Θα μας λείπει μόνο ο σιδηρόδρομος…
Η είδηση πως τρεις μεγάλοι επενδυτικοί όμιλοι έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον τους για την παραχώρηση του δικαιώματος διοίκησης, διαχείρισης, λειτουργίας, ανάπτυξης, επέκτασης, συντήρησης και εκμετάλλευσης των είκοσι δύο περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας, ανάμεσα στα οποία βρίσκονται και τα δύο της Δυτικής Μακεδονίας, της Καστοριάς και της Κοζάνης, μόνο ως θετική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.
Καλοί και απαραίτητοι οι μεγάλοι και σύγχρονοι οδικοί άξονες, αλλά η λειτουργία σύγχρονων και άρτια εξοπλισμένων αεροδρομίων είναι κάτι που πρέπει να διαθέτει κάθε περιοχή που θέλει να αναπτυχθεί.
Χάρη στην ύπαρξη των αεροδρομίων εκτός από τη δυνατότητα της ταχύτερης και ευκολότερης σύνδεσης μας με το κέντρο της χώρας, θα υπάρχουν και οι κατάλληλες προϋποθέσεις για να ενισχυθεί η εξωστρέφεια μας, όχι μόνο στον επιχειρηματικό τομέα αλλά και στον τομέα της πρωτογενούς παραγωγής.
***
Έτσι, κι εφόσον όλα πάνε καλά και δεν υπάρξουν οι γνωστές καθυστερήσεις που βλέπουμε σε οτιδήποτε εμπλέκεται το ελληνικό δημόσιο, θα έχουμε καλυφθεί σε ό,τι αφορά τις οδικές και αεροπορικές συγκοινωνίες σε πολύ καλό βαθμό.
Τι θα μας λείπει;
Κάτι εξίσου σημαντικό.
Ο σιδηρόδρομος, ο οποίος διαθέτει μια σειρά μεγάλα και σημαντικά πλεονεκτήματα τα οποία εμείς στη Δυτική Μακεδονία τα στερούμαστε εδώ και χρόνια.
Τελευταία ευκαιρία για αντιπεριφερειάρχες;
Στις αρχές του φετινού καλοκαιριού είχαμε μάθει πως όσοι από τους εν ενεργεία αντιπεριφερειάρχες της χώρας θα ήθελαν να συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας και να δοκιμάσουν την τύχη τους ως υποψήφιοι βουλευτές θα έπρεπε να παραιτηθούν από τη θέση τους μέχρι τα τέλη του Ιουλίου.
Τώρα όμως μαθαίνουμε, σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσίευσε το protothema.gr, πως πρόκειται να τους δοθεί μια, σιωπηρή, παράταση και θα μπορούν, όσοι το επιθυμούν, να υποβάλουν την παραίτηση τους ως το τέλος της χρονιάς που διανύουμε.
***
Το να δίνεται παράταση στην Ελλάδα δεν είναι φυσικά κάτι το ασυνήθιστο ή το πρωτοφανές.
Το αντίθετο, καθώς σε μια σειρά θέματα όλοι μας πλέον γνωρίζουμε πως το να δοθεί παράταση σε μια καταληκτική ημερομηνία είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο αφού έχει καταστεί, κατά κάποιο τρόπο, ως ένα είδος εθιμικού δικαίου.
***
Βέβαια, στην προκειμένη περίπτωση ορισμένοι… καχύποπτοι και άσπονδοι φίλοι της Νέας Δημοκρατίας αναρωτήθηκαν γιατί συμβαίνει αυτό και έσπευσαν να θέσουν τα παρακάτω δύο ερωτήματα.
Η σιωπηρή παράταση θα δοθεί επειδή παρατηρείται απροθυμία από την πλευρά ενός αριθμού αντιπεριφερειαρχών να παραιτηθούν και να ριχτούν στη μάχη για το βουλευτικό σταυρό;
Κι αν ναι, για ποιο λόγο διστάζουν;
***
Δεν γνωρίζουμε την απάντηση, οπότε μόνο υποθέσεις θα μπορούσαμε να κάνουμε.
Ωστόσο, και όταν είχε προκύψει αρχικά το θέμα αυτό και ως ημερομηνία λήξης είχε τεθεί το τέλος Ιουλίου, σημειώναμε πως οι αντιπεριφερειάρχες που θα ήθελαν να μπουν στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας ή απλώς το σκέφτονταν, θα βρίσκονταν σίγουρα μπροστά σ΄ ένα πολύ σοβαρό δίλημμα.
Από τη μια μεριά είχαν κάτι σίγουρο, ένα αξίωμα που κέρδισαν αφού κατάφεραν να εκλεγούν ως Περιφερειακοί Σύμβουλοι, και από την άλλη θα είχαν μπροστά τους έναν αγώνα με αβέβαιη έκβαση.
***
Έναν αγώνα όπου οι συνθήκες και τα δεδομένα θα ήταν εντελώς διαφορετικά απ’ όσα ίσχυαν όταν έδωσαν τη μάχη των Περιφερειακών εκλογών, με επιτυχία.
Οπότε, το δίλημμα ήταν πράγματι και μεγάλο αλλά και δύσκολο.
***
Το ότι θα τους δοθεί επιπλέον χρόνος για να το σκεφτούν και να ζυγίσουν την όποια απόφαση τους, σίγουρα τους βοηθάει.
Το μόνο μειονέκτημα πως αν το αποφασίσουν προς το τέλος του χρόνου θα έχουν λιγότερο χρόνο για να κάνουν την προεκλογική τους εκστρατεία.
