Η έμπορο-ζώο –πανήγυρης Πτολεμαϊδος γίνονταν κάθε χρόνο και κατά κανόνα, το μήνα Σεπτέμβριο, που υποτίθεται, πως, τελείωναν “όλες” οι γεωργικές εργασίες της γεωργοκτηνοτροφικής περιοχής μας και όχι μόνο.
Ως χώρος τέλεσής της είχε οριστεί, ο σκεπαστός χώρος, όπου γίνονταν η εβδομαδιαία αγορά (στο σημερινό “εμπορικό” κέντρο με τα καταστήματα και το πράσινο) για τα πάσης χρίσης προϊόντα, καθώς και χώρος για ζωαγορές ( ο χώρος που τελείται, σήμερα, η εβδομαδιαία αγορά της Τετάρτης).
Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε τους παλιούς, για να το μάθουν και οι νέοι, πως, η ζωαγορά, λειτουργούσε παράλληλα με την εβδομαδιαία αγορά και το πανηγύρι μέχρι τα μέσα του 1960, περίπου.
Η ζωαγορά μεταφέρθηκε στην άνω Πτολεμαΐδα, όπου το σημερινό πνευματικό κέντρο της πόλης και ο χώρος της καλύφθηκε από διάφορα θέατρα, κούνιες, σκοπευτήρια, το γύρο του θανάτου, φαγάδικα, ή, όπως, τα ονομάζαμε την εποχή εκείνη, “κέντρα διασκέδασης” με τις ..ειδικές τραγουδίστριες, τις επονομαζόμενες “Ντιζέζ” και με άλλα παρεμφερή είδη .. χρηματοείσπραξης.
Με την μετατροπή του ιστού της περιοχής, από Γεωργοκτηνοτροφικό σε βιομηχανικό, η ζωαγορά εξαφανίστηκε, τόσο από έλλειψη ζώων, όσο και χώρου.
Στη συνέχεια, με αίτημα του εμπορικού κόσμου, μεταφέρθηκε η “εμποροπανήγυρις” στη σημερινή της τοποθεσία (τεχνικές σχολές).
Σε ένα από αυτά τα περιφραγμένα, με καλαμωτή, κέντρα βρέθηκε και η φιλική-συγγενική μας παρέα να απολαμβάνει, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και προσοχή, το τραγούδι της .. ντιζέζ.
Την παρέα αποτελούν: Ο Αλέκος Ακριτίδης, η Μαρία Φουντούλη ,η Μαργαρίτα Παπουλίδου-Ακριτίδη, η Χρυσού λα Παπουλίδου, ο Τάσος Σαπαλίδης, ο Τάκης Ακριτίδης, ο Βαγγέλης Χαρακτσής και η Γεωργία Κούση.
