Πέρασαν ήδη σαράντα μέρες αφότου έφυγε από κοντά μας ο αλησμόνητος Ευθύμης. Την Κυριακή 12 Οκτωβρίου θα συγκεντρωθούμε συγγενείς και φίλοι με σκοπό να προσευχηθούμε για την αιώνια ανάπαυση της αθώας και αγνής ψυχούλας του αξέχαστου Ευθύμη μας. Για τον Ευθύμη που αγαπήσαμε και θαυμάσαμε. Τον Ευθύμη που χάραξε στη μνήμη μας και μας δίδαξε τόσα πολλά. Όχι μόνο ως καταξιωμένος δάσκαλος αλλά και ως υπέροχος άνθρωπος. Φύση ήρεμη, ξεχώριζε για την καλοσύνη του, την ευγένειά, την πραότητά του. Ήξερε να υπομένει και να επιμένει. Να μάχεται με τόλμη και να κερδίζει.
Ήρθε στην Ελλάδα δυο φορές , όπως έλεγε, πρόσφυγας, παιδί ορφανά από πατέρα, με τον αδερφό του και την άξια μητέρα του την Ανάστα, η οποία τον δυναμισμό της άφησε σαν κληρονομιά στον Ευθύμη. Σ’αυτόν που πάλεψε έντιμα στον αγώνα της ζωής και βγήκε νικητής. Επιτυχημένος εκπαιδευτικός, αξιαγάπητος, υπόδειγμα αφοσιωμένου οικογενειάρχη και συζύγου. Φιλόστοργος πατέρας και τρυφερός παππούς. Προικισμένος με τα ψυχικά και πνευματικά του χαρίσματα και με έναν πλούσιο συναισθηματικό κόσμο , ανέθρεψε τα τρία του παιδιά, έχοντας δίπλα του την αξιολάτρευτη σύζυγό του Έλλη. Αυτή που τον συμπαραστάθηκε στις δύσκολες μέρες της ασθένειάς του, με αυταπάρνηση μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του.
Αγαπημένε μας και αξέχαστε Ευθύμη. Όλοι μας είμαστε λυπημένοι. Όμως παρηγοριά μας παραμένει ότι έζησες ευτυχισμένος και χαρούμενος ως τα βαθιά γεράματα. Εκεί ψηλά που βρίσκεσαι τώρα αναπαύσου εν ειρήνη. Η σκέψη μας θα σε συντροφεύει.
Αιωνία σου η μνήμη αγαπημένε μας Ευθύμη.
Αθανάσιος Φυσικούδης
