ΒΕΛΓΙΟ. Τέσσερα ορυχεία στη Βαλονία (το Hornu στη Μονς, το Bois-du-Luc στη La Louvière, το Bois du Cazier στο Σαρλερουά και το Blegny-Mine στη Λιέγη) προστέθηκαν στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco. Η λεκάνη του άνθρακα της Βαλλονίας είναι μια από τις παλαιότερες και τις πιο εμβληματικές της βιομηχανικής επανάστασης στην ευρωπαϊκή ήπειρο, ενώ οι τόποι αυτοί αντιπροσωπεύουν τις καλύτερα διατηρημένες περιοχές εξόρυξης άνθρακα στο Βέλγιο, στις αρχές του 19ου αιώνα, στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα.
Η ένταξη των 4 μεγάλων ορυχείων της Βαλλονίας στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco, είναι μια πραγματική αναγνώριση της ιστορίας, της ποικιλομορφίας και του πλούτου της Βαλλονίας, τόνισε ο υπεύθυνος υπουργός πολιτιστικής κληρονομιάς, Κάρλο Ντι Αντόνιο. Η αναγνώριση αυτή εκτιμάται ότι θα προσελκύσει νέους επισκέπτες στην περιοχή. Θα αναδείξει την περιοχή ως νέα τουριστική διαδρομή και θα αυξήσει την επισκεψιμότητα της κατά 10-15%.
Ήδη το ορυχείο του Belgny αποτελεί ένα καλό παράδειγμα. Από το κλείσιμο του ορυχείου το 1980, το επισκέπτονται εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ετησίως και στην υψηλή περίοδο υποδοχής επισκεπτών απασχολεί πάνω από 80 εργαζομένους.
(Rtbf-Belga, Les quatre sites miniers belges inscrits au Patrimoine mondial de l’Unesco, 01-07-12, www.rtbf.be)
Να μη χαθεί ούτε ένα εργοστάσιο
ΙΣΠΑΝΙΑ. Η κύρια οικονομική κληρονομιά της πρόσφατης ιστορίας μας, είναι την ίδια στιγμή η πιο ευάλωτη. Τα ερείπια της εκβιομηχάνισης του 19ου και 20ου αιώνα στην επαρχία Molinos του Alicante, εργοστάσια, εγκαταστάσεις, κτίρια και άλλες υποδομές, μαραζώνουν. Πολλά από αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται στη Γενική Απογραφή της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Valencia. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους παρουσιάστηκε μια πρόταση νόμου που έχει ως στόχο, σε συνεργασία των δήμων της επαρχίας με την κυβέρνηση του ομόσπονδου κράτους, την απογραφή της βιομηχανικής κληρονομιάς του Αλικάντε.
Τοπικοί παράγοντες σημειώνουν με ικανοποίηση πως τα τελευταία χρόνια έγινε τρομερή πρόοδος σε όλους τους τύπους της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς στην περιοχή της Βαλένθια. Η άσχημη κατάσταση της βιομηχανικής κληρονομιάς αδικούσε την πραγματική εικόνα της ζωής στην περιοχή κατά τις τελευταίες δεκαετίες, αφού πολλά εργοστάσια, έργα λαμπρών αρχιτεκτόνων με κόστος εκατομμυρίων, που παλιότερα έκαναν τον τόπο περήφανο, είχαν σκεπαστεί από αγριόχορτα και σκουπίδια.
(D. Molto & M. Hernandis, Qué hacemos con nuestro patrimonio arqueológico industrial, El mundo, 17-01-2016, www.elmundo.es)
Διάσωση του βιομηχανικού παρελθόντος
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ. Εικονικά ορόσημα του Σίδνεϊ, όπως η τοιχογραφία chesty Bond στο Camperdown θα μπορούσαν να κριθούν διατηρητέα κάτω από ένα τολμηρό νέο σχέδιο για τη διάσωση της βιομηχανικής κληρονομιάς της πόλης. Το Δημοτικό Συμβούλιο του Σίδνεϊ προσδιόρισε για πρώτη φορά 62 ιστορικές αποθήκες, εργοστάσια και βιομηχανικές περιοχές στα κεντροδυτικά της πόλης, ως άξια διατήρησης. Ανάμεσα τους ένας από τους πρώτους ουρανοξύστες του Σίδνεϊ, ένα εργοστάσιο όπλων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, παρασκευαστήρια τσίχλας, εργοστάσια ζαχαροπλαστικής, εταιρείες γραμμοφώνων κ.ά.
Έχει ήδη ολοκληρωθεί μια μελέτη 12 μηνών για τον εντοπισμό των κτιρίων, τα οποία χρονολογούνται από την περίοδο της βιομηχανικής ακμής του Σίδνεϊ κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Σύμφωνα με δηλώσεις της Δημάρχου της πόλης Clover Moore, η βιομηχανική ιστορία της πόλης είχε διαχρονικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη του έθνους, ενώ τα απομεινάρια των βιομηχανικών κτιρίων του Σίδνεϊ παρέχουν ενδείξεις της ιστορικής εξέλιξης της Αυστραλίας αλλά και μια μοναδική ευκαιρία για την ανάδειξη και προστασία του χαρακτήρα του τόπου.
(Clarissa Bye, Sydney’s industrial past to be saved under council plans to heritage list significant buildings, 11 June 2015, www.dailytelegraph.com.au)
