν τον λόγο, η πυρόλυση εμφανίζεται ως μία πολλά υποσχόμενη λύση. Κατά τη διάρκεια της πυρόλυσης, το πλαστικό θερμαίνεται σε θερμοκρασίες μεταξύ 300 και 900 βαθμών Κελσίου. Υποβάλλοντας το πλαστικό σε υψηλές θερμοκρασίες, αποσυντίθεται στο λεγόμενο πυρολυτικό έλαιο, σε ποσοστό έως 80%, σε αέριο καύσιμο που καταναλώνεται στην παραγωγική διαδικασία και σε μικρό ποσοστό στερεού ανθρακούχου υπολείμματος.

Ο φοιτητής χημείας και Youtuber Jan – Joel van den Wyenbergh αποδεικνύει στο παρακάτω βίντεο ότι η πυρόλυση μπορεί να παραγάγει καύσιμο. Χρησιμοποιώντας σχετικά απλό εργαστηριακό εξοπλισμό, ο εκκολαπτόμενος χημικός χρησιμοποιεί το προϊόν της πυρόλυσης ως καύσιμο για να θέσει σε λειτουργία ένα αλυσοπρίονο.

Ωστόσο το καύσιμο από χρησιμοποιημένο πλαστικό είναι μόλις στην αρχή της εξέλιξής του ως εναλλακτικό καύσιμο που θα δώσει λύσεις σε μεγάλη κλίμακα. Η πυρόλυση έχει τη δυνατότητα να αυξήσει τη ζήτηση για πλαστικά δεύτερης χρήσης, γεγονός που θα μπορούσε να έχει θετικό αντίκτυπο σε δύο τομείς ταυτόχρονα: Αφενός στην παραγωγή ενέργειας που βασίζεται σε καύσιμα που δεν έχουν εξορυχθεί, και αφετέρου, στην αξιοποίηση των συσσωρευμένων πλαστικών αποβλήτων που αποτελούν παγκόσμιο παράγοντα ρύπανσης.