Είναι αλήθεια, πως η ορεινή πλευρά της Ελλάδας, κρύβει ομορφιές και τοπία που «κόβουν την ανάσα», χωριά και οικισμούς με λιγοστούς μόνιμους κατοίκους, που μέχρι και σήμερα διασφαλίζουν τις παραδόσεις και τα έθιμα τους τόπου τους.
Παρά το γεγονός πως όσο αυξάνεται το υψόμετρο, τόσο οι θερμοκρασίες χαμηλώνουν ορισμένα χωριά, χτισμένα σε κατάφυτες περιοχές αποτελούν ζωντανά μνημεία της ορεινής ζωής και της ελληνικής παράδοσης.
Χωριά της Ελλάδας που αγγίζουν τον ουρανό
Νέα Κοτύλη Καστοριάς
Χτισμένη στον Γράμμο, η Νέα Κοτύλη είναι ένα χωριό με έντονο ιστορικό αποτύπωμα, καθώς δημιουργήθηκε μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο και βρίσκεται «κρεμασμένο» σε υψόμετρο περίπου 1.450 μέτρων. Σήμερα κατοικείται από ελάχιστους μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι διασφαλίζουν την παράδοση του τόπου. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από πυκνά δάση, δύσβατο ορεινό ανάγλυφο και σκληρούς χειμώνες, στοιχεία που την καθιστούν μία από τις πιο απομονωμένες περιοχές της χώρας.
Σαμαρίνα Γρεβενών
Ακολουθεί το χωριό Σαμαρίνα, στα Γρεβενά, και συγκεκριμένα στις πλαγιές του Σμόλικα, σε υψόμετρο περίπου 1.420 μέτρων. Ο οικισμός διατηρεί πλούσια πολιτιστική ζωή, με τους μόνιμους κατοίκους να διασφαλίζουν τα ήθη και τα έθιμα του τόπου. Παράλληλα, το χωριό φημίζεται για την εκκλησία της Μεγάλης Παναγιάς, καθώς και για τα μεγάλα παραδοσιακά πανηγύρια που διοργανώνονται κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Καμάρια Ευρυτανίας
Σε υψόμετρο 1.480 μέτρων, η Καμαριά Ευρυτανίας θεωρείται ίσως το ψηλότερο χωριό της Ελλάδας. Πρόκειται για έναν σχεδόν εγκαταλελειμμένο οικισμό, με ελάχιστους ηλικιωμένους μόνιμους κατοίκους. Τον χειμώνα το τοπίο ντύνεται στα λευκά και η πρόσβαση γίνεται δυσκολότερη, ενώ την άνοιξη και το καλοκαίρι προσφέρει απόλυτη ησυχία, εντυπωσιακή θέα και μια αίσθηση «άγριας» ομορφιάς.
Αετομηλίτσα Ιωαννίνων
Η Αετομηλίτσα είναι ένα ιστορικό βλαχοχώρι της Ηπείρου, χτισμένο στις πλαγιές του Γράμμου, σε υψόμετρο περίπου 1.430 μέτρων. Τον χειμώνα έχει ελάχιστους μόνιμους κατοίκους, αριθμός που αυξάνεται αισθητά κατά τους θερινούς μήνες. Το χωριό ξεχωρίζει για την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, τα αλπικά λιβάδια και το γεγονός ότι αποτελεί ένα από τα πιο ορεινά και αυθεντικά κατοικήσιμα σημεία της Ελλάδας. Η θέα είναι καθηλωτική, με τις κορυφές της Πίνδου να φαίνονται σε απόσταση αναπνοής. Τον χειμώνα ντύνεται στα λευκά, ενώ το καλοκαίρι μετατρέπεται σε ένα δροσερό ορεινό καταφύγιο.
Τα τέσσερα αυτά χωριά αποτυπώνουν μια διαφορετική πλευρά της Ελλάδας, μακριά από την καθημερινότητα των πόλεων. Σε μεγάλα υψόμετρα και με λιγοστούς κατοίκους, συνεχίζουν να υπάρχουν, διατηρώντας την ταυτότητα, την ιστορία και τον χαρακτήρα της ορεινής ζωής.
πηγή: dnews.gr
