Την ώρα που το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης είναι επικεντρωμένο στο μεταναστευτικό, με τον ανήσυχο ελληνικό λαό να βλέπει προβληματισμένος τους μετανάστες να εγκαθίστανται σταδιακά σε κάθε γωνία της ηπειρωτικής χώρας, η κυβέρνηση πρέπει να οριστικοποιήσει το πακέτο μέτρων ύψους 1% του ΑΕΠ (περίπου 1,8 δις ευρώ) που θα πρέπει να ληφθούν για να κλείσει το δημοσιονομικό κενό της διετίας 2017 – 2018. Πληροφορίες αναφέρουν πως τα μέτρα πρέπει να ληφθούν το αργότερο μέχρι τα τέλη Απριλίου, ώστε να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση.
Τα σημαντικότερο μέτρο που εξετάζεται είναι αυτό της αύξησης των εσόδων μέσω ΕΝΦΙΑ, κατά 350 εκ ευρώ. Θα σχολίαζα ότι αποκτά σχεδόν σουρεαλιστική υπόσταση το γεγονός πως η κυβέρνηση που εκλέχτηκε με κεντρικό σύνθημα την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, τώρα τον αυξάνει κατά τέτοια ποσοστά. Το «ψέμα έχει κοντά ποδάρια» αναφέρει ο θυμόσοφος λαός. Το «κραυγαλέο ψέμα κοντύτερα» θα ανέφερε ο γράφων.
Εξετάζεται επίσης η εξίσωση του φόρου του πετρελαίου κίνησης με την βενζίνη, καθώς και η αύξηση των τελών κυκλοφορίας και ταξινόμησης. Εδώ μάλλον δεν έχει αποκλειστικές ευθύνες η σημερινή ελληνική κυβέρνηση, καθώς το ελληνικό κράτος διαχρονικά δείχνει την ίδια συμπεριφορά «μπαγαπόντη» στο θέμα της φορολόγησης των οχημάτων. Αφού πρώτα ρίχνει με νομοσχέδιο την φορολόγηση σε συγκεκριμένες κατηγορίες οχημάτων και φόρων ώστε να παρασύρει τους πολίτες να προβούν στην αγορά τους, στην συνέχεια έρχεται να υπερφορολογήσει αυτά τα οχήματα. Όλοι θυμούνται την κατάργηση του τέλους μεταβίβασης και την μείωση του τέλους ταξινόμησης κατά 50% που είχε εφαρμόσει η κυβέρνηση Καραμανλή το 2009, λίγο πριν πέσει. Μεγάλος αριθμός Ελλήνων πολιτών έσπευσε να αγοράσει ΙΧ, εκμεταλλευόμενος τις σημαντικά μειωμένες τιμές. Στην συνεχεία εκλέχτηκε η κυβέρνηση Παπανδρέου, και όχι μόνο κατήργησε τις συγκεκριμένες μειώσεις αλλά αύξησε σημαντικά τους συγκεκριμένους φόρους, αύξησε τον ειδικό φόρο στα καύσιμα και προσέθεσε και τον φόρο «πολυτελείας». Δικαιωματικά όσοι Έλληνες εκμεταλλεύτηκαν τις μειώσεις μόλις πριν λίγους μήνες, ένιωσαν στην συνέχεια εξαπατημένοι. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Αφού η υπηρεσιακή κυβέρνηση Παπαδήμου επέτρεψε την αγορά των οχημάτων ντίζελ τον Νοέμβριο του 2011, με τους αντίστοιχους μειωμένους φόρους να «πείθουν» τους πολίτες να προβούν στην αγορά τους, σήμερα αυτό καταργείται. Και όσοι έσπευσαν να προβούν στην αγορά νέου οχήματος ώστε να κερδίσουν μακροπρόθεσμα λίγες εκατοντάδες ευρώ, σήμερα νιώθουν εξαπατημένοι από την ελληνική πολιτεία.
Άλλες αυξήσεις φόρων που εξετάζονται σοβαρά είναι η αύξηση του χαμηλού συντελεστή ΦΠΑ για κάποια προϊόντα (όπως τα βιβλία και οι εφημερίδες), η επιβολή τέλους στη συνδρομητική τηλεόραση και η αύξηση της φορολογίας στην κινητή τηλεφωνία. Πέραν αυτών, έχουμε την αύξηση της φορολόγησης για ορισμένες κατηγορίες ελευθέρων επαγγελματιών, ενώ υπάρχει σθεναρή πίεση από τους δανειστές, για τελική συμφωνία στο ζήτημα των κόκκινων δανείων. Κάτι που η κυβέρνηση φέρεται να επιθυμεί να μεταθέσει για την δεύτερη αξιολόγηση του φθινοπώρου.
Εν κατακλείδι, το κυβερνητικό έργο δείχνει να κρέμεται από μια κλωστή. Η ελληνική κοινωνία δείχνει να «βράζει» από τις υποσχέσεις που ποτέ δεν υλοποιήθηκαν αλλά και από το μεταναστευτικό ζήτημα, που είναι κυριολεκτικά «δημιούργημα» της σημερινής κυβέρνησης. Η οποία αφού έκανε ότι μπορεί για να τους φέρει στην χώρα μας με τους χειρισμούς της, ακόμα και σήμερα αρνείται να εφαρμόσει τον νόμο και να θέσει ως προτεραιότητα την προστασία των Ελλήνων πολιτών και την εθνική ασφάλεια. Τα επεισόδια τύπου «Μουζάλα» μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ δεν είναι τίποτα περισσότερο από αφορμές «διαφωνίας», λογω της υφερπουσας φθοράς που υφίσταται έτερα τα δύο κόμματα, με την οργή των πολιτών να μεγεθύνεται εναντίον τους. Άποψή του γράφοντος είναι ότι σύντομα θα έχουμε πολιτικές εξελίξεις, είτε την συγκρότηση οικουμενικής κυβέρνησης (το προτιμότερο…), είτε με εκλογές. Γιατί απλά δεν υπάρχουν οι αντοχές ώστε να συνεχιστεί η σημερινή λαίλαπα. Ούτε από την σημερινή κυβέρνηση, ούτε από τους πολίτες…
Παύλος Κιλίντζης
Μέλος της Ένωσης Κεντρώων
