Πρόσφατα, μεγάλο ζήτημα ενέσκηψε με τον ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Στέλιο Κυμπουρόπουλο, στον οποίο χρεώθηκε ότι ψήφισε στο Ευρωκοινοβούλιο, διαφορετικά από την επίσημη θέση του κόμματος του σε θέμα που αφορούσε *το δικαίωμα της γυναίκας να διαθέτει το κορμί της κατά την βούληση της*!
Και βέβαια, εγώ σαν άνδρας, αφού πιστεύω ότι έχω το απόλυτο δικαίωμα να διαθέτω εαυτόν κατά την *βούληση μου*, σαφώς και αναγνωρίζω αυτό το αναφαίρετο δικαίωμα και στην γυναίκα!
Όμως, ο προαναφερθείς ευρωβουλευτής, κληθείς εκ των υστέρων να τοποθετηθεί επί του θέματος, διευκρίνισε ευθύς εξ αρχής, ότι δεν αφορούσε το θέμα την αυτοδιάθεση του σώματος από τις γυναίκες, *αλλά τα δικαιώματα του παιδιού*! Και δήλωσε πως, αφού η επιστήμη γενικώς, η ιατρική ειδικώς και η εκκλησία μας ηθικώς, αποδέχονται ότι από την
στιγμή της σύλληψης υπάρχει ζωή και στην οποία αναγνωρίζονται δικαιώματα, τότε θα πρέπει να δεχθούμε ότι δεν είναι απόλυτο δικαίωμα μιας γυναίκας, η αποβολή, η έκτρωση, η διακοπή της κύησης, εκτός εάν η συνέχισή της, εγκυμονεί βεβαιωμένα κινδύνους για την υγεία της, οπότε επιβάλλεται ιατρικώς!
Και τώρα διερωτώμαι εγώ και ερωτώ τον καθένα από εμάς!
1/. Το να καταστεί μια γυναίκα έγκυος, σίγουρα δεν συμβαίνει με τον κρίνο! Οπότε, λόγο θα πρέπει να έχει και ο σύντροφός της, ο σύζυγος της και αν το θέλετε, ο περιστασιακός ή τακτικός εραστής της !
2/. Από την στιγμή που δεχόμαστε ότι ζωή υπάρχει άμα τη σύλληψη και ως εκ τούτου, η ζωή αυτή αποκτά αμέσως δικαιώματα, τότε προφανώς, θα πρέπει να δεχθούμε ότι η έκτρωση συνιστά αφαίρεση ζωής, άρα έγκλημα!
3/. Τι αλήθεια διαφέρει το έγκλημα, όταν μια μητέρα σκοτώνει το παιδί της ενδομήτρια από εκείνο που μια άλλη σκοτώνει το εν ζωή παιδί της, οπότε και αυτομάτως καθίσταται κοινωνικά κατακριτέα, νομικά υπόλογη του νόμου και εν τέλει, με όποια ελαφρυντικά πραγματικά ή δικονομικά εφευρεθούν, τελικώς καταδικάζεται, φυλακίζεται και αποκαλείται του
λοιπού *μητροκτόνος*; Δηλαδή, για να καταλάβω καλύτερα, το ενδομήτριο έγκλημα είναι αθώο ιατρικά, νομικά και ηθικά, αλλά μόνο το εξωμήτριο ποινικά κολάσιμο;
Αν δεχθώ κάτι τέτοιο, λογικά τότε, θα πρέπει να δεχθώ ότι δικαιώματα στο αγέννητο παιδί θα πρέπει να του αναγνωρίσουμε είτε μετά από την γέννηση του ή τέλος πάντων, συμβιβαστικά, μετά την παρέλευση κάποιων εβδομάδων από της σύλληψής τους!
Συνεπώς, δεν διαφωνώ στο δικαίωμα της γυναίκας να διαθέτει όπως η ίδια επιθυμεί το κορμί της, αλλά από την στιγμή που καθίσταται έγκυος, τότε δεν μπορεί να αποφασίζει μόνη της στο όνομα του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης του σώματος της, παραγνωρίζοντας ή παραμελώντας τα δικαιώματα του σε κυοφορία παιδιού της!
Ρουσσάκης Σαρ. Πολυχρόνης
Έλλην το γένος, Μακεδνός
Πατριώτης κατά το ήθος
Σκεπτόμενος κατά το έθος
Χριστιανός Ορθόδοξος
(19 Μαρτίου 2021)
